سیاست در سه سوت
کشوری که چندین هزار سال تاریخ تمدن را بر دوش می‌کشد، به طور حتم فرهنگ دیرینه و کهنی نیز از آن خود دارد. ایران از قرنها و هزاره‌های پیش همواره فرهنگ آزاده بودن را در سابقه خود نشان داده است. به همین دلیل هرگز نیروها و قدرتهای بیرونی نتوانستند و نخواهند توانست به مدت طولانی بر این کشور و مردم آن غلبه کنند. با ورود اسلام به ایران این روحیه آزادگی قوت دوچندانی یافت و تاثیرات مضاعفی در پی آن آمد.
از یک سو مردم با آموزه‌های اسلامی و درس‌های کربلا شهادت را آموخته بودند و ارزش‌های جدیدی پیش رویشان قرار گرفته بود که دیگر به هیچ وجه حاضر به پذیرش زور و تهاجم نبودند.

جنگ سرد؛ سرب داغ
معمر قذافی تیم محافظان خود را از میان دوشیزگانی از کشورهای مختلف انتخاب می‌کرد.

قلم‌های زنانه
ادبیات ایران زمین، آنقدر کهن هست که چهره‌های زیادی را به خود دیده و در خود پرورش داده است. اما در طول این همه سال، زنان نقش کمرنگی ایفا نمودند و بدتر از آن اینکه، همین تناسب نامتناسب تعداد زنان...

جای خالی تفریح
قدیم‌ترها که هم امکانات کم بود و هم زنان حضور اجتماعی چندانی نداشتند، تفریحات و بازیهای زنان هم کمتر و حتی در حد صفر بود. غالبا تفریح زنان در گذشته با کار همراه می‌شد. مثل انجام کارهای خانه به همراه زنان همسایه (سبزی پاک کردن، پختن آش، رب درست کردن و...) که زنگ تفریح خانمها در میانه کارهای خانه بود. شاید بهترین حالتش مشغول شدن به کارهای هنری مثل گلدوزی، سوزن دوزی، بافتنی و غیره بود؛ که البته یادگیری اینها هم معمولا در دوران دختری و نوجوانی بود. در نهایت معدود بازیهای سنتی هم وجود داشت که به صورت فولکلوریک در میان زنان و در مراسم خاصی مثل جهیزیه بران، پاتختی و... رواج داشت؛ اینها هم بسیار خاص و گاه با ترویج رویکردهای مردسالارنه و نابجا همراه بود.

حجاب بی‌جنسیت
یکی از بزرگترین اشتباهات رایج در بحث حجاب، عفاف و پوشش تحدید و منحصر کردن آن به زنان است. چه از منظر یک حکم شرعی و چه از منظر یک قانون مدنی، حجاب و عفاف مقولاتی هستند که هر دو جنسیت را در بر می‌گیرند؛ هر چند تفاوتهایی در میزان و نوع مصادیق آنها وجود دارد، اما واقع امر این است که زن و مرد هر دو می‌بایست آموزه‌ها و اصولی را به عنوان قانون رعایت کنند.
اما نه تنها در طول سی سال گذشته که حجاب به یک قانون مدنی تبدیل شده، بلکه پیش از آن نیز تقریبا تمام توجه فرهنگ و عرف در حجاب معطوف به زنان بوده است. البته به دلیل غالب بودن وجه ظاهری در حجاب زنان، بخشی از این رویکرد قابل توجیه است؛ اما دلایل دیگری مانند نگرش‌های مردسالارانه، عدم نگرش علمی و منطقی و غیره باعث تندروی و انحصاری کردن حجاب به زنان شده‌اند.

90
سال نود مبارک!
این شماره از مجله اینترنتی دخت ایران، کاملا متفاوت از شماره‌های دیگر است! در این شماره همه چیز حول و حوش «90» می‌چرخد؛ یعنی هر مطلبی که می‌خوانید به نحوی با عدد سال نو نسبت پیدا می‌کند... اما چگونه؟! در بخشی از مطالب، گزارشی از 90 رویداد مرتبط با زنان و دختران در سال گذشته داریم؛ نود رویداد مهم در حوزه سیاسی، احتماعی و ورزشی که در خصوص زنان بوده است در این گزارش‌ها آمده‌اند. بخش دیگر، معرفی 90 چهره زنان در عرصه‌های مختلف است. زنانی که از لحاظ سیاسی، اجتماعی، ورزشی، علمی و... به نوعی در سال گذشته مطرح شده‌اند. سومین بخش ویژه سال نود، داستانک‌های «90 کلمه‌ای» است!

