سودابه قیصری
اندازه متن: 
تعداد بازدید: 564
جامعه انسانی مملو از نمادها و سمبلهایی است که به مرور زمان شکل گرفتهاند و در زندگی بشر جایگاهی ویژه یافتهاند. نمادها بر اساس عادتها و باورهای جغرافیایی شکل میگیرند و بیشک ریشه در تفکرات ذهنی مردمان آن ناحیه دارند. در این میان، رنگ نیز به عنوان یکی از شاخصههای نمادین در فرهنگ و هنر هر تمدن جایگاهی خاص یافته است. انتخاب رنگ پوشش به مواردی چون مکان جغرافیایی، پیشینه فرهنگی، مذهب و... بستگی دارد. ما در ایران شاهد انواع پوشش سنتی هستیم که به تناسب مکانهای خاص جغرافیای با یکدیگر تفاوت دارند. زنان بلوچستان از رنگهای تند و گرم استفاده میکنند، درحالی که زنان گیلکی رنگهای ملایم و متنوع را ترجیح میدهند.
رنگ، زاییده ناخودآگاه بشر و در جهت آرزوها و خواستههای اوست، زیرا رنگ متکی بر درک مستقیم و احساسات است، از این جهت اصلیترین راه برای انتقال آرزوها، ترسها و ناامیدیهای انسان است.
در گذشته رنگها بیانگر نیروهای خیر و شر بودند؛ گاه تداعیکننده ابلیس و پلیدی و ناپاکی و گاه نشانه تقدس و پاکی و خیر بودند. همچنین رنگها در ترکیب با فرمهای مختلف برای نگهداری بشر از نیروهای شر مورد استفاده قرار میگرفتند.
اگر چه ادیان رنگ خاصی ندارند، اما به تبعیت از مختصات خاص اجتماعی، فرهنگی و جغرافیایی گاه رنگ خاصی به آنها نسبت داده شده است. نسبت دادن یک رنگ به دین و مذهبی خاص از بسترهای مختلفی سرچشمه میگیرد. پیچیدگیهای فراوان اندیشه بشری و حیات اجتماعی، شناخت این بسترها را گاه بسیار مشکل میکند.
تقدس رنگ زرد در میان بوداییها، قرمز در میان هندوها و نیز سبز زمردین در میان مسیحیان و فیروزهای و سبز در میان اسلام و ایران و تفاوت گوناگون خدایان و مهابد و... نشان دهنده تفاوت جایگاه رنگها در میان تمدنهای بشری است و موید این نکته که هر رنگ با توجه به بینش و جهان بینی اقلیم و جغرافیا و آیین و مذهب هر منطقه دارای تفاوت کلی و جزیی است.
در دوره گوتیک، در شیشههای منقوش درون کلیسا، رنگ آبی نشان آسمان و پاکی و لکههای قرمز نشانه خون مسیح به حساب میآمدند. قرمز رنگی بود که در آن دوره کاربرد زیادی داشت. این رنگ در ردای روحانیون کلیسا نشانهای برای زندگی به دور از مادیت بود.
در منظر نگاه اسلامی و عرفانی، رنگها منزلت خاصی دارند و هر یک از آنها به منزله نماد یکی از مراحل تعالی و رسیدن به حق تعالی تلقی میشوند. به طور مثال در تاویلهای مختلف عارفانه در عالم تصوف و عرفان از جمله هفت اندام لطیف انسان علاالدوله سمنانی تقسیمبندی زیر را شاهدیم:
1- جسم لطیف یا آدم هستی به رنگ سیاه یا خاکستری
2- رده جان حیاتی یا نوح (ع)، آبی رنگ
3- رده دل یا ابراهیم (ع)، سرخ
4- رده ابرآگاهی یا موسی (ع)، سفید
5- رده روح یا داود (ع)، زرد
6- رده سر یا عیسی (ع)، سیاه
7- رده مرکز خدایی یا محمد (ع)، واپسین رده نور سبز درخشان
به طور کلی رنگها در ادیان مختلف دارای مفهوم و معنایی خاص گردیدهاند که نگاهی اجمالی به آنها خالی از لطف نخواهد بود:
سفید
در تحلیل رنگ سفید، معصومیت غیر قابل لمس و درک نشدنی را میتوان عنوان کرد. سفید عدم تمایز و کمال متعالی، سادگی، نور خورشید، هوا، تنویر، پاکی و معصومیت و نشان قدوسیت است. امروزه لباس سفید نشانی از شادکامی است و اغلب لباس نوعروسان، سفید است.
