2858
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
      • چهارشنبه، ۱۶ مرداد ۱۳۹۲
        افزایش مرخصی زایمان زنان به تنهایی، به نوعی انداختن بار تربیت کودک و همچنین وظایف خانه‌داری بر شانه مادر است که...
         
        دخت ایران - عادت کرده‌ایم همه چیز را بر دوش مادر بیاندازیم؛ از تغذیه، مراقبت و رسیدگی کودک تا تربیت و... قطعا تغذیه کودک از شیر مادر، حق کودک است؛ اما فراموش نکنیم برای به وقوع پیوستن امر به ظاهر ساده شیردادن مادر به کودک، باید دیگر افراد و نهادهای جامعه نیز نقش خود را به درستی ایفا کنند. از سپهر خصوصی خانواده و ایفای نقش پدر گرفته تا نقش نهادهای کلان در همکاری با مادران شیرده...
         
        تغذیه کودک با شیر مادر از مسائل مهمی است که جوامع با آن مواجه هستند، سال ۱۹۸۱ میلادی در پی کاهش عمومی تغذیه با شیر مادر در بسیاری از نقاط جهان، و در نتیجه ترویج جانشین‌شونده‌های شیر مادر و عواقب آنها در سوءتغذیه کودکان، سازمان جهانی یونیسف بر آن شد تا حداقل‌ مقرراتی را به عنوان کد بین‌المللی بازاریابی جانشین‌شونده‌های شیر مادر به تصویب رساند و در قالب قانون ملی به کشورها ابلاغ کند.
         
        در ایران نیز از سال ۱۳۷۰ لایحه‌ای براساس این کد تهیه و برای تصویب به مجلس فرستاده شد که در سال ۱۳۷۴ در قالب قانون ترویج تغذیه از شیر مادر به تصویب رسید. آئین‌نامه اجرایی این قانون در سال ۱۳۷۵ به تصویب رسیده و الحاقات بعدی از سال ۱۳۸۰-۱۳۸۶ به آن اضافه گشت.
        یکی از بندهای مهم این قانون که طی سال‌ها تغییراتی در آن به وجود آمد ماده ۳ این قانون است، که به میزان مرخصی زایمان برای مادران شیرده در بخش‌های دولتی و غیردولتی اختصاص دارد، این مدت از چهار ماه شروع شد و طی الحاقات به متن قانون به نه ماه رسید. نکته جدیدی که متن قانون پیش از این به آن نپرداخته بود تخصیص مرخصی پس از زایمان به مردان است. در این سال‌ها با طرحی که معاونت راهبردی منابع انسانی ریاست جمهوری مطرح کرد و در آن از افزایش مرخصی زایمان زنان به شش ماه و تخصیص ده روز مرخصی زایمان به مردان سر و صدا کرد. طرح موافقان و مخالفانی در هر کدام از بخش‌ها داشت که در نهایت با نه ماه مرخصی زایمان برای زنان و دو هفته برای مردان موافقت شد.
         
        اما مسئله اینجاست که آیا نه ماه مرخصی زایمان برای زن و در مقابل دو هفته برای مرد کارآمد و کارساز خواهد بود؟ در کشورهایی که الگوهای دیگری را برای مرخصی زایمان به کار برده‌اند می‌توان روش‌های مناسب‌تری را یافت، برای مثال در کانادا مادر و پدر می‌توانند به صورت توافقی از میزان مرخصی که برای خانواده‌شان در نظر گرفته شده استفاده کنند.
         
        افزایش مرخصی زایمان زنان به تنهایی، به نوعی انداختن بار تربیت کودک و همچنین وظایف خانه‌داری بر شانه مادر است. همچنین دور کردن زنان از محیط‌های کاری‌شان به مدت طولانی بهانه‌ای است دست کارفرمایان برای هرچه بیشتر تبعیض‌آمیز رفتار کردن در استخدام افراد.
         
        همان‌طور که این‌روزها همه پذیرفته‌ایم خانواده از نقش‌هایی تشکیل شده که همه به یک میزان در پیشبرد اهداف آن و در نهایت اهداف جامعه نقش خواهند داشت، اگر از سیاست‌های افزایش جمعیت سخن می‌گوییم باید بدانیم که دخیل کردن پدران در رشد و تربیت جمعیت تولیدشونده از پایه‌ای‌ترین راهکارهایی است که جوامعی که تمایل به افزایش جمعیت دارند باید در پیش بگیرند.
         