ورزش بانوان
آنچه برای ما بیشتر اهمیت داشته و مطالب بیشتری را به آن اختصاص داده‌ایم، ورزش عمومی و لزوم اهتمام زنان و دختران به ورزش است. متاسفانه زنان ایرانی از «فقر حرکتی» رنج می‌برند و اکثریت از این کمبود اطلاعی ندارند. به همین دلیل است که بسیاری از زنان، حتی در سنین جوانی، و دختران ایرانی دچار ضعف عضلانی، کمر درد، گردن درد، پادرد، دست درد و انواع و اقسام دردها هستند! بسیاری از زنان پس از اولین زایمان دچار درد و مشکل می‌شوند؛ اگر این امر طبیعی است، چرا همه زنان، در همه جوامع دنیا دچار این مشکلات نمی‌شوند؟! پاسخ در همان ورزش نهفته است.

نارضایتی جنسی؛ بیشترین عامل طلاق
همان ایامی که موضوع این شماره را به تاثیر نارضایتی جنسی بر جدایی زن و شوهر اختصاص دادیم، اعلام شد که به مناسبت سالروز ازدواج امیرالمومنین (ع) و حضرت زهرا (س) که در تقویم به عنوان روز ازدواج ثبت شده است، در طی آن هفته هیچ طلاقی ثبت نخواهد شد. این حرکت به عنوان یک کار نمادین جالب و پسندیده است، اما حرکتهای نمادین به عنوان حاشیه کارهای اساسی و بنیادین معنا پیدا می‌کنند. متاسفانه مشکل طلاق در میان زوج‌های جوان روند رشد نامناسبی داشته است. اما آنچه در این میان نگران کننده است، دلیل پنهان جدایی همسران از یکدیگر است؛ دلیلی که وجود دارد و معمولا زوج ها آن را نمی‌شناسند، و اگر بشناسند هم آنرا عنوان نمی‌کنند: «نارضایتی از روابط جنسی»!

زنان و اعتیاد
در مطالعات روانشناسی آزمایشی انجام می‌دهند که در آن قورباغه‌ای را داخل قابلمه‌ای پر از آب معمولی می‌گذارند و قابلمه را روی شعله آتش قرار می‌دهند. قورباغه هیچ واکنشی در مقابل گرم شدن تدریجی آب از خود نشان نمی‌دهد تا اینکه پس از مدتی، وقتی متوجه خطر می‌شود که دیگر کار از کار گذشته و سیستم عصبی بدنش از کار افتاده است. قورباغه دیگر نمی‌تواند حرکت کند و به سرانجام محتوم خود تن می‌دهد. یک تصور غلط در مورد اعتیاد که گاه مانند یک دام عمل می‌کند، توهم «اعتیاد برای دیگران اتفاق می‌افتد!» است. همین تصور اشتباه مردم را از خطرات اعتیاد غافل کرده و بدتر از آن اینکه عده‌ای با این باور غلط که «من معتاد نمی‌شوم.» برای تفریح به سراغ مخدرات می‌روند و بعد از مدتی به ناگهان می‌فهمند که دچار چه مصیبتی شده‌اند.

شغل: خانه‌دار...
قدیم‌ترها زن خانه‌دار معروف بود به اینکه از هر انگشتش یک هنر می‌ریزد و دختران سعی می‌کردند قبل از رفتن به خانه بخت، انگشتان خود را آماده هنرنمایی کنند تا مایه آرامش و رضایت شوهر و فرزندانشان شوند. خوب، آن موقع زندگی‌ها و دغدغه‌های زندگی خیلی ساده‌تر از امروز بودند، و در نتیجه تعریف خانه داری هم ساده بود.
اما رفته رفته با تغییر سبک زندگی و سرعتی که فناوری به زندگی می‌داد، این تعریفها هم باید تغییر می‌کرد، که نکرد! زنان خانه‌دار به دو دسته تقسیم شدند؛ یک عده ترجیح دادند در خانه بمانند و قید روزآمد شدن را بزنند، و عده‌ای هم تصمیم گرفتند قید خانه را بزنند و به مکاشفه دنیا و زندگی جدید بشتابند. ارمغان نافرخنده این اتفاق این بود که زنان از بازتعریف هویت خودشان باز ماندند.

روز جهانی خانواده
15 ماه می میلادی به عنوان روز جهانی خانواده شناخته می‌شود. حکایت ما و خانواده، حکایت آن ماهی و دریا است که ماهی داخل دریا شناور بود و به دنبال دریا می‌گشت! ما هم گاه آنقدر به بودن در خانواده عادت می‌کنیم که مفهوم و ماهیت خانواده را فراموش می‌کنیم. به عبارت دیگر قدر عافیت نمی‌شناسیم! روز جهانی خانواده از زمانی در سازمان ملل مطرح شد که غرب بحران خانواده را به طور جدی احساس کرد. کشورهای شرقی اگرچه آن زمان به واسطه سنت دییرینه‌شان چنین بحرانی را نداشته و هنوز هم ندارند، اما به دلیل سرعت ارتباطات و مسایلی نظیر جهانی شدن، با سرعتی بیش از غرب به سمت این بحران پیش می‌روند. و این عافیتی است که آن را قدر نمی‌دانیم.

جلسات زنانه... خوب، بد، زشت!
نوشتن از مسائل مذهبی در شرایط کنونی جامعه واقعا کار دشواری است! چرا که مردم ما عادت به نگاه دو گزینه‌ای «کاملا خوب یا کاملا بد» دارند، اما مباحث مربوط به امور دینی و مذهبی، از آن دست مطالبی هستند که به شدت باید از نگاه «صفر و یکی» یا «سیاه و سفید» به آنها پرهیز کرد. در مسایل دینی لازم است که با نگاهی جامع و مانع تمامی جوانب را ارزیابی نمود و بعد نتیجه‌گیری کرد که آن مقوله چقدر درست است و چقدر خطا در آن وارد شده است.
موضوع «خانوم جلسه‌ای‌ها» و جلسات زنانه که غالبا در منازل تشکیل می‌شوند هم از این دست هستند. بنابر این ما در این شماره سعی کرده‌ایم جوانب مختلف این سوژه را بررسی کنیم و با شما در میان بگذاریم...

پرتقال‌فروشی که یافت نشد!
یکی از دلایل عمده طرح چنین پیشنهادی، روابط نامناسب دختران و پسران در دانشگاهها اعلام شده است. اما آیا شرایط فرهنگی و اخلاقی نامناسب دانشجویان در دانشگاهها تنها به دلیل دوجنسیتی بودن محیطهای آموزشی است؟! متاسفانه برخی به جای حل مساله، صورت مساله را به طور کامل پاک می‌کنند‍! دانشجویی که با تمام انرژی جوانی خود، مانند چله از کمان دررفته، از دبیرستان وارد دانشگاه می‌شود و به راحتی جنس دیگر را در کنار خود می‌بیند، چگونه باید نحوه تعامل مناسب و درست با جنس دیگر را بلد باشد؟! آیا در دبیرستان به او آموزش داده‌ایم؟ آیا رسانه‌های عمومی، صدا و سیما و سینما به او آموزش داده است؟! آیا برای خانواده‌ها آنقدر فرهنگ‌سازی کرده‌ایم که به فرزندان خود هنجارهای اجتماعی را آموزش دهند؟!

از رنگی که می‌پوشیم!
وقتی که موضوع این شماره را انتخاب کردیم و از نویسندگان مختلف دعوت به نوشتن درباره این موضوع کردیم، بعضی‌ها بر این اعتقاد بودند که قبل از آنکه به «رنگ» لباس و پوشش بپردازیم، باید به «نحوه» و «نوع» پوشش بپردازیم؛ و البته ما نپذیرفتیم!
البته ما هم این را می‌پذیریم که متاسفانه تعریف و نگاه درستی به نوع و نحوه انتخاب پوشش وجود ندارد. در واقع از آنجایی که در طول این سالها، حرکت سازنده‌ای در باب فرهنگ‌سازی و تغذیه فرهنگی جامعه صورت نگرفته است، طبیعتا دچار بحران پوشش شده‌ایم. زیرا در دوره معروف به دوران گذار، برای طراحی پوشش نه از گذشته فرهنگی خود استفاده کردیم و نه برای آینده برنامه‌ریزی نمودیم.

آنچه گذشت...
ره میخانه و مسجد کدام است؟
که هر دو بر من مسکین حرام است!

نه در مسجد دهندم ره که رند است،
نه در میخانه کاین خمار خام است!

در این مدتی که نبودیم، اتفاقات بسیاری بر ما و دخت ایران رفت که حکایتی است شنیدنی؛ و اما شرح آن...

با دخت‌ایران دنیا جای بهتری برای زندگی خواهد بود
سلام و به دخت ایران خوش آمدید!
1- دخت ایران یک مجله اینترنتی است که به موضوعات اجتماعی و فرهنگی مرتبط با دختران و زنان می‌پردازد. البته این که می‌گوئیم مسائل مربوط به زنان، نه به این معنا که به مردها مرتبط نمی‌شود؛ بلکه یعنی آن دسته مسائلی از جامعه که به زنان، به عنوان نیمی از جامعه، اختصاص دارند.
2- اولین شماره ما بنا بود قدری زودتر از این منتشر شود که بتوانیم ویژه‌نامه‌ای به مناسبت هشتم مارس و نوروز آماده کنیم؛ اما به طبیعت شماره اول و مشکلات فنی که تنها در عمل جلوه می‌کنند، انتشار اولین شماره به این تاریخ رسید.

مبانی حقوقی طرح امنیت اجتماعی
گفتگوی دخت‌ایران با شیرین عبادی
وقتی شخصی را به صورت غیرقانونی و برخلاف قانون بازداشت می‌کنند، آنکس که این کار را کرده مرتکب جرم شده و زیان‌دیده از جرم، باید به دادسرا شکایت کند.