هندیها در مراسم عزا سفید بر تن میکنندکه نشانه مشایعت متوفی به بهشت و رسیدن به کمال است.
سفید به همراه قرمز به معنی مرگ است. در فرهنگهای گوناگون رنگ سفید را به معانی ذیل به کار میبرند. در مذهب بودا نشانهای از تسلط بر نفس، نجات، تارای سفیدپوش قلمداد میشود.
در مسيحیت نماد روح مطهر، شادي، پاكي، بكارت و در يونان باستان نمادی از سوگواري، عشق، زندگي و مرگ است.
رنگ برگزيده و انتخاب اول اسلام، رنگ سفيد است كه امام باقر(ع) مىفرمايد :«هيچ لباسى بهتر از لباس سفيد نيست». (بحارالانوار، ج 78، ص 330؛ رىشهرى، ميزانالحكمه، ج 8، ص 472)
قرمز
رنگي است متجاوز كه در تمدنهاي بدوي بسيار عموميت دارد. زيرا با خشم، غضب، كشمكش و خطر رابطه نزديكي دارد. در ميان هنديان رنگ قرمز داراي جايگاه ويژهاي است و رنگي مقدس به شمار ميآيد. آنان پيشاني گاوها را با رنگ قرمز رنگ آميزي ميکنند و نوعروس را با رنگ قرمز از ديگران متمايز مينمايند. رنگ قرمز براي دفع چشم زخم هم در ميان آنها استفاده ميشود.
در دین یهود قرمز بیشتر نشانه گناهان شهوانی است. پیتر بروگل نیز در نقاشیهای خود این رنگ را نشانه گناه میدانست. مسیحیان قرمز را سمبلی از شهیدان میدانند. در ژاپن این رنگ نماد خوشبختی و سعادت است. مصریان این رنگ را محافظ آتش میدانستند.
در ایران نیز لباس عروسان بلوچی به این رنگ است. در مراسم آیینی عاشورا نیز قرمز نماد شهادت است. در ایران نشانه آتش و لباس پیروان بابک خرم دین است. لاله سرخ رنگ نیز نمادی از شهادت در فرهنگ ایرانی – اسلامی ماست.
سهروردی وقتی از عقل سرخ بحث میکند، یعنی عقلی که در انسان وجود دارد. عقل انسان بر حسب ذات، سفید و نورانی است، اما بدون او تاریکخانه و ظلمت است. پس عقل سفید و شفاف و ذاتا نورانی وقتی در این ظلمت قرار بگیرد، سرخ میشود. پس عقل سرخ یعنی عقل آدمی.
زرد
رنگ زرد روی هم رفته از رنگهای نورانی است. این رنگ کنایهای از خورشید، رنگ ابدیت و جاودانگی است. «در قرن دهم در فرانسه، درب خانه جنایتکاران را با این رنگ مشخص میکردند؛ به نوعی رنگ خیانت است.»
در یونان باستان الههها و دوشیزگان را با رنگ زرد زعفرانی به تصویر میکشیدند. در قرون وسطی رنگ زرد کمرنگ نشان خیانت بود و نقاشی یهودای خائن را با رنگ زرد نشان میدادند. در چین و تمدن مسیحی غرب و تا حدی ایران، این رنگ سمبل تقدس است و معمولا هاله دور سر مقدسین با رنگ زرد نشان داده میشود.
آبی
آبی رنگ خرد است. فراست و کشف و شهود را به همراه دارد. بصیرت و اشراق و اندیشه را معنا میکند. آبی رنگی درونی است که در انسان حالتی ماورایی ایجاد میکند.
یونانیان رنگ آبی را نمادی از ظلمت میدانستند. در کلیسا غالبا آبی به عنوان نشانهای از شکوفایی، تواضع و اعتقاد استفاده میشود. در اندیشه مسیحی رنگ آبی نمادی از ملکوت، حقیقت ملکوتی، ابدیت، ایمان و رنگ مریم عذراست.
