2525
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. سید وحید نمازی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۷)
            تعداد بازدید: 2525
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        شنبه، ۰۷ دی ۱۳۹۲
        دربند فیلمی خوش ساخت، با تمی اجتماعی درباره دختران دانشجویی است که....


         دخت ایران - قطعاً اولین موردی که از هر فیلم به گوشمان یا دیده مان می‌رسد نام فیلم است؛ دربند
         برای مخاطب ایرانی-مخصوصاً تهرانی- دربند دو وجهه معنایی دارد: ۱- نام مکانی نسبتاً تفریحی به همین نام و ۲- در قید بند و اسارت. اگر عرصه ما نورمان معنی دوم باشد، پس سه سؤال مطرح می‌شود: چه کسی دربند است؟ کجا دربند است؟ و برای چه دربند است؟ به نیمه های فیلم نرسیده مشخص می‌شود شخصیت اصلی یا قهرمان/ضد قهرمان فیلم قطعاً یک دختر یا زن است: نازنین(نازنین بیاتی) و سحر (پگاه آهنگرانی).با اینکه آغاز کننده و پایان دهنده فیلم در واقع یک مرد به نام فرید است اما فیلم قصه گوی پرویز شهبازی روایت گر زندگی دختری شهرستانی، صاف و ساده و باهوش است که در شهری توسعه زده و شبه پیشرفته همخانه دختری می‌شود که مواجهاتشان با یکدیگر موتور درام فیلم را به حرکت در می‌آورد. جنس شخصیت سحر آنچنان پیچیده نیست و اساساً با افراد دیگر داستان که موانعی در سر راه نازنین بودند و اصطلاحاً نارفیق، فرق نمی‌کند. اما شخصیت نازنین دارای تناقضی است که تا حدی مخاطب فیلم را آزار می‌دهد. نحوه ورود نازنین به فیلم و جنس کردارش طوری است که نمایانگر دختری با جربزه، دارای روحیه مستقل، باحیا و باهوش است؛ اما آنگاه که وقت مواجهه با سحر می‌رسد آنچنان به صورت اغراق آمیزی از خود عطوفت نشان می‌دهد و بازی را می‌بازد که باور پذیری کلیت فیلم و قصه را زیر سؤال می‌برد.

         با اینکه فصل آغازین فیلم قبولی یک دختر دانشجوی شهرستانی در یکی از دانشگاه‌های تهران و مشکلاتی که سر راه او و‌ برای اسکان در تهران قرار می‌گیرد است، اما در دربند مسئله دختر شهرستانی یا دختر تهرانی مطرح نیست. کما اینکه هیچ جای فیلم بحثی از شهرستان محل تولد نازنین و سحر به میان نمی‌آید و نازنین حتی هیچ ته لهجه ای هم ندارد.

         مسئله مهم‌تر، مسئله هویت است که به صورت نمادین و در لایه های دوم فیلم به زیبایی به آن پرداخته شده؛ می‌توان امضاء را مدلول و هویت را دال در نظر گرفت. شاهد مثال ما وقتی است که نازنین نامه احضاریه دادگاه برای سحر را تحویل می‌گیرد از امضاء دادن سرباز می‌زند؛ وقتی برای دادن سفته مراقب امضاء دادن به پدر فرید است-وقتی موقع تسویه حساب خانه مراقب است اول پول را تحویل بگیرد سپس امضا کند.

        تم برجسته اما خاموش فیلم دربند، خانواده یا بهتر بگوییم عدم وجود خانواده است که تقریباً محور خیلی از فیلم‌های دقیق و خوش ساختی همچون دربند در روزگار فعلی سینمایی ایران است. ما هیچ چیزی از خانواده نازنین نمی‌دانیم و تنها ردپای خانواده در زندگی نازنین تماس‌های گاه و بیگاه تلفنی اوست با خانواده‌اش. از خانواده و هویت سحر هم هیچ بحثی به میان نمی‌آید. از رابطه فرید با خانواده‌اش فقط پیوند تار عنکبوت وار او و پدرش را شاهدیم و شب بیرون خوابیدن‌های او. حتی برای دوست نازنین که یک شب او را میهمان می‌کند در منزلش، خانواده ای متصور نیست. پس جایگزین خانواده یا عامل پیوند دهنده انسان نمای فیلم چیست؟ -دوستان؛ که آن‌ها نیز بی هویت اند. البته خانواده و خانواده داشتن نکته مثبتی برای هیچ یک از شخصیت‌ها محسوب نمی‌شود؛ چرا که همان قدر که درباره خانواده‌ی سحر نمی‌دانیم، از خانواده نازنین هم بی خبریم اما رفتار نازنین از روی معرفت و صداقت و رفتار سحر بر مبنای فایده و سود آنی. به ظاهر فقط سحر مدتی را دربند زندان است اما در واقع تمام شخصیت‌های فیلم و انسان نمای شهرهای در حال توسعه نیافته فیلم، دربند هستند؛ دربند بی هویتی‌ها، بی اعتمادی‌ها و بی اخلاقی هاو اکثر روابط بر مبنای فایده و سود است. در این کلان شهرهای شبه مدرن مانند تهران این فرد نیست که اصالت دارد بلکه فایده و سودی که از او صادر می‌شود اصل قرار گرفته.

