1594
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
      • هیچ قانون و مصوبه جهانی سعی در ارائه الگو برای زن ندارد...


        نگاهی به پاکت دربسته می‌اندازم و اشاره می‌کنم بنشیند. هیچ نشانی از تاسف یا پشیمانی در رفتارش نیست. این غرور و اطمینانِ بی‌اندازه برایم ترسناک است. می‌پرسم دوباره چه اتفاقی افتاده و تعریف می‌کند: «یکی از همان بهانه‌های همیشگی است. من کار اشتباهی نکرده‌ام. اما قوانین مدرسه می‌گویند یک دانش‌آموز نباید چنین کاری کند.» بعد وارد جزئیات می‌شود و گله‌مند اعتراف می‌کند با دبیر بینش‌اسلامی بر سر حقوق زن به توافق نرسیده و حرف‌هایی زده که به مذاق دبیر مربوطه خوش نیامده و حالا لابد من باید بروم از دل دبیر دربیاورم. اولین‌بار هم نیست که این کار را می‌کنم. از وقتی پا به دبیرستان گذاشته تا امروز تقریباً ماهی یک‌بار از این نامه‌ها برایم آورده و مجبور بوده‌ام مدام برای توضیح بروم.


        چشمم به سالنامه روی میز می‌افتد و تاریخ هشت مارس را که می‌بینم شصتم خبردار می‌شود ماجرا به چه موضوعی مربوط است. سعی می‌کنم برایش توضیح دهم: یادت باشد الگوی زن نمونه برای کشور ما متفاوت است با الگوی جهانی. آن هم تازه اگر الگوی جهانی‌ای وجود داشته باشد که دلایل خوبی دارم بگویم وجود ندارد. چون هیچ قانون و مصوبه جهانی سعی در ارائه الگو برای زن ندارد. اما نفس ماجرا احترام به حقوق زن است که حالا اگر نه در تاریخ مصوب جهانی، اما در یکی دیگر از روزهای تقویم آورده شده و همین کافی‌ است. با چشم‌های گردشده از شگفتی نگاهم می‌کند و می‌پرسد: «واقعاً به این حرفی که زدی اعتقاد داری؟ یعنی فکر می‌کنی تفاوت تاریخ اهمیت ندارد؟ چون به نظر من وقتی یک سلسله رویدادهای تاریخ‌ساز در این سطح وسیع افتاده که روزی در تقویم جهانی برایش در نظر گرفته شود، لازم است تمام جوامع دنیا به آن تاریخ معین شده احترام بگذارند. حالا گیرم این تاریخ نمادین باشد و گیرم کشور و مردمی مثل ما الگوی متفاوت‌تر و بهتری هم برای خودشان داشته باشند، سمبل جهانی را که نباید زیرسوال برد. خیلی زرنگ باشیم از آن به نفع خودمان استفاده می‌کنیم و با یک تیر دو نشان می‌زنیم. آن تاریخ دومی هم که تو می‌گویی، با ۸ مارس زمین تا آسمان فرق دارد و بیشتر یک بزرگداشت مذهبی-احساسی است تا بزرگداشت پیروزی در یک مبارزه جهانی.» وگرنه ما کجا و قوانین مدافع زن در جهان امروز کجا با اینهمه قانون شبه مذهبی که دست و پای زن مسلمان را بسته تا مجبور باشد مدام به فکر اضافه کردن تبصره و بند باشد برای گرفتن حقی که مرد به طور طبیعی از آن برخوردار است. همین خود تو چرا باید عقدنامه‌ات پر باشد از شروطی که قرار بوده مطمئنت کند از حقوق برابر با همسرت برخوردار خواهی بود: حق مسکن، حق حضانت فرزند، حق تحصیل، حق اشتغال و... من با یک دنیا برگه امتحانی تصحیح نشده، مجبور می‌شوم تا نیمه شب مخاطب احساسات جریحه‌دارشده‌ای باشم که دبیر دینی از پس قانع‌کردنش برنیامده است.

         