آبی در تفکر ایرانی نماد پاکی و معنویت است. در معماری مساجد اسلامی، رنگ آبی و فیروزهای بسیار به کار رفته است.
سیاه
بیشتر به عنوان نمادی از بدی به کار گرفته میشود. تاریکی آغازین، خلا، شر، ظلمت بزرگ، یاس، ویرانی، تباهی، اندوه، متانت، وقار و سنگینی؛ سیاه به معنی سخت سنگدل و غیرعقلانی نیز هست.
در نوع پوشش شاید بیانگر افسردگی، یاس و ناراحتی و سوگواری هم تلقی شود. اما مفاهیم اجتماعی همواره در گذر تاریخ دستخوش تغییر و تحول بودهاست. به طور مثال در هنر یونان که اصل آن بر پایه طبیعتگرایی و عقل پایهریزی شده است، به پیکرههایی بر روی سفالینهها بر میخوریم که تمام پیکرهها یکدست سیاه هستند و با خطوط سفید از هم جدا شدهاند. در این پیکرهها، تا حدودی نوعی تعادل و تقارن به چشم میخورد و بیشتر موید ارجح بودن خرد نسبت به احساس است.
در ایران مشایخ صوفیه در پوشیدن یا نپوشیدن جامهها و خرقههای سیاه متفقالقول نبودند؛ زیرا پیامبر (ص) رنگ سیاه را جز در مورد عمامه و کفش و عبا مکروه میدانستند و در احرام و کفن آن را جایز نمیشمردند. از سوی دیگر رنگ سیاه شعار رسمی خلفای بنیعباس بوده است. بنابر این، لباس رسمی آنها نیز سیاه بوده است. اینان کلاهی نوک تیز و قبایی هر دو سیاه بر تن میپوشیدند؛ به همین دلیل آنها را سیاهجامگان مینامیدند.
رعایای آلعباس نیز سیاهپوش بودند. زنان این دوره از حجابی که سرتاسر بدن را میپوشاندو معمولا سیاه بود استفاده میکردند.
در تصوف رنگ سیاه را اغلب رنگ شیطانی و سیاه بختی و در مرتبه پایین میدانند، ولی تعدادی نیز آن را رنگ تکامل یا به عبارتی بالاترین رنگ میدانند. بدین معنا که انتخاب رنگ سیاه یعنی گذشتن از عالم مادیت و از این منظر، رنگ سیاه در صدر رنگها قرار میگیرد.
منابع
- دینانی ابراهیمی، غلامحسین، شعاع اندیشه و شهود در فلسفه سهروردی، نشریه گلستان قران، شماره 19.
- فرزان، ناصر، 1377، تاریخ تحول هنر و صنعت رنگ. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
- کوپر، جی.سی. 1380، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ملیحه کرباسیان(مترجم). تهران: نشر فرشاد.
- شهابی مقدم، مهدیه، 1385. «جایگاه رنگ در هنر و فرهنگ ایران باستان، با تاکید بر دوره اسلامی» استاد راهنما: محمد کاظم حسنوند. دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس.
- دادگر، مجید، 1384، «رنگ در فرهنگ ملل» مجله تندیس. شماره 46.
رنگ، زاییده ناخودآگاه بشر و در جهت آرزوها و خواستههای اوست، زیرا رنگ متکی بر درک مستقیم و احساسات است، از این جهت اصلیترین راه برای انتقال آرزوها، ترسها و ناامیدیهای انسان است.
در گذشته رنگها بیانگر نیروهای خیر و شر بودند؛ گاه تداعیکننده ابلیس و پلیدی و ناپاکی و گاه نشانه تقدس و پاکی و خیر بودند. همچنین رنگها در ترکیب با فرمهای مختلف برای نگهداری بشر از نیروهای شر مورد استفاده قرار میگرفتند.
اگر چه ادیان رنگ خاصی ندارند، اما به تبعیت از مختصات خاص اجتماعی، فرهنگی و جغرافیایی گاه رنگ خاصی به آنها نسبت داده شده است. نسبت دادن یک رنگ به دین و مذهبی خاص از بسترهای مختلفی سرچشمه میگیرد. پیچیدگیهای فراوان اندیشه بشری و حیات اجتماعی، شناخت این بسترها را گاه بسیار مشکل میکند.
