875
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. سودابه قیصری
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 875
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        گفتگو با رییس فرهنگسرای دختران، نرگس معدنی‌پور



        پیشنهاد نامگذاری یک روز در تقویم به نام «روز دختران» پیشنهادی بود که از سوی فرهنگسرای دختران ارائه شد و به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید. فرهنگسرای دختران به تناسب نامش وظیفه دارد در خصوص دختران فعالیت نماید.


        طبیعتا قضاوتهای متفاوتی در خصوص عملکرد این نهاد صورت می گیرد. بیشترین انتقاداتی که به عملکرد فرهنگسرای دختران وارد می شود، عملکرد کلیشه ای و برنامه های تکراری و بدون برنامه ریزی آنها است؛ همچنین این اتهام به فرهنگسرای دختران وارد است که برخلاف نامی که بر دوش می کشد، عملکرد چندان ویژه ای برای دختران ندارد؛ حتی شنیده می شود که بخشی از این فرهنگسرا بعضی روزها را به پسران اختصاص داده اند و دختران در آن روزها حق رفت و آمد به آن مکان ممنوعه را ندارند!


        بنابر این به سراغ خانم «نرگس معدنی پور»، رییس فرهنگسرای دختران رفته ایم تا مصاحبه ای به بهانه روز دختران و برنامه های این روز داشته باشیم.


        دخت ایران: ارتقا منزلت و حضور دختران در جامعه از اهداف روز دختران به شمار می‌رود؛ چه رویکردی برای فرصت‌سازی در این زمینه اتخاذ شده است؟
        دلیل پیشنهاد روز ملی دختران، نیاز به حضور اجتماعی دختران، ارتقا فرهنگ عمومی و بهبود وضعیت فرهنگی، اجتماعی دختران در جامعه بود. به عبارت دیگر هدف این بود که به بهانه روز دختران، بتوان الگوهای مناسب را به دختران معرفی کرد. مشکل اینجاست که دختران ما الگوهای مناسب را گم کرده و نمی‌دانند باید از کدام الگو تبعیت کنند.


        ما می‌خواستیم فرهنگ عمومی را در حوزه دختران ارتقا دهیم. بحث توانمندسازی دختران مستلزم این است که فرهنگ عمومی آن را بپذیرد و حضور دختران را در جامعه پذیرا باشد. اینها اهدافی بود که از اولین سال ملی شدن این روز، سال ۱۳۸۵، به دنبال آن بودیم. سال ۱۳۸۶در تلاش برای تثبیت این اهداف بودیم؛ به عبارتی تلاش در راستای آنکه در فرهنگ عمومی ما جا بیافتد که این روز را به عنوان روزی بپذیرند که در حوزه فرهنگی و اجتماعی به امور دختران می‌پردازد. امسال هم قصد داریم نظر دختران را به این نکته جلب کنیم که چه نقش‌های مهمی در جامعه و خانواده دارند. رویکرد امسال ما نه تنها توانمندسازی، بلکه آشناسازی نقش دختران در خانواده به عنوان یک دختر، فرزند، خواهر، خاله، عمه و... می‌باشد.