        volume39_28.jpg
        به عقب برمی‌گردم و روزهایی را مرور می‌کنم که هم‌سن و سال امروز دخترم بودم. به روزهایی که نه دانایی پیش کشیدن چنین بحثی را داشتم و نه لزومی در آن می‌دیدم. اصلاً چه می‌دانستم ۸ مارس هم وجود دارد. مادرم نماد زن نمونه بود و الگویی که به من یاد می‌داد چطور از حقوق انسانی خودم در برابر قوانین دست و پاگیر اجتماعی دفاع کنم. همین مادر هم بود که در روزگار ناآگاهی من از آنچه آینده ممکن بود در راهم قرار دهد، حق مسکن و حق حضانت فرزند و حق تحصیل و اشتغال و... را به بندها و تبصره‌های عقدنامه‌ام اضافه کرد تا مبادا آب در دلم تکان بخورد. از خودم می‌پرسم چطور یک مادر کم‌سواد و خانه‌دار توانست مرا به راهی هدایت کند که امروز بتوانم خود را با واقعیت‌های پیچیده سازگار کنم، آن وقت یک دبیر بینش اسلامی نمی‌تواند از پس قانع کردن یک دانش‌آموز خود بربیاید و برایش روشن کند چرا داشتن الگوی جهانی برای زن ناممکن است؟ اصلاً داشتن الگوی جهانی برای خیلی چیزهای دیگر هم ناممکن است. چطور می‌شود ظرف فرهنگ‌ها را یکی کرد و اینهمه رنگارنگی را به اطاعت از یک الگو وادار ساخت؟! نمی‌دانم آیا هنوز هم وظیفه من است که برای دخترم توضیح دهم چرا حتی قوانین و مصوبات بین‌الملل هم دنبال ارائه الگوی زن نیستند، یا باید صبر کنم از همان چهره‌ای این را بشنود که انتظار دارد؟ هرچه بیشتر دقت می‌کنم می‌بینم توقع بی‌جایی نیست اگر این وظیفه را بر گردن دبیر بینش اسلامی بیندازم. چون او بهترین گزینه برای جلب اعتماد دختر من و دوستان دیگرش خواهد بود. اعتمادی که به او می‌آموزد الگویی که در کشورش برای زن برگزیده شده چه وی‍ژگی‌ها و برتری‌هایی داشته و آیا واقعاً نام مذهبی-احساسی گذاشتن بر این تاریخ درست است؟


        انبوه سوال بی‌پاسخ خواب از سرم پرانده است. دلم از این می‌سوزد که خودمان هم برای ارزش‌هامان اینقدر تره خرد نمی‌کنیم که از دیگران توقع داریم. اصلاً مگر نه اینکه شرط رد کردن هر نظریه‌ای، اشراف داشتن کامل بر تمام وجوه آن است که بشود خطاهایش را بیرون کشید و با اشاره به آن خطاها، نمونه‌های کم‌خطاتر را جایگزین کرد؟ چطور است که ما بدون علم و آگاهی به خود اجازه می‌دهیم از موضوعی دفاع کرده و موضوع دیگر را رد کنیم! شاید این یکی از همان بند و تبصره‌هایی است که کسی در یک لحظه غفلت، به فرهنگ آموزشی‌مان وصله کرده و حالا می‌رود گریبان‌مان را بچسبد، چون نسل به نسل، فرزندان‌مان با آگاهی بالاتر به موضوعات نگاه می‌کنند و حق نقد و نظر به خود می‌دهند و اگر چنته‌مان از دلیل قانع‌کننده خالی باشد، تخم شکی کارآ به تمام آنچه آموخته‌اند پاشیده خواهد شد.

        عزم جزم می‌کنم به دیدار این دبیر بروم و بخواهم واقع‌بینانه‌تر بحث کند. کلی حرف در دلم برایش آماده می‌کنم. می‌خواهم بگویم خانم محترم، گیرم اتفاق تاریخ‌سازی هم در ۸ مارس نیفتاده باشد، مگر کارهایی نمادین و بین‌المللی مثل نام‌گذرای هشتم مارس و تشکیل کنوانسیون رفع تبعیض علیه زن و مقام زن و اینها! گیرم استفاده از این تاریخ برای هر کشور، نه اجباری که گزینشی باشد. گیرم امریکا هم از قبول مقام زن سازمان ملل سرباز زده باشد. هیچ کدام دلیل نمی‌شود اگر یک دختر دانش‌آموز ایرانی ابراز تمایل کرد برای هشتم مارس در مدرسه برنامه‌ریزی شود، تقبیحش کنی و نامه دستش بدهی و پای والدین را به میان بکشی. در عوض می‌شود این فرصت را عنیمت بشماری، هم ماهیت ضعیف سازمان ملل را برایش روشن کنی که نتوانسته این روز را در سطح جهانی به پذیرش برساند، هم برایش روشن کنی با داشتن دو تاریخ متفاوت برای بزرگداشت زن موافقی، به شرط آنکه اقدامی موثر برای زن صورت بگیرد. وگرنه در حد شعار و نمادین و اینها که همه بلدند خودشان را مدافع حقوق زن نشان بدهند. دخترها را بکشانی وسط گود و ببینی اصلاً خودشان می‌دانند کدام قانون دنیا دارد بهشان ظلم می‌کند و کدام قانون به جانب‌داری‌شان برخاسته. آن وقت شاید بشود به پیروزیی که هرگز در مبارزات جهانی هم اتفاق نیفتاده رسید! همه‌چیز که روی کاغذ حل نمی‌شود. این همه مبارزه شده و پیروزی آخرش این بوده که روزی در تقویم به نام زن خوانده شود، حالا شاید وقتش رسیده این روز زن را به چنان روشنی و آگاهی بکشانیم که در عمل هم حق خود را از جهان مردسالارانه اجتماعی بگیریم. برای رسیدن به چنین هدفی هم تلاش لازم است. آن هم نه تلاش یک روزه و دو روزه تقویمی، تلاش بی‌وقفه‌ای که تا به نتیجه نرسد و تاریخ تازه‌ای نسازد از پا ننشیند.

         


          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