اما تجربه نشان داده همین دنیای مجازی آنقدر قدرتمند هست كه دو زندگی را در دنیای واقعیات به هم پیوند داده یا از هم بگسلد؛ دوستی‌هایی را پدید آورده یا به دشمنی بدل كند؛ اخبار ساده را تا مرز یك بحران جهانی مهم جلوه داده یا مهم‌ترین خبرها را در حد یك اتفاق روزمره، پیش پا افتاده جلوه دهد و تا آنجا پیش برود كه كلمات مفاهیم خود یا بار منفی همراه خود را از دست بدهند و به جایی برسد كه تن فروشی مجازی امری عادی و خالی از آسیب به نظر بیاید؛ به خصوص برای آن دسته از دختران و زنانی كه به هر دلیل و بهانه از داشتن شریك جنسی بی‌بهره‌اند.
پس وقتی كسی خود را در این محیط معرفی نمی‌كند، به جای جنس مخالف جا می‌زند، از گذاشتن عكس و دادن نام واقعی خودداری می‌كند، از پذیرفتن دوستان جدید می‌هراسد یا به عكس، به هر تازه‌واردی كه پیشنهاد دوستی می‌دهد پاسخ مثبت ارائه می‌دهد، بحث جدی ندارد كه با كسی انجام دهد و... یعنی آنقدر از واقعیت دنیای پیرامون فاصله دارد كه بتواند دست به هر كاری بزند به این بهانه كه اینجا مجاز، اصل اول است و درستی و نادرستی در آن به همان معنای همیشگی نیست.
اما ناگفته پیداست كه مَجاز و غیرمَجاز، این دنیا هم بخشی از همان عالم است كه محضر پروردگار بوده و در هر شرایطی ارتكاب گناه در آن ناشایست دانسته شده است. حالا اینكه انتخاب من و شما در استفاده از امكانات آن چه باشد، همان اندازه خصوصی و محرمانه باقی خواهد ماند كه عاداتمان در خوابیدن و بیدارشدن و دیگر لحظه‌های خصوصی زندگی... می‌ماند بحث آن نگاه، كه شاید از خاطر یكی از ما برود و از یاد دیگری نه.