1431
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. سودابه قیصری
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            تعداد بازدید: 1431
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        دکتر سلگی: رشد کمی حضور و مشارکت سیاسی زنان باید به رشد کیفی برسد

         

        فرا رسیدن انتخابات ریاست جمهوری بهانه خوبی است تا گفتگویی با کسانی که در حوزه زنان فعالیت دارند و بعضا اقداماتی در این مسیر انجام داده‌اند داشته باشیم. در این میان پای صحبت خانم دکتر سلگی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه می‌نشینیم و نظرشان را در مورد مطالبات زنان از دولت آینده جویا می‌شویم.

         

        حضور زنان به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری چقدر ضرورت دارد؟

        در بحث ریاست جمهوری یا سطوح بالای مدیریتی در کشور، به اعتقاد من جنسیت و یا حضور زن یا مرد مطرح نیست؛ موضوع این است که کدامیک‌ از انسان‌هایی که در این کشور هستند، ظرفیت پذیرش این مسئولیت خطیر و سنگین را دارد. حالا اگر خانمی احساس کرد که شایستگی‌اش در این حوزه از همتایانش بیشتر است و توانایی مهار مشکلات و یا اداره اوضاع را بهتر از بقیه دارد، لازم است که در مسئله مدیریتی ورود پیدا کند. مسئله این است نه آن‌که به جای اصل موضوع، نگاه به برخورد با مردان و تقابل با آنان برای دستیابی به یک منصب صورت گیرد. این نگاه حاکی از نوعی غرب‌زدگی در تقابل با آقایان است به این ترتیب که عنوان کنیم حالا که قرار است انتخاباتی صورت گیرد، آیا می‌توان یک خانم را نیز در آن مطرح کرد یا خیر؟ شخصاً این نگاه انفعالی که موضع‌گیری ناشی از ضعف و است، را قبول ندارم؛ باید به این سمت حرکت کنیم که مسئله کشور حل شود. یک خانم وقتی باید به طور جدی به این موضوع برسد که جایگزین دیگری برای احراز آن منصب جز خودش ندارد، در حوزه کلان وارد شود.

         

        پس به اعتقاد شما حضور زن‌ها اجباری نیست بلکه براساس کارنامه عملکرد شایستگی‌ها، باید از زنان و توانایی‌هایشان در اداره کشور استفاده کرد؟

        مسئله اصلی قابلیت توانایی، شایستگی و مدیریت حل مشکل در سطح خرد و کلان است. حالا الزامی به حضور زن یا مرد نیست؛ به طور مثال در سطح یک دبیرستان دخترانه، اگر در شهری یا در موقعیتی خانمی توانایی اداره آن را نداشت، می‌توان از یک مدیر مرد استفاده کرد. زیرا موضوعیت در این مورد، اداره آن مدرسه براساس شایستگی است. در اسلام نیز جایی را نمی‌بینم که ما با فعالیت اجرایی خانم‌ها، مشکل داشته باشد و زنان را از مشاغلی مانند ریاست جمهوری یا وزارت منع کرده باشد. مسئله این است که آن توانایی مهم است و از طرفی چون اغلب مردان در حوزه مدیریت سطح کلان حضور داشتند و کار اجرایی نیز نیازمند یک سری توانایی‌های جسمانی است، مردان بیشتر از زنان در امور مملکتی بودند. حالا اگر خانمی احساس کرد که توانایی پذیرش این مسئولیت را دارد، اهمیت دارد که به حوزه ریاست جمهوری وارد شوند. پس در مجموع باید گفت که انتخاب بین زن و مرد اهمیت ندارد بلکه باید نگاه وسیع و انسانی کرد و گفت بین انسان‌هایی که هستند، کدامیک صلاحیت و شایستگی بیشتری در چارچوب اعتقادی و دینی برای بر عهده گرفتن وظیفه ریاست جمهوری را دارند.

