2744
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. ماندانا ملاعلی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۲)
            تعداد بازدید: 2744
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        زن یک تابو است، ناموس است. یک خط قرمز؛ یا دست کم خیلی چیزهایی که مربوط به او می‌شود شامل همین قضیه است.

        «زن یک تابو است، ناموس است. یک خط قرمز است یا دست کم خیلی چیزهایی که مربوط به او می‌volume32_18.jpgشود شامل همین قضیه است. لباس او خط قرمزی دیگر، چهره‌ و آرایشش خط قرمز و بیماری‌هایش خط قرمز دیگری است. رنگی که لباس او دارد خط قرمز و مشکلات خانوادگی او وقتی کمی خصوصی‌تر شود باز هم یک خط قرمز دیگر است. مسائل قانونی او و خیلی چیزهای دیگر همه و همه می‌توانند خط قرمزهایی بسازند که تو را در کلاف بی‌انتها و پیچیده خود سردرگم می‌کنند و می‌مانی چه بنویسی و از که بنویسی که نیاز به سانسور و تذکر آیین‌نامه‌ای نداشته باشد. مطبوعات زنان در چنین فضایی کار می‌کنند.»
        اینها گوشه‌ای از درد دل‌های مهران مهرعلیان سردبیر مجله‌ای است که بر پیشانی آن نوشته است: «ورود آقایان ممنوع!» مجله «مادران»
        مهرعلیان که خود را جوان‌ترین سردبیر ایران معرفی می‌کند از ۱۳ سالگی به دنیای مطبوعات وارد شده است. در حوزه حوادث کار کرده است و شاگردی محمد بلوری، بنیان‌گذار حوادث نویسی در ایران، از افتخارات اوست. او اکنون سردبیر مجله مادران است که چهار سال از انتشار آن می‌گذرد و شماره ۵۳ آن روی دکه‌های روزنامه‌فروشی است.
        «مادران» که در ۱۰۰ صفحه منتشر می‌شود تمام رنگی است و سردبیر آن در جواب این سوال که چرا حیطه مسائل زنان را انتخاب کرده‌اند می‌گوید: «زیرا موضوع زن بسیار ناشناخته است و حتی نیازمند آن است که به صورت آکادمیک در مورد آن تدریس شود. خیلی از ما برخورد درست با زنان و حقوق زنان را نمی‌شناسیم و برخلاف اینکه در شعار چیز دیگری می‌خواهیم، اما در عمل هنوز هم برخورد با زنان تا حد زیادی ابزاری است. ما با این هدف شروع به انتشار نشریه مادران کردیم که این نگاه را عوض کنیم، اما با این بضاعت اندک و راه طولانی هنوز با آنچه می‌خواهیم فاصله زیادی داریم.»
        «مادران» دارای بخش‌های ثابت ورزش، هنر، موسیقی، پزشکی، دکوراسیون، عکس و جدول است. یعنی به مقولات مختلف مورد نیاز یک مجله توجه نشان داده است، اما هنوز تیراژش از ۳۰ هزار نسخه فراتر نمی‌رود. در حالی که مهرعلیان می‌گوید: «اگر وضعیت مطلوب را در نظر بگیریم، باید فقط ۲۰۰ هزار نسخه در تهران بفروشیم.»
        یکی از نقاط قوت این مجله این است که صفحات مستقیمی را به مخاطب و حرف‌ها و درد دل‌های آنان اختصاص داده است و وجود آگهی در لابه‌لای مطالب و قبل از صفحه فهرست از نقاط ضعف نشریه است. هم چنین آگهی گرفتن در پشت جلد نشریه. پشت جلد این نشریه هم مثل اغلب نشریات عامه‌پسند جایگاه آدم‌های معروف است. اما بهانه‌های حضور آنها فرق می‌کند. گرچه مهرعلیان مدعی است هیچ‌گاه پشت جلد نشریه را اسیر آدم‌های معروف نمی‌‌کند، اما اذعان دارد: «چهره‌های آشنا و آدم‌های آشنا باعث می‌شوند در اولین برخوردها مخاطب جذب شود، اما مهم این است که از صحبت با یک ستاره و چاپ عکس او چه هدفی داشته باشی.»
        مهرعلیان می‌گوید: «ما هیچ‌کس را به عرش اعلی نمی‌بریم تا بعد با کوچک‌ترین خطایی او را با خاک یکسان کنیم. سعی می‌کنیم مردم و ستاره‌ها را به هم برسانیم، یعنی زوایای ملموسی از زندگی آنان را که مردم نمی‌دانند و می‌تواند برای آنان آموزنده باشد بگوییم. از مسائل ستاره‌های کم‌نورتری می‌گوییم که رو به افول هستند و گاه دلایل منصفانه‌ای پشت این ماجرا نیست. می‌خواهیم به مردم بگوییم ستاره‌های درخشان عالم شهرت هم آدم‌هایی هستند مثل من و شما که ممکن است خطا کنند، اشتباه کنند و گاه مظلوم واقع شوند و ما حاضریم این مظلومیت را هم از طرف آنها اعلام کنیم.»