تقدس رنگ زرد در میان بوداییها، قرمز در میان هندوها و نیز سبز زمردین در میان مسیحیان و فیروزهای و سبز در میان اسلام و ایران و تفاوت گوناگون خدایان و مهابد و... نشان دهنده تفاوت جایگاه رنگها در میان تمدنهای بشری است و موید این نکته که هر رنگ با توجه به بینش و جهان بینی اقلیم و جغرافیا و آیین و مذهب هر منطقه دارای تفاوت کلی و جزیی است.
در دوره گوتیک، در شیشههای منقوش درون کلیسا، رنگ آبی نشان آسمان و پاکی و لکههای قرمز نشانه خون مسیح به حساب میآمدند. قرمز رنگی بود که در آن دوره کاربرد زیادی داشت. این رنگ در ردای روحانیون کلیسا نشانهای برای زندگی به دور از مادیت بود.
در منظر نگاه اسلامی و عرفانی، رنگها منزلت خاصی دارند و هر یک از آنها به منزله نماد یکی از مراحل تعالی و رسیدن به حق تعالی تلقی میشوند. به طور مثال در تاویلهای مختلف عارفانه در عالم تصوف و عرفان از جمله هفت اندام لطیف انسان علاالدوله سمنانی تقسیمبندی زیر را شاهدیم:
1- جسم لطیف یا آدم هستی به رنگ سیاه یا خاکستری
2- رده جان حیاتی یا نوح (ع)، آبی رنگ
3- رده دل یا ابراهیم (ع)، سرخ
4- رده ابرآگاهی یا موسی (ع)، سفید
5- رده روح یا داود (ع)، زرد
6- رده سر یا عیسی (ع)، سیاه
7- رده مرکز خدایی یا محمد (ع)، واپسین رده نور سبز درخشان
به طور کلی رنگها در ادیان مختلف دارای مفهوم و معنایی خاص گردیدهاند که نگاهی اجمالی به آنها خالی از لطف نخواهد بود:
سفید
در تحلیل رنگ سفید، معصومیت غیر قابل لمس و درک نشدنی را میتوان عنوان کرد. سفید عدم تمایز و کمال متعالی، سادگی، نور خورشید، هوا، تنویر، پاکی و معصومیت و نشان قدوسیت است. امروزه لباس سفید نشانی از شادکامی است و اغلب لباس نوعروسان، سفید است.
هندیها در مراسم عزا سفید بر تن میکنندکه نشانه مشایعت متوفی به بهشت و رسیدن به کمال است.
سفید به همراه قرمز به معنی مرگ است. در فرهنگهای گوناگون رنگ سفید را به معانی ذیل به کار میبرند. در مذهب بودا نشانهای از تسلط بر نفس، نجات، تارای سفیدپوش قلمداد میشود.
در مسيحیت نماد روح مطهر، شادي، پاكي، بكارت و در يونان باستان نمادی از سوگواري، عشق، زندگي و مرگ است.
رنگ برگزيده و انتخاب اول اسلام، رنگ سفيد است كه امام باقر(ع) مىفرمايد :«هيچ لباسى بهتر از لباس سفيد نيست». (بحارالانوار، ج 78، ص 330؛ رىشهرى، ميزانالحكمه، ج 8، ص 472)
قرمز
رنگي است متجاوز كه در تمدنهاي بدوي بسيار عموميت دارد. زيرا با خشم، غضب، كشمكش و خطر رابطه نزديكي دارد. در ميان هنديان رنگ قرمز داراي جايگاه ويژهاي است و رنگي مقدس به شمار ميآيد. آنان پيشاني گاوها را با رنگ قرمز رنگ آميزي ميکنند و نوعروس را با رنگ قرمز از ديگران متمايز مينمايند. رنگ قرمز براي دفع چشم زخم هم در ميان آنها استفاده ميشود.
در دین یهود قرمز بیشتر نشانه گناهان شهوانی است. پیتر بروگل نیز در نقاشیهای خود این رنگ را نشانه گناه میدانست. مسیحیان قرمز را سمبلی از شهیدان میدانند. در ژاپن این رنگ نماد خوشبختی و سعادت است. مصریان این رنگ را محافظ آتش میدانستند.