        دخت ایران: الگوی ایرانی – اسلامی مناسب که از آن صحبت می‌کنید، چیست و چه شاخص‌‌ها و ویژگی‌هایی دارد؟
        ائمه اطهار متعالی‌ترین الگوهایی هستند که همگی ما می‌بایست در زندگی‌ از آنان تبعیت کنیم؛ در واقع ائمه تنها الگوهای کامل ما هستند. ما معتقدیم الگوی دختران ما بایستی حضرت زهرا(س) باشند، اما حضرت معصومه در واقع الگوی میانجی هستند که ما را برای رسیدن به الگوی متعالی چون زهرای اطهر (س) یاری می‌کنند. در جامعه ما الگوهای ملموس معاصری وجود دارند که دختران ما می‌توانند از آنها پیروی کرده و الگو بگیرند؛ بطور مثال، دختران بسیاری که در زمان انقلاب و جنگ نقش بسزایی داشتند. بایستی این نوع دختران را معرفی کرده و بر دختران ما نیز لازم است که الگوهای معاصر خود را بشناسند. امروزه در میان دختران ما افرادی هستند که در حوزه‌های مختلف علمی، ادبی، هنری، فرهنگی و... بسیار موفق عمل کرده‌اند. بایستی اینها به دختران ما شناسانده شوند؛ این افراد همانهایی هستند که از تربیت مناسبی برخوردار بوده و توانسته‌اند راه اجتماعی صحیحی را انتخاب کنند؛ هم اینان هستند که باید مسیر درست را به دختران ما آموزش دهند. در واقع بحث ما در زمینه ارائه الگوهای مناسب در کنار الگوهای متعالی، همین است که باید دختران موفق را به جامعه دختران شناساند. یکی دیگر از الگوهای مناسب حضرت معصومه است؛ چقدر از دختران ما ایشان را می‌شناسند؟ آن حضرت در زمان خود هم کفو خویش را پیدا نکرده و به همین دلیل ازدواج نکردند. حضرت معصومه(س) در جامعه عرب، برای ازدواج چه معیارهایی داشتند که محقق نشد؟ دختران ما باید این معیارها را بشناسند. شناخت ما از حضرت معصومه بسیار کم است و روز دختران بهانه‌ایست که ما حیات طیبه را بشناسیم. شناساندن الگوی متعالی و تاسی گرفتن از آنها و در کنار آن معرفی الگوهای معاصر امروزی که قابل لمس هستند و دختر ما با آنها زندگی می‌کند از اهداف ماست.


        در واقع ما قصد داریم مهارت‌های زندگی را به دختران بیاموزیم. این مهارت‌ها شامل نوع پوشش، رفتار و اخلاق و... می‌باشد. شاخص ما این نیست که بگوییم پوشش باید این گونه باشد! ما باید اخلاق را به دختران آموزش دهیم؛ زمانی که الگوی حیات طیبه به دختران آموزش داده شود، ناخودآگاه پوشش مناسب، احترام به بزرگتر و دیگر ارزشهای مناسب به خودی خود بوجود می‌آید. در بسیاری موارد نیازی به اشاره مستقیم مثلا به نوع پوشش نیست؛ پوشش مناسب ناشی از اخلاق و تربیت درست است. زمانی که دختران ما مهارت‌های درست زندگی کردن را بیاموزند، آن هم از زندگی ائمه اطهار و الگوهای موفق، ناخودآگاه به سمتی گرایش می‌یابند که بتوانند ظواهر را هم رعایت کنند.

        دخت ایران: اما الگویی که به خصوص در سالهای اخیر برای دختران در حال رواج است بیشتر مبتنی بر زیبایی‌های ظاهری بوده و با الگوی ایرانی-اسلامی که مورد نظر شماست، بسیار متفاوت است!
        خیلی از دختران موفقی که امروزه وجود دارند، بی‌حجاب نیستند، نه اینکه حجاب کامل داشته باشند، اما بی‌حجاب نیستند. یکی از آیتم‌هایی که مد نظر ماست، مبحث ملی خودمان است؛ یعنی فرهنگ ملی خودمان در کنار فرهنگی اسلامی؛ ما در فرهنگ ملی غنی خود، چیزهای زیادی داریم که با فرهنگ غرب مغایرت دارد. بنده فکر نمی‌کنم فرهنگ غرب آنقدر تاثیر گذار باشد که بتواند فرهنگ و هویت ملی ما را از ما بگیرد. چند درصد از زنان و دختران ایرانی ما از فرهنگ غرب تبعیت می‌کنند؟ حتی دختران بد حجاب ما هم هویت خود را ایرانی می‌دانند.