        هفده سال پس از تصویب قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران شیرده اکنون بخش‌هایی از این قانون عملا بی‌مصرف شده‌ و در حد نوشته‌هایی در کتاب قانون باقی مانده‌اند. «مادران مشمول این آیین‌نامه مى‏توانند طى ساعات مقرر کار روزانه، حداکثر از یک ساعت مرخصى ساعتى استفاده کنند. مادران یاد شده مى‏توانند برحسب نیاز کودک، مرخصى یاد شده را حداکثر در سه نوبت استفاده کنند.» همچنین طبق ماده چهار قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی «دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی دولتی و واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ دوﻟﺖ از جمله ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎیی ﻛﻪ ﺷﻤﻮل ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﻠﺰم ذﻛﺮ ﻧﺎم اﺳﺖ و دﻳﮕﺮ دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎیی ﻛﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﻣﻘﺮرات ﺧﺎص اﺳﺘﺨﺪامی ﻣﺸﻤﻮل ﻗﺎﻧﻮن ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، موظف ﺑﻪ اﻳﺠﺎد تسهیلات ﻣﻨﺎﺳـﺐ ﺑﺮای ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺷﻴﺮﺧﻮاران ﺑﺎ ﺷﻴﺮ ﻣﺎدر در ﺟﻮار ﻣﺤﻞ ﻛﺎر ﻛﺎرﻛﻨﺎن زن می‌باشند.»
        سال گذشته معاون امور خانواده مرکز زنان ریاست جمهوری در حالی از راه‌اندازی مهدکودک‌های در مجاورت محل کار مادران خبر داد که می‌توان با یک بررسی ساده متوجه شد به غیر از برخی مراکز دولتی، دیگر کارفرماها زمینه‌های لازم در جهت ایجاد شرایط مذکور برای کارکنانشان را دارا نیستند و درصد بسیار بالایی از مادران امکان استفاده از این مرخصی روزانه را پیدا نمی‌کنند.
         
        مخالفان طرح افزایش مرخصی زایمان از بار مالی که تصویب این قانون به جا خواهد گذاشت یاد می‌کردند و سوالی که ایجاد می‌شود این است که آیا نمی‌شود بودجه‌های این چنینی را به ایجاد تسهیلاتی تخصیص داد که مشخصا اثرگذاری و ماندگاری بیشتری از افزایش مرخصی برای زنان به تنهایی خواهد داشت، مثلا ایجاد مهدکودک‌های نزدیک محل کار افراد از مهم‌ترین راهکارهایی است که هم زنان را از محیط کارشان برای مدت طولانی دور نمی‌کند، هم کودک را از شیر مادر محروم نمی‌سازد. بسیاری از خانواده‌ها حتی پس از تخصیص مرخصی زایمان نه ماهه به زنان برای سپردن کودکانشان به مهدکودک‌هایی که از محل کارشان فاصله زیادی دارد دچار مشکل هستند، افت نسبی شاخص تداوم تغذیه در یک تا دو سال با شیر مادر، می‌تواند از معلول‌های همین مسئله به شمار آید.
         
        اساسا تا زمانی که شیردهی را وظیفه‌ای شخصی بر گرده مادران ببینیم و دیدگاهمان را نسبت به این امر تغییر ندهیم راهکارهایمان هم نتیجه لازم را برای جامعه‌ای که سیاست‌های افزایش جمعیتی در پیش گرفته‌است نخواهد بود. افزایش مرخصی زایمان زنان به تنهایی شاید شانه خالی کردن از مسئولیتی است که نه فقط بر دوش آنها بلکه بر دوش تمام افراد مسئول در یک جامعه است. شاید اگر تسهیلات لازم در نزدیکی محل کار مادران ایجاد می‌شد نیازی به افزایش هرچه بیشتر این مرخصی به وجود نمی‌آمد. شاید بتوان گفت ما شاهد این هستیم که بندهایی از قانون ترویج تغذیه که مسئولیتی را بر عهده دولت و کارفرماها می‌گذارد با بی‌تفاوتی مواجه شده‌اند. جامعه‌ای که این روزها در آن صحبت از سیاست‌های افزایش جمعیت است؛ پیش از هرچه نیازمند ایجاد بسترهای مناسب و سالم است، بسترهایی که حداقل تا امروز صورت عینی به خود نگرفته‌اند و اغلب در حد حرف و سخن یا در نهایت متن قانون‌هایی که خاک می‌خورند باقی مانده‌اند.
         
