اندازه متن:

تعداد بازدید: 1684

ورزش و تاثیر آن بر قاعدگی
قبل از آنکه به تاثیر ورزش بر چرخه قاعدگی بپردازیم، یک مرحله عقب‌تر رفته و سندرم پیش از قاعدگی را در زنان مورد بررسی قرار می‌دهیم.
نشانگان پیش از قاعدگی مجموعه‌ای از علائم مثل پف كردن بدن، تغییرات در خلق و خوی و درد پستان می‌باشد كه در برخی از بانوان در روزهای پیش از عادت ماهیانه بروز می‌كند. علت این عارضه تغییرات در سطح هورمون‌های جنسی و تجمع آب و نمک در بدن می‌باشد. ورزش‌های مقطعی آرامش‌بخش همچون تن‌آسایی (relaxation) و همچنین ورزش منظم می‌تواند در بهبود عوارض این سندرم کمک کند. ورزشهای هوازی مثل پیاده‌روی، دوی آرام، شنا و دوچرخه‌سواری نیز می‌تواند برای بهبود این شرایط مناسب باشد.
بطور طبیعی بانوان در دوران قاعدگی با افت عملکرد بدنی مواجه هستند. همچنین اختلالات قاعدگی در زنان ورزشکار بیش از سایرین مشاهده می‌شود. تغییرات روانی و ایجاد اختلالات و علائم شدید در زمان قاعدگی مانند درد و ضعف شدید ممکن است در عملکرد جسمی بانوان در زمان قاعدگی اختلال ایجاد کند.
شواهد پژوهشی نشان می‌دهد تمرینات سبک می‌تواند در جلوگیری و تسکین درد قاعدگی مفید باشد. انجام منظم این تمرینات باعث بهبود گردش خون در ناحیه شکم، افزایش قوام عضلات شکم و انعطاف‌پذیری ناحیه کمر و لگن و انبساط عضلانی ناحیه لگن می‌شود.

ورزش و پیشگیری از بیماری‌های زنانه
ورزش منظم در پیشگیری از بیماری‌ها و اختلالات فیزیولوژیک زنان بسیار موثر است. شایع‌ترین سرطان در میان بانوان سرطان سینه (breast cancer) است که خطر آن تقریبا تمام بانوان را تهدید می‌کند. از این جهت معاینات دوره‌ای توسط پزشک و درصورت لزوم انجام ماموگرافی و سونوگرافی می‌تواند در پیشگیری و تشخیص زودهنگام این سرطان بسیار موثر باشد.
 اما ورزش در پیشگیری از سرطان سینه چه تاثیری دارد؟ در دخترانی که به صورت منظم ورزش می‌کنند شروع سیکل‌های ماهیانه کمی به تاخیر می‌افتد. از آنجا که شروع زودرس قاعدگی از علل شناخته شده سرطان سینه است ورزش با به تاخیر انداختن این امر در کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان موثر می‌باشد. همچنین چاقی بیش از اندازه در دوران نوجوانی و بلوغ یکی از دلایل ابتلا به سرطان سینه در دوران یائسگی می‌باشد. ورزش از طریق متعادل نگه داشتن وزن از ابتلا به این بیماری جلوگیری می‌کند. ورزش همچنین به حفظ تراکم استخوان و جلوگیری از پوکی استخوان در دوران یائسگی کمک می‌کند. با توجه به استعداد بیشتر بانوان در ذخیره چربی‌های غیرضروری، ورزش می‌تواند با حفظ تعادل وزنی بدن از بیماری های قلبی- عروقی جلوگیری کرده و سلامتی بانوان را تضمین کند.


ورزش و دوران بارداری
آیا می‌توان بدون نگرانی از سلامت جنین و مادر در دوران بارداری ورزش کرد؟ جواب این سوال مثبت است، نه تنها ورزش به سلامت مادر و جنین آسیبی نمی‌رساند، بلکه نوزادی سالم‌تر و مادری با درد زایمان کمتر و طول درمان زودتر، از نتایج ورزش در زمان بارداری است. فارغ از تاثیر مثبت ورزش در این دوارن، باید محدویت‌های دوران بارداری را در نظر گرفت و از اصول خاص این دوران پیروی کرد.
بطور کلی ورزش در دوران بارداری سبب بهبود خواب، کاهش شدت و یا بروز درد کمر و ورید‌های واریسی، جلوگیری از افزایش بیش از حد وزن و حفظ سطح آمادگی بدنی مادر می‌شود. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد ورزش منظم و سبک در دوران بارداری موجب تولد نوزادی سالم‌تر و باهوش‌تر می‌شود. ورزش منظم خون‌رسانی به جنین را تشدید کرده و سبب تقویت قلب نوزاد می‌شود. همچنین طول بارداری را مقداری کاهش می‌دهد. تحقیقات همچنین از کاهش دردهای لگن و کمر ناشی از بارداری، در زنانی که در این دوران ورزش می‌کنند حکایت می‌کند.
اصولاً فعالیت بدنی تا حدی توصیه می‌شود كه منجر به خستگی نشود. ورزش‌های بدون وزنه مثل پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا با حداقل خطر آسیب به مادر و جنین همراه بوده و می‌توانند تا پایان دوران حاملگی ادامه یابند.
حفظ ایمنی در دوران بارداری اهمیت به‌سزایی دارد. ورزش‌هایی که موجب آسیب و ضربه به شکم مادر می‌شود اصلا توصیه نمی‌شود. همچنین ورزشهایی را که مستلزم خوابیدن به پشت است ممنوع است چون وزن جنین زیاد می‌شود و به عروق خونی مادر فشار وارد می‌آورد و برای مادر و در نهایت جنین مضر است. باید از تغییر جهت ناگهانی، هر حرکتی که بالا و پایین زیاد داشته باشد، طناب زدن، انواع پرشهای ورزشی و شیرجه‌زدن و کوهنوردی در دوران بارداری اجتناب کرد. همچنین ورزش‌های سنگین و طولانی مدت (بیش از نیم ساعت) و فعالیت‌های کششی پرفشار می‌تواند برای جنین خطرناک باشد.
محیط ورزش در این دوران بیش از زمان‌های دیگر حائز اهمیت است. اگر  محیط نامناسب باشد فعالیت ورزشی، دمای بدن را بالا می‌برد كه برای كودك بسیار مضر است. به طور مثال در تابستان، صبح یا عصر كه هوا رو به خنكی می‌رود، زمان مناسبی برای ورزش می‌تواند باشد. بطور کلی باید از ورزش در محیطی که اکسیژن کمی دارد یا دمای زیاد آن باعث افزایش دمای بدن می‌شود اجتناب کرد، زیرا افزایش دمای بدن و کمبود اکسیژن آسیب‌های جبران‌ناپذیری به جنین وارد می‌کند.
قطع ورزش در صورت وجود هر یك از علائم زیر اکیدا توصیه می‌شود: تنگی نفس، سردرد، ضعف عضلانی، تهوع، خستگی، درد قفسه سینه، درد پشت، درد لگن، اشكال در راه رفتن، كاهش فعالیت جنین، انقباضات متوالی رحم، خونریزی از واژن و ترشح مایع آمنیوتیك.
منع مطلق انجام ورزش در حین حاملگی شامل موارد زیر است: خونریزی‌های اخیر رحمی، دیسترس جنینی، بیماری‌های قلبی، سابقه سقط یا زایمان زودرس (بیش از یكبار)، فشار خون حاملگی، دیابت و بیماری كلیوی كنترل نشده، پارگی اخیر پرده‌ها.