        در تحقیقاتی که انجام شده، دختران ما در پایبندی به ملیت‌شان شاید بیشتر از بقیه اقشار جامعه باشند، یعنی دختر ما تعصب زیادی روی ملیت و هویت خود دارد و همین یک نقطه قوت برای این است که ما اگر مسیر درست را انتخاب کنیم و زبان جوان خود را یاد بگیریم و استفاده کنیم، مسلما آنان را نه در مقابل خود، بلکه در کنار خود می‌بینیم .


        مهم این است که خواسته‌ها و نیازهای جوانانمان را دریابیم و بر اساس همانها به نیازهایشان پاسخ دهیم. هدف ما رو در رو قرار گرفتن با جوانان، حتی آن دسته که فکر می‌کنیم در مقابل ما قرار دارند، نیست. می‌توان براحتی به گفتگو نشست؛ زیرا معتقدیم دختران و جوانان ما بسیار فهمیده و آگاه هستند و اینان اگر خوب توجیه شوند، راه درست را می‌پذیرند. نوع برخورد آنان تا حد زیادی بستگی به طرز برخورد ما دارد. ما که در حوزه دختران کار می‌کنیم، احساس می‌کنیم در ارتباط با دختران ما، زبان گفتگو یکی است و مبنای اعتقادی ما یکسان است، اما شیوه‌های برخورد ما نادرست است. شاید ما مسئولین شیوه نادرستی داریم که فکر می‌کنیم دختران در مقابل ما ایستاده‌اند.

        دخت ایران: تغییر موقعیت دختران در جامعه به تغییرات در نگرش به دختران برمی‌گردد، و این نگرش باید از طرف دیگران اجتماعی باشد؛ راهکارها و اهدافی که در این حوزه دارید چیست؟
        درست است که مخاطب ما دختران هستند ولی در واقع برنامه‌ریزی‌ها برای تمامی کسانی هست که با تربیت دختران ارتباط دارند. خیل عظیمی از برنامه‌های ما برای پدران و ماداران، براداران جامعه، و مسئولینی که در حوزه دختران فعالیت دارند، هستند. یعنی جامعه هدف ما دختران هستند، اما برنامه‌هایی که ما تعریف می‌کنیم فقط برای دختران نیست و دختران یک قسمت از برنامه‌های ما را تشکیل می‌دهند. دختر در واقع آن قسمت از برنامه‌های ما را در بر می‌گیرد که لازم است در مورد خودش بداند؛ یعنی وظیفه و نقشش را بداند. اما در واقع خیل عظیمی از پدران و مادرانی هستند که می‌بایست دختر را خوب تربیت کند، اتفاقا یکی از مشکلات جامعه امروز، عدم تربیت درست دختران هست و خیلی از مشکلاتی که دختر دارد، مقصود دختر نیست، علت نادرست تربیت شدن است. بنابراین ما خیلی از کارگاه‌هایمان مرتبط با پدر و مادرانی است که باید یاد بگیرند دختران خود را چگونه تربیت کنند. در کنار این، دخترها باید وظیفه خاله بودن، عمه بودن و... را که فراموش شده، یاد بگیرند؛ به خصوص که در جامعه امروز فاصله خانواده و بستگان کمتر شده و یا تک فرزندی باعث شده که دختر طعم عمه شدن و خاله شدن را نچشد یا خواهر نشود، ولی باید این مهارتها را در زندگی بیاموزد.

        دخت‌ایران: انسجام بخشی و پرهیز از چند دستگی که در برنامه‌ریزی برای دختران در محور اهداف طرح دختران وجود دارد مربوط به فرهنگسرا است یا نهادهای فرهنگی؟
        خیلی از ارگانها و نهادها را داریم که در حوزه بانوان کار می‌کنند، ولی اکثرا موازی کاری یا پراکنده کاری می‌کنند. ما نهادی هستیم که در حوزه دختران کار می‌کنیم  و برنامه‌های ما با آموزش و پرورش، وزارت کشور، سازمان ملی جوانان، تربیت بدنی، وزارت بهداشت و... بسیار متفاوت است. در صورتی که همه در جامعه با قشری به نام دختران کار می‌کنیم. در حوزه‌های مختلف، در برنامه‌ریزی‌های فرهنگی، هنری و اجتماعی همه ما کارمان در مورد دختران است و می‌بایست موضوع اولویت‌دار را نیازسنجی کنیم و بدانیم که اولویت نیاز دختران در حوزه‌های مختلف چیست.


        بعد همه باهم، همسو و یکپارچه در آن راستا قدم برداریم؛ این طور می‌توانیم ادعا کنیم که در حوزه دختران قدمهای موثر برداشته می‌شود. ما از سال ۱۳۸۵ستادی تحت عنوان ستاد گرامیداشت روز دختران تشکیل دادیم و فرهنگسرای دختران دبیرخانه این ستاد است که وظیفه هماهنگی و دبیرخانه‌ای بین نهادها را برعهده دارد و خیلی از نهادهایی که در حوزه دختران فعالیت دارند عضو این ستاد هستند. این ستاد وظیفه دارد که موضوعات دارای اولویت دختران را نیازسنجی، هدف‌گذاری، و سیاست‌گذاری کند و بر اساس این هدف‌گذاری‌ها در هر نهادی در طول سال برنامه‌ریزی می‌شود. اگر آموزش و پرورش، وزارت کشور، سازمان ملی جوانان، تربیت بدنی، وزارت بهداشت، استانداری و سایر سازمانهای فرهنگی کلانشهرها، هدف‌گذاری‌شان مشخص باشد و در یک سمت قرار بگیرد و به فراخور مسئولیت‌هایشان برنامه‌ریزی کند، مشکلات دختران ما قطعا حل خواهد شد.


        دخت‌ایران: اما علیرغم این که این بخش‌ها در بسیاری از نهادها وجود دارند، برای برنامه‌ریزی‌ها و هدف‌ها باز به سایر بخش‌ها ارجاع داده می‌شوند و عملا استقلال آنها منتفی است!
        در هر سازمانی معاونت فرهنگی و امور بانوان وجود دارد که ما با آنها تماس می‌گیریم. چون در همه آنها دفاتر مخصوص بانوان وجود دارد که سیاست‌گذاری در این زمینه توسط آنان صورت می‌گیرد و یکی هم بخش معاونت فرهنگی یا بخش اجرایی‌شان است، یعنی با این دو حوزه وقتی ارتباط برقرار کردیم خیلی کار اجرایی‌تر و عملیاتی‌تر می‌شود.
        البته با توجه به این که قدمت این دفاتر امور بانوان زیاد نیست، ولی از زمانی که تشکیل شده‌اند تاثیرگذار بوده‌اند. با گذر هر سال، سیاست‌گذاری و هدف‌گذاری در حوزه بانوان بهتر صورت گرفته است.

        دخت ایران: پرورش دختران آگاه و توانمند با ورود دختران به دانشگاه همسویی دارد، اما نبود فرصت‌های مناسب شغلی (حدود ۲ درصد از زنان در مشاغل بالا فعالیت دارند)، تضادی ایجاد می‌کند که باعث سرخوردگی دختران می‌شود، آیا اصلا در طرح شما برنامه‌ای برای این مورد وجود دارد؟
        یک علت آگاهی و توانمندی دختران در تحصیلات دانشگاهی است. دختر ما اگر تحصیل کند، قطعا آگاه‌تر از دختری است که به سمت تحصیل نرفته است، اما آنچه بیشتر به نظر ما اهمیت دارد این است که دختر در کنار کسب دانش و بالا رفتن توان علمی‌اش، مهارت‌های زندگی خانوادگی را کسب کند.