         

        volume32_19.jpg
        نشریه مادران هم مادرانه است و هم زنانه و بیشتر مخاطبان آن را زنان خانه‌دار تشکیل می‌دهند. نسترن نوایی بانوی ۴۵ ساله‌ای که برای خرید این نشریه به دکه روزنامه‌فروشی آمده می‌گوید: «مطالب جالب و جدید و مسائلی در مورد هنرمندان و تغذیه و خانه‌داری و بچه‌داری چیزهایی است که به درد ما می‌خورد و من این نشریه را با خانواده می‌خوانم.»
        سهیلا احمدی نیز بانوی شاغلی است که به این نشریه علاقه دارد. او می‌گوید: «مادران برای هر کدام از زن‌هایی که یک روز مجله را ورق بزنند چیزهایی دارد، اما نه همه چیز. مثلا آموزش خیاطی و بافتنی در آن نیست و برای تامین این نیاز مجبورم مجلات دیگری را بخرم، ولی گاهی از این نوع مجلات و گاهی از نوع مجلات آموزنده خیاطی و آشپزی نیاز آدم را رفع می‌کند.»
         اگرچه سردبیر نشریه مخاطب این نشریه را زنانی از سراسر کشور با حداقل سواد ابتدایی به بالا توصیف می‌کند، اما در بررسی شماره‌های یک سال گذشته این نشریه، زنان روستایی و مشکلات و مسائل آنان و تفاوت زندگی روستایی و شهری و شهرستانی در میان گزارش‌ها و مطالب چندان ملموس نیست و واضح‌تر بگویم جای آن خالی است. چیزی که مهرعلیان دلیل اصلی آن را کمبود امکانات و بودجه برای حمایت از خبرنگاران و نویسندگان نشریه و ضعف بنیه مالی در اعزام آنان به نقاط دور دست دانست.
        مجله مادران سایتی دارد که با اشکالات فنی خود مخاطبان را سردرگم می‌کند. گرچه  وجود یک سایت در گستره ارتباطات صفر و یکی امروز ضروری است، اما آقای سردبیر معتقد است: «مجله‌خوان‌ها توجه زیادی به سایت ندارند و سایت‌خوان‌ها بیشتر دنبال پَ نَ پَ هستند تا مطالعه اینترنتی مجله.» او معتقد است شناسایی مجلات به چیزی فراتر از سایت نیاز دارد و آن معرفی از رسانه ملی است.
        سردبیر مادران می‌‌گوید: «اولویت‌های ما سوژه‌هایی است که مخاطبان بیشتری داشته باشد و از اولویت‌های مهم خانم‌ها باشد. از نگرانی‌‌های مادرانه گرفته تا حق و حقوق زنان و مسائل و مشکلات خانوادگی. این مسائل بارها و بارها و با زوایای گوناگون در مجله منتشر می‌شود.»
        گرچه این مجله برنامه مشخص و مدونی برای نظرسنجی ندارد، اما سردبیر می‌گوید: «بیشتر بازخوردهای‌مان را از تماس‌های تلفنی می‌گیریم و همه دوست دارند از افراد معروف بیشتر بخوانند و مشکلات خود را در قالب مشاوره مطرح کنند.» وی با اشاره به حمایت اندک دولت از نشریات و مجلات و محدودیت‌های اخیر در آگهی‌های مربوط به شرکت‌های غیرایرانی می‌گوید: «تولیدکننده داخلی هم توان مالی ندارد که پول به آگهی بدهد. همه چیز دست به دست هم می‌دهد تا روزنامه‌نگاری کاری زیا‌ن‌ده باشد. گاهی ۱۰۰ تومان بیش از هزینه در می‌آوریم و گاهی ۴۰۰ تومان ضرر می‌کنیم. اگر آخر سال هزینه‌ها سر به سر شود، خدا را شکر می‌کنیم. این کار فقط با عشق پیش می‌رود وگرنه منفعتی در آن نیست.»