         

        در  دولت‌هایی  که  بر سرکار آمدند، نگاه به زن جنسیتی بوده یا انسانی؟ آیا به طور کلی تحول نگاه به زن چگونه بوده است؟

        در اصل تحلیل نکردم که در باطن افرادی که بر سر کار بودند چه دیدی به زن و حضورش داشتند اما آنچه ظهور و بروز پیدا کرده، این است که بعضی دولت‌ها سعی داشتند از خانم‌ها استفاده کنند اما بعضی مواقع  شاید این امر تشریفاتی باشد و بگویند که ما هم از خانم‌ها استفاده می‌کنیم ولی آن فرد شایستگی آن مسئولیتی که به وی محول شده را نداشته باشد و بیان کنند که نگاه‌شان مخالف نظر کسانی است که می‌گویند خانم‌ها توانایی مدیریتی ندارند اما گاهی به دلیل توانایی یک خانم، وی در منصبی انتخاب می‌شود. در کل نگاه‌های متفاوتی به حضور زنان در این مدت وجود داشته است در حالی که رویه انتخاب افراد در کابینه و یا مراکز مهم باید براساس شایستگی باشد و امور کشور و حقوق مردم، مجالی برای آزمایش و تست حضور زنان یا فرصت‌دهی برای کسب تجربه به آنان نیست. ملاک اصلی، اداره امور مردم براساس شایستگی و توانایی‌های‌ یک فرد است.

        از سوی دیگر نگاه به زنان نباید تنگ‌نظرانه باشد، اگر خانمی دارای عملکرد و کارنامه موفقی است و توانایی انجام مسئولیت را بیش از آقایان دارد، نباید از ورود و حضور وی جلوگیری شود. در نظرات امام خمینی (ره) به عنوان بنیان‌گذار نظرات سیاسی ما بعد از انقلاب اسلامی، دریغ ندارند که خانم‌ها وارد عرصه‌های سیاسی شوند، اما این به معنی ضرورت آنها در عرصه‌های سیاسی نیست بلکه توصیه دارند زنان در سیاست، هوشیار باشند.

        اگر نگاه به وظایف کشوری، منصبی باشد که زنان نیز خواهان به دست آوردن آن باشند، مشکلات بسیار بیشتر خواهد شد. نگاه ما، داشتن دیدی عاقلانه براساس شایستگی افراد اعم از زن و مرد است. این نگاه عاقلانه هم مورد تایید اسلام است و هم از دید رهبران سیاسی ما (هم در دوران رهبری امام خمینی (ره) و هم در دوران رهبری آیت‌الله خامنه‌ای) مورد تایید است و از سوی دیگر نیز، تعارضی با نگاه انسانی ندارد.

         

        مطالبات زنان از دولت‌ جدید چه باید باشد؟

        بحث مطالبه زنان نیست باید دید را این گونه تغییر داد که اگر حقوقی از انسانی ضایع شد، مطالبه احقاق آن را از دولت داشته باشیم. حالا ممکن است این حقوق ضایع شده یک زن در خانواده، جامعه و... باشد و این ضایع شدن حقوق برای افراد در سطوح مختلف رخ می‌دهد اما اگر حقی از یک زن به دلیل جنسیت از وی سلب شد، مطالبه باید به دلیل ظلمی باشد که در حق کسی صورت گرفته نه به دست آوردن جایگاهی برای زنان در تقابل با مردان. ظلمی که به دلیل جنسیت باشد، نیازمند رسیدگی است. ما از همه دولت‌ها، حق تمام انسان‌های جامعه را مطالبه می‌کنیم و انتظار داریم آن‌طور که شایسته است و در توان انسانی آنهاست، برآورده شود. حالا در این بین نباید من به عنوان یک زن، چون زن هستم، به خاطر جنسیت دنبال به دست آوردن جایگاهی در کابینه دولت باشم.