        این دختر ما به هر حال یک وظیفه مهمی به نام مادر بودن را در آینده قرار است به عهده گیرد، اگر هدف ما این است که دختران آگاه و هدفمند داشته باشیم یکی از مقوله‌های آن توانمندی تحصیلی، اشتغال و توانمندی‌های اجتماعی است. بسیاری از شاخه‌های دیگر تربیت درست فرزند، همسر خوب بودن و حتی دختر آگاه، محترم و باادب بودن در خانواده است. اگر دختر ما به دنبال کسب علم است فقط هدفش اشتغال نیست. وظیفه ما و نهادهای فرهنگی است که این را به جامعه دختران خود اعلام کنیم و آنها را آگاه کنیم که اگر تحصیل می‌کنند، به دلیل توانمندی‌های علمی آنهاست که اگر هم اشتغال نداشته باشند قطعا به درد زندگی خانوادگی‌شان می‌خورد.


        اشتغال یکی از ابزارهایی است که دختر به خاطر آن به دنبال تحصیل است، اما هدف عمده دختر ما ار تحصیل بالا رفتن سطح علمی، آگاهی، فهم و شعور برای زندگی بهتر  و بینشی و اعتقادی بیشتر است. بدین ترتیب این عامل خیلی نمی‌تواند روی اعتماد به نفس دختران ما تاثیر داشته باشد. من فکر می‌کنم دختر ما با کسب علم، اعتماد به نفسش بیشتر شود و این خود یک مهارت، توانایی و آگاهی است.
        الان خیلی از دخترها هدفشان از تحصیل، اشتغال نیست. در نسل گذشته (نسل من) شاید به فکر این بودیم که برای اشتغال به دنبال تحصیل برویم، در حالی که الان خیلی از دختران تحصیلات دکترا دارند بدون این که هدفشان فقط اشتغال باشد. هدف آنها بالا رفتن آگاهی، سطح اعتماد به نفس و مفید بودنشان برای جامعه است.


        دخت‌ایران: همین مفید بودن برای جامعه مستلزم پذیرش دختران و مهارت‌هایشان است. البته در تاکید بر اشتغال فقط به کسب درآمد توجه نمی‌شود و همین مفید بودن را می‌توان هدف اشتغال دانست.
        به جز فعالیتهای دارای درآمد، فعالیتهای اجتماعی زیادی در جامعه برای دختران ما تعریف می‌شود. برای این که دختری که تحصیل می‌کند و آگاهی‌اش بالا می‌رود، ناخودآگاه در جامعه فعالیت اجتماعی خود را تعریف می‌کند و ما باید این توانمندی را به دخترانمان آموزش دهیم. دختر ما فقط به خاطر اشتغال و کسب درآمد نباید تحصیل کند و باید آگاه شود تا توانمندی در حوزه اجتماعی پیدا کند و من فکر می‌کنم موقعیت‌های خوبی در جامعه وجود دارد که این را تعریف می‌کند و این زمینه را به وجود می‌آورد. فقط این دختر ماست که باید آن مهارتها را کسب کند و آن توانمندی‌ها به او داده شود و ما تلاش می‌کنیم که بتواند این موقعیتها را کسب کند.