در ایران نیز لباس عروسان بلوچی به این رنگ است. در مراسم آیینی عاشورا نیز قرمز نماد شهادت است. در ایران نشانه آتش و لباس پیروان بابک خرم دین است. لاله سرخ رنگ نیز نمادی از شهادت در فرهنگ ایرانی – اسلامی ماست.
سهروردی وقتی از عقل سرخ بحث میکند، یعنی عقلی که در انسان وجود دارد. عقل انسان بر حسب ذات، سفید و نورانی است، اما بدون او تاریکخانه و ظلمت است. پس عقل سفید و شفاف و ذاتا نورانی وقتی در این ظلمت قرار بگیرد، سرخ میشود. پس عقل سرخ یعنی عقل آدمی.
زرد
رنگ زرد روی هم رفته از رنگهای نورانی است. این رنگ کنایهای از خورشید، رنگ ابدیت و جاودانگی است. «در قرن دهم در فرانسه، درب خانه جنایتکاران را با این رنگ مشخص میکردند؛ به نوعی رنگ خیانت است.»
در یونان باستان الههها و دوشیزگان را با رنگ زرد زعفرانی به تصویر میکشیدند. در قرون وسطی رنگ زرد کمرنگ نشان خیانت بود و نقاشی یهودای خائن را با رنگ زرد نشان میدادند. در چین و تمدن مسیحی غرب و تا حدی ایران، این رنگ سمبل تقدس است و معمولا هاله دور سر مقدسین با رنگ زرد نشان داده میشود.
آبی
آبی رنگ خرد است. فراست و کشف و شهود را به همراه دارد. بصیرت و اشراق و اندیشه را معنا میکند. آبی رنگی درونی است که در انسان حالتی ماورایی ایجاد میکند.
یونانیان رنگ آبی را نمادی از ظلمت میدانستند. در کلیسا غالبا آبی به عنوان نشانهای از شکوفایی، تواضع و اعتقاد استفاده میشود. در اندیشه مسیحی رنگ آبی نمادی از ملکوت، حقیقت ملکوتی، ابدیت، ایمان و رنگ مریم عذراست.
آبی در تفکر ایرانی نماد پاکی و معنویت است. در معماری مساجد اسلامی، رنگ آبی و فیروزهای بسیار به کار رفته است.
سیاه
بیشتر به عنوان نمادی از بدی به کار گرفته میشود. تاریکی آغازین، خلا، شر، ظلمت بزرگ، یاس، ویرانی، تباهی، اندوه، متانت، وقار و سنگینی؛ سیاه به معنی سخت سنگدل و غیرعقلانی نیز هست.
در نوع پوشش شاید بیانگر افسردگی، یاس و ناراحتی و سوگواری هم تلقی شود. اما مفاهیم اجتماعی همواره در گذر تاریخ دستخوش تغییر و تحول بودهاست. به طور مثال در هنر یونان که اصل آن بر پایه طبیعتگرایی و عقل پایهریزی شده است، به پیکرههایی بر روی سفالینهها بر میخوریم که تمام پیکرهها یکدست سیاه هستند و با خطوط سفید از هم جدا شدهاند. در این پیکرهها، تا حدودی نوعی تعادل و تقارن به چشم میخورد و بیشتر موید ارجح بودن خرد نسبت به احساس است.
در ایران مشایخ صوفیه در پوشیدن یا نپوشیدن جامهها و خرقههای سیاه متفقالقول نبودند؛ زیرا پیامبر (ص) رنگ سیاه را جز در مورد عمامه و کفش و عبا مکروه میدانستند و در احرام و کفن آن را جایز نمیشمردند. از سوی دیگر رنگ سیاه شعار رسمی خلفای بنیعباس بوده است. بنابر این، لباس رسمی آنها نیز سیاه بوده است. اینان کلاهی نوک تیز و قبایی هر دو سیاه بر تن میپوشیدند؛ به همین دلیل آنها را سیاهجامگان مینامیدند.
رعایای آلعباس نیز سیاهپوش بودند. زنان این دوره از حجابی که سرتاسر بدن را میپوشاندو معمولا سیاه بود استفاده میکردند.