        رویارویی زن و مرد برای کسب حقوق ناشی از حرکت‌های فمینیسیتی است که من قبول ندارم و متاسفانه این تاثیرات غرب نگاهش را بر روابط و مطالبات ما نیز گذاشته است. به همین دلیل روندی شکل گرفته است که گویا زنان باید دائما نسبت به منافعی که به زنان در دولت داده می‌شود یا نمی‌شود، حساس باشند. ما باید نگاه انسانی به بشر را فراموش نکنیم و تحت تاثیر تبلیغات و جریان‌سازی که در غرب حاکم است، قرار نگیریم. این سخن به منزله رد تمام دستاوردهای فمینیسیم نیست زیرا در هر حال آنان علیه ظلمی قیام کردند و مبارزات خوبی نیز داشتند اما کلیت جریان فمینیسم، درست نیست. ما نیز از نتایج و حرکت‌های درست آنان استفاده می‌کنیم و بهره می‌بریم. باید تلاش کنیم راهی که درست است را پیش گیریم و خارج از جو انفعالی و تحت تاثیر پاسخگویی ناشی از ضعف و توجیه فعالیت‌های خود را حوزه‌های مختلف ادامه دهیم.

         

        خوب این دید انسانی در مشارکت سیاسی زنان چطور باید تبلور یابد و زنان برای این حضور باید چه راهکاری در پیش گیرند؟

        اول باید مشخص کنیم وقتی می‌گوییم انسانی در پی حذف جنسیت نیستیم. زنان و مردان در مباحث حقوقی، شغلی، اعتقادی و... تفاوتی ندارند اما در امور اجراییات، تفاوت مشاهده می‌شود. تکالیف و حقوق متفاوت زن و مرد نیز بیشتر ناشی از تفاوت در اجراییات است. به همین خاطر معتقدم که شیوه‌ای که زنان تاکنون در امور سیاسی کشور بعد از پیروزی انقلاب اسلامی پیش گرفته‌اند خوب و مناسب است. هم‌چنین بهتر است رشد کمی حضور زنان و مشارکت سیاسی آنان نیز به رشد کیفی و گسترش در عرصه‌های دیگر نیز برسد.

        حضور زنان به عنوان زن، همسر، مادر، دختر، خواهر خانواده در جامعه، به عنوان فردی آگاه به خصوص در حوزه سیاسی می‌تواند بسیار تاثیرگذار باشد. این گونه رفتارها در زنان بسیار جدی‌تر است و دلیل آن هم غلبه روابط عاطفی و روحیه خاص خانم‌ها در برقراری ارتباط با دیگران است. هرچه این زن بینش و آگاهی سیاسی بیشتری داشته باشد، تاثیرگذارتر خواهد بود. حضرت امام نیز در بیانات خود همواره به حضور زن در جریان انقلاب اشاره می‌کردند. شهیدمطهری نیز معتقد بودند که بسیاری از مردان و حضورشان به واسطه حمایت و پشتیبانی زنان در جامعه است.

        در ابتدای انقلاب و سال‌های جنگ، حضور زنان شاید در جامعه چندان دیده نمی‌شد اما حضور آنان از طریق حمایت‌گری مردان احساس می‌شد و این منیت زنانه وجود نداشت بلکه اصل بر بصیرت ناشی از عبودیت و پذیرش اوامر الهی بود که در بین زنان آن دوران بسیار دیده می‌شد، اما این بصیرت در دختران جوان دانشگاهی امروز ما باید با علم و دانش نیز همراه شود و دختران برای ارتقا سطح بصیرت خود تلاش کنند تا بتوانند دریافت شایسته‌ای از علم‌شان در سایه عبودیت الهی داشته باشند. در این صورت ما حضور زنان بالغ و رشیده را در عرصه سیاست خواهیم داشت و مشارکت درست و تاثیرگذار زنان را تجربه خواهیم کرد.

         

         


    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