        دخت ایران: مناسبات جنسیتی تغییر کرده و به تبع آن سن ازدواج بالا رفته و تاخیر در تشکیل خانواده نسبت به دهه‌های قبل روابطی را در این بین ایجاد کرده است؛ برنامه و سیاست شما برای ایجاد روابط سالم و درست دختران در اجتماع چیست؟
        به هر حال این نیاز یکی از واقعیت هایی است که ما باید بپذیریم و درک کنیم و در جهت هدایت جامعه به سمت برقراری روابط درست عمل کنیم و آموزش دهیم. خیلی از این مسائل در اثر آموزش دادن حل می‌شود. ما در این زمینه با کارشناسان و افراد مجربی صحبت کردیم و از آنها راهکار خواستیم که چه آموزش‌هایی را با توجه به ماموریت و سیاست‌هایمان داشته باشیم تا دختر را از برقراری ارتباطات این چنینی آگاه سازیم، کلاس‌های زیادی را در این رابطه گذاشتیم. بسیاری از کارگاه‌های ما برای خانواده‌ها بود. ما دو نوع خانواده داشتیم: یک گونه بسیار دختران خود را محدود می‌کردند و به نوعی باعث می‌شدند دختران در مقابله با خانواده‌ها یا ناآگاهانه روابط ناسالمی را برقرار کنند. اما خیلی از خانواده‌ها هم برعکس‌اند؛ یعنی بدون آگاهی دادن به دختر فضا را برای دختر باز می‌کنند که دختر ناخودآگاه جذب روابط ناسالم می‌شود.


        ما در این کارگاه‌ها روابط سالم را برای آنها توضیح دادیم که دختر بتواند روابط اجتماعی با جامعه خود داشته باشد. وقتی ارتباط ناسالم هست که در اثر ناآگاهی از راه سالم خود منحرف شود. در حد بضاعت خود عمل کردیم و راهکارمان هم آموزش به دختران و خانواده‌هاست.

        دخت ایران: فعالیت فرهنگسرای دختران را در این چند سال چطور ارزیابی می‌کنید؟
        وظیفه دبیرخانه فرهنگسرا و نهادهای مرتبط با امور دختران و بانوان که از کارهای مهمی بود که در سال اخیر صورت گرفته است این بود که ما توانستیم با بسیاری از سازمان‌ها دور یک میز بنشینیم و درمورد مسایل و نیازهای دختران گفتگو کردیم و در آینده هم ادامه دارد و مخصوص به یک روز خاص نیست.


        گذشته از آن، ما به عنوان فرهنگسرای دختران ماموریت اصلی‌مان، بررسی و پژوهش و برنامه‌ریزی برای دختران است. در طول سال با توجه به نیازهای دختران از محله‌ای که فرهنگسرا در آن واقع شده است تا ناحیه و منطقه و تا سطح کلانشهر تهران، تلاش می‌کنیم که این نیازها را برطرف کنیم.


        جشنواره‌های مختلف فرهنگی-هنری را تدارک دیدیم تا دختران به بهانه حضور در جشنواره‌ها، قابلیتها و استعدادهای خود را کشف کنند و مطرح شوند.
        در حوزه‌های فرهنگی در طول سال کارگاه‌های مختلفی را می‌گذاریم با موضوعاتی که برای هر سال تعریف می‌کنیم. مثلا می‌گوییم امسال ما موضوع مهارتهای زندگی خانوادگی دختر و وظایفی که دختر باید در قبال خانواده داشته باشد را در نظر می‌گیریم و کارگاههای ما در همان راستا شکل می‌گیرد.


        این برنامه‌ها در مقطع زمانی کوتاهی نیست بلکه تمام سال را پوشش می‌دهد. به بهانه‌ها و مناسبت‌های مختلف، برنامه‌های گوناگونی را ترتیب می‌دهیم. مسابقات، اردوها، تولیدات محصولات فرهنگی (سی‌دی، بروشور، کتابچه و...)، اقلام تبلیغاتی و...


        ما خوراک فرهنگی دختران را به آنها می‌دهیم. به هر حال در قالبهای متفاوت برنامه‌ای، نیازهای حوزه دختران را در سطح محله، منطقه و شهر تهران جستجو می‌کنیم. گروه برنامه‌ریزی‌های ما دختران هستند، اما مخاطب ما پدران، مادران، برادران و افراد عمومی هستند که با گروه مورد نظر ما برخورد دارند و نیاز هست که آموزش ببیند.

        دخت ایرن: خانم معدنی پور، از وقتی که در اختیار ما گذاشتید سپاسگزاریم.
         


          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