در تصوف رنگ سیاه را اغلب رنگ شیطانی و سیاه بختی و در مرتبه پایین میدانند، ولی تعدادی نیز آن را رنگ تکامل یا به عبارتی بالاترین رنگ میدانند. بدین معنا که انتخاب رنگ سیاه یعنی گذشتن از عالم مادیت و از این منظر، رنگ سیاه در صدر رنگها قرار میگیرد.
منابع
- دینانی ابراهیمی، غلامحسین، شعاع اندیشه و شهود در فلسفه سهروردی، نشریه گلستان قران، شماره 19.
- فرزان، ناصر، 1377، تاریخ تحول هنر و صنعت رنگ. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
- کوپر، جی.سی. 1380، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ملیحه کرباسیان(مترجم). تهران: نشر فرشاد.
- شهابی مقدم، مهدیه، 1385. «جایگاه رنگ در هنر و فرهنگ ایران باستان، با تاکید بر دوره اسلامی» استاد راهنما: محمد کاظم حسنوند. دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس.
- دادگر، مجید، 1384، «رنگ در فرهنگ ملل» مجله تندیس. شماره 46.
نظرات [0]
- تذکر: تنها نظرات فارسی درج می شود،لطفا دقت فرمایید.
آخرین شماره :
زنان و اعتیاد
در مطالعات روانشناسی آزمایشی انجام میدهند که در آن قورباغهای را داخل قابلمهای پر از آب معمولی میگذارند و قابلمه را روی شعله آتش قرار میدهند. قورباغه هیچ واکنشی در مقابل گرم شدن تدریجی آب از خود نشان نمیدهد تا اینکه پس از مدتی، وقتی متوجه خطر میشود که دیگر کار از کار گذشته و سیستم عصبی بدنش از کار افتاده است. قورباغه دیگر نمیتواند حرکت کند و به سرانجام محتوم خود تن میدهد. یک تصور غلط در مورد اعتیاد که گاه مانند یک دام عمل میکند، توهم «اعتیاد برای دیگران اتفاق میافتد!» است. همین تصور اشتباه مردم را از خطرات اعتیاد غافل کرده و بدتر از آن اینکه عدهای با این باور غلط که «من معتاد نمیشوم.» برای تفریح به سراغ مخدرات میروند و بعد از مدتی به ناگهان میفهمند که دچار چه مصیبتی شدهاند.
اعتیاد... چرا و چگونه؟!
در ارتباط با اعتیاد باید سادهانگاری و سادهاندیشی را کنار گذاشت. بسیاری از افرادی که ادعا میکنند اعتیاد موضوع پیچیدهای است، نگاهی ساده و معمولی به این موضوع دارند و بعنوان یک معلول به آن حمله میکنند.
فرشتههایی برای نجات
بررسی وضعیت فعالیت نهادهای مسئول در موضوع اعتیاد
وقتی «عقل» تعطیل میشود!
چرا زنها معتاد میشوند؟
از تریاک تا آمفتامین
بررسی اعتیاد در زنان
شتری كه نباید سوار شد
مخدر در جهان مدرن با ظاهری آراسته به میان جمع میرود. نیازی به منقل و وافور و ژستهای آن چنانی نیست. میتواند به اندازه یك دارو مفید به نظر برسد.
سیگار نشانه شخصیت شماست!
«برای اونایی که هنرمندند، برای اونایی که دقیقاند، برای اونایی که روشنفکرند، برای اونایی که خوشتیپاند... سیگار کنت!"
ترس از سوسك و اعتیاد در زنان
در برخورد با یك زن معتاد چه رفتاری میكنیم؟
الف- سلام میكنیم
ب- چشمك میزنیم
ج- پیشنهاد ازدواج میدهیم
د- همه موارد
اعتیاد زنانه
اعتیاد زنانه
به همین سادگی
خلاصه: در زیر نمونههایی از انواع اعتیاد را به سمع و نظرتان میرسانیم كه اگر خدای ناكرده مبتلا به یكی از این انواع هستید، آگاه شوید و با خودتان كنار بیایید.
فقط و فقط به خاطر...!
«به شوهرم گفتم به خاطر اینکه پای این و آن به خانهمان باز نشود، حاضرم پا به پای او مواد بکشم. شوهرم ازپیشنهادم به گرمی استقبال کرد، به این ترتیب من به بهانه نجات شوهرم زندگیام را باختم.»
خود غلط بود...