         
        نادی صبوری
         
         

        9 نظر | ارسال نظر

          1.  
            مرخصی زایمان برای آقایون اگر واقعا جا بیافته مسائل و مشکلات زیادی حل میشه.
           
          0
           
          0
          1.  
            برای جا افتادن این مسئله لازمه که پیش از اون پذیرفته بشه که پدر و مادر نقش برابری در تربیت کودک ایفا میکنن.
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. سیما
                ۱۹ مرداد ۹۲
                ۰۰:۵۵
          1.  
            اما به نظر من مشکل از مرخصی زایمان آقایون نیست که با این قضیه مشکل بخواد حل شه!
           
          0
           
          0
          1.  
            مشخصا مشکل فقط از مرخصی زایمان آقایون نیست، مسائل مختلف و دیدگاه های مختلف در این زمینه به هم گره خورده و این مشکل رو به وجود آورده.
           
          0
           
          0
          1.  
            پاسخی به نظر سیما
            اما به نظر من مشکل از مرخصی زایمان آقایون نیست که با این قضیه مشکل بخواد حل شه!
            مشکل هیچ وقت نمیتونه صرفا یک ریشه ی به خصوص داشته باشه، مسائل مختلف با هم گره میخورن و یک مشکل رو به وجود میارن.
           
          0
           
          0
          1.  
            پاسخی به نظر سیما
            اما به نظر من مشکل از مرخصی زایمان آقایون نیست که با این قضیه مشکل بخواد حل شه!
            مسائل و مشکلات مشخصا ریشه در یک علت خاص ندارن، علل مختلفی دست در دست هم میده و یک مشکل رو به وجود میاره اما در پس تمام این ها میشه یک دیدگاه مشترک رو پیدا کرد که شاید همه از اون جا نشأت بگیرن.
           
          0
           
          0
          1.  
            من بعنوان "مصداق عینی مرد مورد بحث این صفحه" می خوام با ناراحتی... گله ای بکنم: مرد هر چقدر هم با همسرش تا کنه و کنار بیاد باز هم درصد بالایی از خانوما تا حد بالایی از فرصتهای پیش اومده سوء استفاده می کنند. شاید بگین خوب، این هم "یک شوهر ناراضی از زندگی شخصیش!.." باید بگم خیلی از ما "مردها" هم عقیده ایم منتها تعداد زیادی این مشکل رو بیان نمی کنند یا اینکه فرصت و موقعیت بیان اون رو نداشتند. من از شما می پرسم: اگه "من نوعی" با همسرم خیلی مدارا کنم و احترامشو حفظ کنم و بهم ریختگی خونه که ناشی از شیطنت های فرزندمونه رو مرتب کنم و شغلمو به خانواده ام ترجیه ندم و تو کارای خونه کمک کنم و جمعه ها دربست در اختیار خانواده باشم و امثال اینا...، باید وضعیتم اینطوری بشه: خانومم فکر میکنه: من موظفم به انجام دستوراتش چون "شوهرم" یا اینکه چون من همیشه آروم باهاش حرف می زنم اون حق داره با تندی باهام حرف بزنه (منظورم لحن دستوری هست) یا اینکه تو مسایل بهداشتی روزانه یا زناشویی کوتاهی کنه. (خودش میگه من وسواسی ام. یعنی بنده، بعد از اینکه از سرکار برگشتم دوش میگیرم یا لباسام بوی عرق نمیده یا گاهی از ادکلن استفاده می کنم و اینا... وسواسی محسوب میشم؟ دیگه اینکه اگه خودش صبح تا غروب پای سریالهای تلویزیون یا پای تلفن باشه چیزی نیست ولی اگه من ۱ساعت پای کامپیوتر و خوندن PDF و فروم اینترنتی و خبر خوندن و برنامه نویسی و اینا باشم اون وقت من انگار با کامپیوتر ازدواج کردم...! یا اگه بگم سر کار نرو به این خاطر که حقوق ماهیانه ات بیشتر از صد و خورده ای تومان نیست( اون هم با مدرک مهندسی #####) یعنی اینکه من به قول های خودم که شب خواستگاری دادم عمل نمیکنم (قول دادم مانع شاغل شدن ایشون نشم) اینا رو خیلیا (از آقایون) می دونن ولی دم بر نمیارن (به نظر من از بلند نظریشون هست (مثل خیلی از خانوما...) چون می خوان خانواده شون به چالش نیفته و درگیر بگو مگو ها نشن)... بیشتر از این بگم از حوصله جمع خارجه... وقت دوستان بخیر :)
           
          0
           
          0
          1.  
            پاسخی به نظر سلمان
            من بعنوان "مصداق عینی مرد مورد بحث این صفحه" می خوام با ناراحتی... گله ای بکنم: مرد هر چقدر هم با همسرش تا کنه و کنار بیاد باز هم درصد بالایی از خانوما تا حد بالایی از فرصتهای پیش اومده سوء استفاده می کنند. شاید بگین خوب، این هم "یک شوهر ناراضی از زندگی شخصیش!.." باید بگم خیلی از ما "مردها" هم عقیده ایم منتها تعداد زیادی این مشکل رو بیان نمی کنند یا اینکه فرصت و موقعیت بیان اون رو نداشتند. من از شما می پرسم: اگه "من نوعی" با همسرم خیلی مدارا کنم و احترامشو حفظ کنم و بهم ریختگی خونه که ناشی از شیطنت های فرزندمونه رو مرتب کنم و شغلمو به خانواده ام ترجیه ندم و تو کارای خونه کمک کنم و جمعه ها دربست در اختیار خانواده باشم و امثال اینا...، باید وضعیتم اینطوری بشه: خانومم فکر میکنه: من موظفم به انجام دستوراتش چون "شوهرم" یا اینکه چون من همیشه آروم باهاش حرف می زنم اون حق داره با تندی باهام حرف بزنه (منظورم لحن دستوری هست) یا اینکه تو مسایل بهداشتی روزانه یا زناشویی کوتاهی کنه. (خودش میگه من وسواسی ام. یعنی بنده، بعد از اینکه از سرکار برگشتم دوش میگیرم یا لباسام بوی عرق نمیده یا گاهی از ادکلن استفاده می کنم و اینا... وسواسی محسوب میشم؟ دیگه اینکه اگه خودش صبح تا غروب پای سریالهای تلویزیون یا پای تلفن باشه چیزی نیست ولی اگه من ۱ساعت پای کامپیوتر و خوندن PDF و فروم اینترنتی و خبر خوندن و برنامه نویسی و اینا باشم اون وقت من انگار با کامپیوتر ازدواج کردم...! یا اگه بگم سر کار نرو به این خاطر که حقوق ماهیانه ات بیشتر از صد و خورده ای تومان نیست( اون هم با مدرک مهندسی #####) یعنی اینکه من به قول های خودم که شب خواستگاری دادم عمل نمیکنم (قول دادم مانع شاغل شدن ایشون نشم) اینا رو خیلیا (از آقایون) می دونن ولی دم بر نمیارن (به نظر من از بلند نظریشون هست (مثل خیلی از خانوما...) چون می خوان خانواده شون به چالش نیفته و درگیر بگو مگو ها نشن)... بیشتر از این بگم از حوصله جمع خارجه... وقت دوستان بخیر :)
            صحبت اینجا از حقوقی هست که جامعه و نهادها باید برای افراد در نظر بگیرن، مسائل و مشکلات اینچنینی که شما ازشون صحبت کردین مشخصا وجود دارند اما نافی و ناقض ِ حقوق برابر نیستند، چه بسا اگر زن و مرد هر دو از شرایط یکسانی در بهره گیری از امکانات اجتماعی برخوردار باشند تنش های این چنینی در داخل خانواده هم کاهش پیدا کنه. تقسیم کار خانگی و کار بیرون از خانه بین زن و مرد بسته به انرژی ای که هر کدام در هر بخش میگذارن متفاوت خواهد بود و در این میان حقوق هیچ کدوم نه مرد و نه زن نباید نادیده گرفته بشه.
           
          0
           
          0
          1.  
            سلام به مدیریت محترم خبرگزاری از شما خواهشمند هستیم با بازنشر و خبردهی: اولین فراخوان "ایده های فعالان مجازی به رهبر معظم انقلاب" ما را یاری کنید http://mazloum.ir/page/didar-ba-rahbari
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