         

        volume32_17.jpg
        مطالب این مجله ترکیبی است از ترجمه، تولید و اقتباس. این نسبت ممکن است به فراخور سوژه‌ها در هر شماره متفاوت از شماره قبل باشد، اما به هر حال اغلب حداقل دو سوم از مطالب نشریه تولیدی است. ابتکار و خلاقیت در بخش‌های ویژه مجله مثل «نامادران» و «از زبان همسران» و «عشق یا هوس» از دیگر نقاط قوت این نشریه است. بررسی چندین شماره از این نشریه نشان می‌دهد که مطالب ترجمه شده یا اقتباسی تا حد امکان طبق نیازهای مخاطبان ایرانی انتخاب می‌شود.
        مهرعلیان می‌گوید: «بیشتر کارهای متخصصان را بازنویسی و عامه‌فهم می‌کنیم تا مردم بتوانند با زبان ساده‌ای اطلاعات مورد نیازشان را دریافت کنند.» وی با اشاره به مشکلات مطبوعات می‌گوید: «دولت باید اول در نظر بگیرد که شخص مطبوعاتی هست یا نه و بعد مجوز بدهد. باید کار مجلات ساماندهی شود. دولت سی‌دی آماده چاپ را از ما بخرد. درآمد حاصل از فروش را صرف هزینه‌ها کند. درآمد آگهی‌ها نیز سهم روزنامه باشد. کشور کانادا هم همین کار را می‌کند. وقتی من به جای فکرکردن به مشکلات مخاطبان و سوژه بنشینم، اینجا حساب کتاب کنم که کاغذی که می‌خواستم ۱۲۰۰ تومان بخرم، حالا شده است ۲۷۰۰ از مجله نیز نمی‌شود توقع یک نشریه کامل را داشت.»
        وی می‌گوید: «خط‌قرمزها باید طوری باشد که بتوانیم از ترویج فساد در جامعه پیشگیری و فرهنگ‌سازی کنیم. وقتی مطبوعات ساکت باشد و نتواند از درستی و نادرستی روابط بگوید در حاشیه خلوت پارک‌ها و روی گوشی‌های موبایل زنگ خطر دام گستردن و روابط نامشروع به صدا در می‌‌آید. باید دست مجلات باز باشد تا وظیفه‌شان را درست انجام دهند.»

         


        2 نظر | ارسال نظر

              1. user-pic
              2. مهران مهرعلیان
                ۱۶ مرداد ۹۱
                ۱۱:۲۸
          1.  
            سلام. ممنونم از نشر این گفتگو که بیشتر رنگ درددل داشت تا مصاحبه. اما نکاتی را باید اصلاح کرد که تشکر می کنم به سرعت این کار انجام پذیرد. ۱- تیراژ این مجله ۳۰ هزار نسخه است که به اشتباه ۳ هزار نسخه درج شده ۲- بیش از دو سوم این مجله تولیدی است و یک سوم آن از مطالب اینترنتی بازنویسی می شود که به اشتباه نوشته شده نزدیک به یک سوم تولیدی... لطفا این مطالب را اصلاح بفرمایید. از شما باز هم تشکر می کنم.
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. دخت ایران
                ۱۷ مرداد ۹۱
                ۰۹:۵۶
          1.  
            پاسخی به نظر مهران مهرعلیان
            سلام. ممنونم از نشر این گفتگو که بیشتر رنگ درددل داشت تا مصاحبه. اما نکاتی را باید اصلاح کرد که تشکر می کنم به سرعت این کار انجام پذیرد. ۱- تیراژ این مجله ۳۰ هزار نسخه است که به اشتباه ۳ هزار نسخه درج شده ۲- بیش از دو سوم این مجله تولیدی است و یک سوم آن از مطالب اینترنتی بازنویسی می شود که به اشتباه نوشته شده نزدیک به یک سوم تولیدی... لطفا این مطالب را اصلاح بفرمایید. از شما باز هم تشکر می کنم.
            با تشکر. اصلاح شد.
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