نگاهی به جثه ریز مچاله شده كنار دیوار انداخت. فكر كرد شاید اگر آنهمه خاطره را میشد به یكباره از ذهن پاك كرد، این موجود نحیف اولین چیزی بود كه از مغز و دل و زندگی بیرونش میكرد.
ذغال خوب
دو چیز بیتاثیر نبوده؛ ذغال خوب و رفیق بد! بله امان از رفیق بد که سیگار را داد دستمان و گفت بکش، بقیهاش با من! من اینطوری نبودم که پلنگی بودم برای خودم. امان از...
در مطالعات روانشناسی آزمایشی انجام میدهند که در آن قورباغهای را داخل قابلمهای پر از آب معمولی میگذارند و قابلمه را روی شعله آتش قرار میدهند. قورباغه هیچ واکنشی در مقابل گرم شدن تدریجی آب از خود نشان نمیدهد تا اینکه پس از مدتی، وقتی متوجه خطر میشود که دیگر کار از کار گذشته و سیستم عصبی بدنش از کار افتاده است. قورباغه دیگر نمیتواند حرکت کند و به سرانجام محتوم خود تن میدهد. یک تصور غلط در مورد اعتیاد که گاه مانند یک دام عمل میکند، توهم «اعتیاد برای دیگران اتفاق میافتد!» است. همین تصور اشتباه مردم را از خطرات اعتیاد غافل کرده و بدتر از آن اینکه عدهای با این باور غلط که «من معتاد نمیشوم.» برای تفریح به سراغ مخدرات میروند و بعد از مدتی به ناگهان میفهمند که دچار چه مصیبتی شدهاند.
اعتیاد... چرا و چگونه؟!
در ارتباط با اعتیاد باید سادهانگاری و سادهاندیشی را کنار گذاشت. بسیاری از افرادی که ادعا میکنند اعتیاد موضوع پیچیدهای است، نگاهی ساده و معمولی به این موضوع دارند و بعنوان یک معلول به آن حمله میکنند.
فرشتههایی برای نجات
بررسی وضعیت فعالیت نهادهای مسئول در موضوع اعتیاد
وقتی «عقل» تعطیل میشود!
چرا زنها معتاد میشوند؟
از تریاک تا آمفتامین
بررسی اعتیاد در زنان
شتری كه نباید سوار شد
مخدر در جهان مدرن با ظاهری آراسته به میان جمع میرود. نیازی به منقل و وافور و ژستهای آن چنانی نیست. میتواند به اندازه یك دارو مفید به نظر برسد.
سیگار نشانه شخصیت شماست!
«برای اونایی که هنرمندند، برای اونایی که دقیقاند، برای اونایی که روشنفکرند، برای اونایی که خوشتیپاند... سیگار کنت!"
ترس از سوسك و اعتیاد در زنان
در برخورد با یك زن معتاد چه رفتاری میكنیم؟
الف- سلام میكنیم
ب- چشمك میزنیم
ج- پیشنهاد ازدواج میدهیم
د- همه موارد
اعتیاد زنانه
اعتیاد زنانه
به همین سادگی
خلاصه: در زیر نمونههایی از انواع اعتیاد را به سمع و نظرتان میرسانیم كه اگر خدای ناكرده مبتلا به یكی از این انواع هستید، آگاه شوید و با خودتان كنار بیایید.
فقط و فقط به خاطر...!
«به شوهرم گفتم به خاطر اینکه پای این و آن به خانهمان باز نشود، حاضرم پا به پای او مواد بکشم. شوهرم ازپیشنهادم به گرمی استقبال کرد، به این ترتیب من به بهانه نجات شوهرم زندگیام را باختم.»
خود غلط بود...
نگاهی به جثه ریز مچاله شده كنار دیوار انداخت. فكر كرد شاید اگر آنهمه خاطره را میشد به یكباره از ذهن پاك كرد، این موجود نحیف اولین چیزی بود كه از مغز و دل و زندگی بیرونش میكرد.
ذغال خوب
دو چیز بیتاثیر نبوده؛ ذغال خوب و رفیق بد! بله امان از رفیق بد که سیگار را داد دستمان و گفت بکش، بقیهاش با من! من اینطوری نبودم که پلنگی بودم برای خودم. امان از...
تبليغات:
