596
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. مجید سلطانی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 596
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        با این طرح نه تنها فشار مالی از دوش خانواده‌ها کم نمی‌شود، بلکه بار بیشتری را هم بر آنها متحمل می‌کند.



        از زمانی که قرار شد واژه «ازدواج نیمه مستقل» وارد فرهنگ ما شود، حرف و حدیث بسیاری در این باره مطرح شد. این طرح که از سوی سازمان ملی جوانان به عنوان راهکار حل معضل ازدواج و تسهیل آن در کشور ارائه شده، در بدو ورود با مخالفت‌هایی روبرو شد؛ چرا که طرح مذکور کاملا متضاد با فرهنگ اسلامی و ایرانی است و صرف اینکه با خواندن خطبه عقد تمام مشکلات حل می‌شود نادیده گرفتن فرهنگ اسلامی و ایرانی ماست. شاید لازم به یادآوری باشد که ازدواج در کشور ما دارای آداب و رسومی است که طی چندین هزار سال شکل گرفته است و تغییر این آداب و رسوم حداقل دو برابر شکل گرفتن آن به زمان نیاز دارد.

        «ازدواج نیمه مستقل» یا «خانواده نیمه مستقل» با هدف آسان‌تر شدن ازدواج برای جوانان ایرانی مطرح شد تا آنها بتوانند تحت حمایت اقتصادی والدین خود زندگی زناشویی را آغاز کنند. به نظر می‌رسد مشکلات اقتصادی و بحران بیکاری میان جوانان در کشور عرصه را بر همه تنگ کرده است و مسئولان برای حل معضل ازدواج و تشویق جوانان به تشکیل خانواده تصمیم دارند فرهنگ «ازدواج نیمه مستقل» را رواج دهند. در صورتی که بنظر می‌رسد نگاه طراحان این نظریه تنها به رفع نیازهای جنسی و عاطفی زودگذر جوانان بوده است و  از کنار معضلاتی مثل شغل و مسکن و... براحتی گذشته‌اند.

        آیا این نظریه که زوجین در منازل والدین خود باشند کمکی به مشکل اقتصادی آنان می‌کند؟ با این طرح نه تنها فشار مالی از دوش خانواده‌ها کم نمی‌شود، بلکه بار بیشتری را هم بر آنها متحمل می‌کند. از سوی دیگر  طرح مذکور از نظر جامعه شناسی آسیب‌هایی به جامعه وارد خواهد کرد که از نگاه طراحان پنهان مانده است؛ به عنوان مثال آیا شناخت کاملی که پسر و دختر جوان باید برای ازدواج از همدیگر داشته باشند - نه از طریق ایجاد ارتباط سطحی مانند گفتگو و... بلکه شناختی که لازمه و بنیاد یک خانواده را پایه گذاری می‌کند-  از طریق این نوع ارتباطات قابل دستیابی است؟

        زوجین برای دیدن یکدیگر باید به خانه والدین خود بروند و قرارهای مکرر درکافی‌شاپ‌ها و رستوران‌ها بگذارند؛ آیا این بنیان خانواده را تضعیف نکرده و یا قداست ازدواج را زیر سوال نمی‌برد؟ مسئله جنسی بین زوجین امری طبیعی بوده و نمی‌توان آن را نادیده گرفت؛ آیا این طرح به نیاز جنسی نیز نظری داشته است؟ قطعا مسئولان انتظامی و قضایی با این مسئله به راحتی طراحان و نظریه پردازان طرح مذکور کنار نمی‌آیند. سرنوشت بچه‌هایی که در این رابطه نصف و نیمه در شرایطی که هنوز امکانات اقتصادی پسر و دختر برای مستقل شدن فراهم نشده است، متولد می‌شوند چه خواهد شد؟ این بچه‌ها کجا باید زندگی کنند، نزد خانواده مادری یا پدری؟

        با کمترین تامل در این طرح می‌توان ناکارآمدی آن را به وضوح مشاهده کرد. زوجین  آنقدر باید صبر کنند تا بتوانند از نظر مالی یک زندگی مشترک را اداره کنند؛ شاید این زمان مدت‌ها طول بکشد و این مدت طولانی باعث از بین رفتن رابطه خواهد شد؛ چرا که پس از گذشت مدتی از دوران عقد، افزایش فشار خانواده‌ برای ازدواج و مستقل شدن زوج‌ها آغاز می‌شود؛ روابط زوج در اثر فروکش کردن احساسات اولیه سرد می‌شود؛ و محقق نشدن وعده ازدواج و استقلال یافتن از خانواده‌ها از سوی پسران، در اثر بی‌خیالی و بی‌مسوولیتی، باعث تنش در خانواده‌ و احتمالا در نهایت جدایی خواهد شد. اگر این نکات را بر تجاربی که نشان می‌دهد طولانی شدن دوران عقد بیش از ۶ ماه موجب سستی روابط می‌شود اضافه کرد، می‌توان گفت این طرح چندان هم با شعار «ازدواج آسان آگاهانه و به هنگام» همسو نیست.
         


          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