ورزش بانوان

بازیهای آسیایی چین در گوانگژو بهانه خوبی بود تا دقت بیشتری در خصوص ورزش زنان صورت گیرد. ما نیز به فراخور زمانی همین مناسبت، نگاه این شماره را به ورزش بانوان اختصاص دادیم. اما قرار نیست نگاه ما فقط به ورزش حرفه‌ای باشد. ورزشکاران حرفه‌ای مسیر خود را یافته‌اند و بخش اندکی از جامعه زنان را تشکیل می‌دهند. اما مهمتر از ورزش حرفه‌ای، ورزش عمومی و همگانی است که از اهمیت بیشتری برخوردار است. زیرا اولا با سلامتی عموم جامعه ارتباط مستقیم دارد. دوم آنکه، ورزش همگانی زیرساخت ورزش تخصصی است.
آنچه برای ما بیشتر اهمیت داشته و مطالب بیشتری را به آن اختصاص داده‌ایم، ورزش عمومی و لزوم اهتمام زنان و دختران به ورزش است. متاسفانه زنان ایرانی از «فقر حرکتی» رنج می‌برند و اکثریت از این کمبود اطلاعی ندارند. به همین دلیل است که بسیاری از زنان، حتی در سنین جوانی، و دختران ایرانی دچار ضعف عضلانی، کمر درد، گردن درد، پادرد، دست درد و انواع و اقسام دردها هستند! بسیاری از زنان پس از اولین زایمان دچار درد و مشکل می‌شوند؛ اگر این امر طبیعی است، چرا همه زنان، در همه جوامع دنیا دچار این مشکلات نمی‌شوند؟! پاسخ در همان ورزش نهفته است. سلامت عمومی در بسیاری از جوامع، به خصوص جوامع پیشرفته، به یک فرهنگ تبدیل شده است. همه می‌دانند که باید سالم بخورند، سالم زندگی کنند و ورزش کنند. به همین دلیل حاضرند برای سلامتی‌شان پول خرج کنند و به باشگاه بروند یا حتی مربی خصوصی داشته باشند.
البته بحث امکانات و تجهیزات هم در همین راستا مطرح می‌شود که در مطالب به آن پرداخته شده است؛ اما آیا زنان در حد همین امکانات موجود ورزش می‌کنند؟! چند درصد از زنان خانه‌دار را می‌شناسید که مرتب ورزش می‌کنند و مشکل جسمانی ندارند؟ چند درصد از زنان و دختران تصورات و باورهای درستی از ورزش دارند؟! حتما دیده یا شنیده‌اید که برخی از بانوان خرید و رفت و آمدهای‌شان را به حساب «پیاده‌روی» و ورزش می‌گذارند. غافل از اینکه هر پیاده رفتنی، پیاده‌روی به حساب نمی‌آید.
اگر نگاهی متفاوت به مسابقات آسیایی بیاندازیم، متوجه می‌شویم که هنوز ورزش زنان (هم حرفه‌ای و هم همگانی) مقوله آشنایی در جامعه نیست و موفقیتهای زنان ورزشکار با تعجب و شگفتی دیده می‌شود. این ورزشکاران از کره مریخ نیامده‌اند! در همین باشگاهها و امکانات رشد کرده‌اند؛ کما که امثال هادی ساعی نیز از ساده‌ترین باشگاههای شهرری رشد کردند و به قهرمان بی‌بدیل جهان تبدیل شدند. باید نتیجه گرفت که اولا انعکاس رسانه‌ای ورزش بانوان در این سالها بسیار ضعیف بوده و هنوز هم متاسفانه هست. و بازتاب رسانه‌ای رویدادهای ورزشی، به ویژه در سطح داخلی، باعث معرفی ورزش‌ها و تشویق دختران ایرانی به ورزش می‌شود.
از سوی دیگر، همین اقدامات باعث فرهنگ سازی و ترویج باورهای درست ورزشی در جامعه خواهد شد؛ و این قدمی خواهد بود برای گسترش فرهنگ عمومی ورزش و سلامت، امیدواریم به زودی شاهد ان باشیم که تمامی هم‌میهنانمان، به ویژه زنان و دختران، فقر ورزشی و تحرکی خود را جبران کرده و با ورزش سلامتی خود را تامین و تضمین نمایند.