        این فیلم داستان زندگی دختری به نام نازنین است اما در لایه های دیگر آن، شهری و مردمانش روایت می‌شود که هرکدام در نهایت بی هویت خویش سرگردانند.

         شهبازی از هر فرصتی استفاده می‌کند تا تیپی از تیپ‌های زندگی شهرنشینی را روایت کند؛ از پیرزن مهربان همسایه گرفته تا شاگرد خصوصی‌های نازنین در محله های مختلف تهران آشفته بازار و مشتری‌های مغازه بهداشتی-آرایشی.

        فیلم دربند پنجمین و در واقع پخته‌ترین اثر بلند سینمایی پرویز شهبازی پس از «مسافر جنوب» – «نجوا» – «نفس عمیق» و «عیار ۱۴» است. او نشان داده که به سینمای قصه‌گو پایبند و علاقه‌مند است. این نکته بعلاوه تدوینگر بودن خود او، کمک شایانی در ضرب آهنگ مناسب فیلم و خوش ساخت بودن این اثر کرده. پیوستگی شهبازی با سینمای قصه‌گو و همچنین نویسنده بودن وی باعث شده با زیرکی هرچه تمام، سکانس‌هایش را از خطر طولانی و کش‌دار بودن حفظ کند و به موقع عنصر طنز را چاشنی گفتگوی شخصیت‌هایش کند تا نهایتاً فیلم کسل کننده نباشد.

        دوربین هومن بهمنش در تمام دقایق فیلم حتی یک لحظه هم نازنین را ترک نمی‌کند و به بیننده می‌فهماند ما از داستان، شخصیت‌ها و روابط همان قدر میدانیم که نازنین می‌داند. دوربین حتی گاهی احساس یکی شدن با خود نازنین هم به ما می‌دهد. وقتی او شوک‌زده از اقدام سحر از پله های دفتر اخذ ویزا پایین می‌آید. دوربین نیز سرگیجه وار به جای چشمان نازنین قرار می‌گیرد و آنچه در قاب تصویر دیده می‌شود فقط پله کان راهرو نیست بلکه با انتخاب خلاقانه لوکیشین، نمایی درشت از خود شهر را ناظریم که کاملاً حالت سرنگونی در این شهر را تداعی می‌کند. به حق سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری شایسته هومن بهمنش است.

        موضوع زن بودن و همچنین مادر بودن در فیلم به هیچ عنوان تصادفی نیست. زمان فعلی و تقویمی فیلم حاکی از این است که روز مادر نزدیک است و از طرف دیگر سحر در پی انکار فرزندی که در رحم دارد و در تلاش برای سقط او. حاصل پیوند قشر بی پناه و فاقد سرمایه و قدرت با صاحبان سرمایه بر اساس رفاقت‌های منفعت و هوس محور، تنها آبستن فرزند نامشروع است که نه صاحب ابزار تولید این نسل را گردن می‌گیرد و نه قشر آسیب پذیر توان بستر رشدش را دارد، پس با این روند نسل بعد این رابطه‌ها، نیامده سقط است.


         


          1. کلیدواژه ها:
            مطالب مرتبط:
          2. امتیازدهی:
            لطفا منصفانه امتیاز دهید.
              1.  
              2. ۹۰%
              3. تعداد: ۳۲ رای

        7 نظر | ارسال نظر

              1. user-pic
              2. هموطن
                ۰۹ دی ۹۲
                ۰۶:۴۳
          1.  
            سلام و سپاس . نقد خوبی بود .
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۰۹ دی ۹۲
                ۲۳:۳۰
          1.  
            به نکات خوبی در مورد فیلم اشاره شده است. مرور خوبی بود. ممنون
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۱۱ دی ۹۲
                ۲۱:۴۱
          1.  
            بدون اینکه وارد جزئیات بی فایده فیلم شود،خیلی زیرکانه تمام ابعاد فیلم را مورد کنکاش قرار داده.ممنون
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۱۳ دی ۹۲
                ۱۸:۰۲
          1.  
            من فیلم را ندیدیم ولی از توضیحات شما منونم
           
          0
           
          0
          1.  
            من این فیلمو تنها رفتم دیدم! فیلمِ خوبی بود با اینکه تلخ بود! خیل تلخ اما آخرش کمی آدم رو آروم میکرد
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۲۳ دی ۹۲
                ۱۰:۰۵
          1.  
            دارم فکر می کنم ۷ دی ماه کجا و اکران دربند کجا؟!
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۲۲ آذر ۹۳
                ۲۳:۰۷
          1.  
            چه قلم شیوایی برای فیلمی نه چندان جالب!!
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