1063
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. نفیسه کاخانی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 1063
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        هفتگانه‌ای راجع به ضعف مدیریت فرهنگی در خوابگاهها
        خوابگاه همه چی هست الا محل خواب و آرامش!

        اول. یک توضیح ساده: خوابگاه در لغت یعنی جای استراحت، مکانی که بتوان در آن خوابید و آرامش یافت و در اصطلاح یعنی محل اسکان ِ آدم‎هایی که از خانه دورند. چه برای کار. چه درس و چه هر دلیل دیگری. و این محل اسکان ِ آدم‎های دور را از آن جهت خوابگاه نامیده‎اند که محل استراحت و خواب هم باشد و آرامش آنها را تامین نماید.

        دوم. لغت و اصطلاح را که رها کنیم، خوابگاه همه چی هست الا محل خواب و آرامش! هر خوابگاه رفته مصیب کشیده‎ای می‎داند که سکوت و آسایش در خوابگاه، مفهومی فراموش شده و به یغما رفته‎ است. از لحظه‌ای که خسته و کوفته پا به ساختمان می‎گذاری تا خود صبح، سر و صدای رفت و آمد و پیج مداوم مسئول خوابگاه و صدای موزیک این و آن امانت را می‌برد. بدیهی است که هیچ حوصله‌ نشستن در مراسم سخن‌رانی فلان کس و حضور در جلسات هفتگی با موضوع ده هزار بار تکرار ازدواج و شرکت در شصت و هشتمین مسابقه‎ کتاب‎خوانی را نداشته باشی.

        سوم. از خیلی از بچه‌ها که می‌پرسیم می‎گویند همه‌ اینها پیش کش. نان و آب‌مان را بدهند، برنامه‌های فرهنگی نخواستیم. یا خیلی که حوصله داشته باشند فقط می‎خواهند یک مشاور بیاورند برایشان. نه مشاوری که بنشیند پشت میز و طی یک ساعت سخن‌رانی غرا (!) متکلم وحده باشد. نه. کسی که بنشیند پای حرف‌ها و دردهایشان و فقط گوش کند و راه حل هم ندهد حتی! همین هم نیست.

        چهارم. تصویر برنامه‎های باصطلاح فرهنگی خوابگاههای ما شبیه یک کاریکاتور ناموزون است که دست و پای گنده دارد و کله فندقی. برنامه‎هایی که برایش کار ِ کارشناسی نشده و هیچ برنامه ریزی بلندمدتی پشتش نیست. همین قدر است که مسئول خوابگاه یادش بیافتد که هفته‌ بعد عید است مثلا و یک سری بچه‌های خوش ذوق‎تر چهار تکه کاغذ و مقوا به در و دیوار بزنند و شب عید هم همه بروند نمازخانه برای جشن. جشن به معنای چند ساعت یک جا نشستن و افزایش خستگی. بدون هیجان. بدون شادی. و برنامه‌های دیگر هم به همین ترتیب. مثل مسابقه‌های بی‎شمار کتاب خوانی که حتی یک نظم مشخص هم ندارند و محتوا هم. یا حتی اردوها که مثل نوسانات نامنظم یک قلب بیمارند! گاهی به شدت فشرده آن قدر که در یک آخر هفته سه تا اردوی خارج از شهر می‎گذارند و سه ماه بعد از آن دریغ از یک قم جمکران ساده.



        پنجم. اصل برنامه‎ فرهنگی (در خوابگاهها) برای آموزش زندگی همگانی است. خوابگاه تفاوت‎های اساسی با خانه دارد. نه پدر و مادری هست. نه خواهر و برادر. نه فامیل و دوست و نه حتی هم‌شهری گاهی. برای زندگی در چنین فضایی باید از قبل آماده بود. باید جنس مشکلات و خطرات زندگی جمعی را دانست و نسبت به آن آگاهی پیدا کرد و توانایی سازش یافت. و این رسالت خطیر برعهده‎ برنامه‎های فرهنگی ِ خوابگاه است که تا حدامکان از بروز معضلات برای بچه‎ها جلوگیری کند و سلامت روانی آنان را تضمین نماید. با این نگاه، در واقع بیشترین برنامه‎ریزی در ابتدا باید برای بچه‎های جدید باشد تا در بدو ورود زیر بار مشکلات رنگارنگ نشکنند و روحیه‌شان را محکم و استوار سازند. و این دقیقا همان حفره‌ بزرگ در برنامه‎های فرهنگی خوابگاههاست که همیشه اوایل سال لنگ و فشل هستند و سامان ندارند و تا به خودشان بیایند ترم اول تمام شده و خیلی که هنر کنند به همان اردوی تعطیلات بین ترم برسند و بس.

        ششم. نمی‎خواهم از رویاها و ایده‎آلهای بچه‎های خوابگاهی مثل وجود یک مشاور متخصص مقیم یا برگزاری اردوها و کارگاههای خلاقانه بگویم. ولی این حداقلِ مورد انتظار برای یک مسئول فرهنگی است که بتواند دانشجوها را - نه حتی شاداب- بلکه تنها در سلامت روانی نگه دارد و ضریب افسردگی و گرایش به رفتارهای پرخطر را پایین بیاورد. چند درصد از این انتظار برآورده شده است آیا؟

        هفتم. اصطلاحی هست در پروژه‎های مهندسی به نام فاز صفر. یعنی مرحله‎ مطالعاتی. یعنی قبل از وارد شدن به ورطه‎ عمل اول خوب تحقیق کنیم و جوانب را بررسی کنیم تا بتوانیم بهترین خدمت را با کمترین هزینه ارائه دهیم. و کار فرهنگی دقیقا مانند یک پروژه‌ مهندسی نیاز به فاز صفر دارد و مانند هر مسئولیت دیگری نیز نیاز به تخصص و تجربه. خیلی‎ها در بحث فرهنگ و کار فوق برنامه از نبود بودجه می‎نالند. در حالیکه اگر یک بار برای یک دوره‎ مشخص پنج ساله مثلا، مطالعه‎ای صورت بگیرد و اولویت‎های فرهنگی توسط متخصصین علامت‎گذاری شود، نصف مشکلات خودبه خود از بین می‎رود و کارها روال منظمی می‎یابد. فقط و فقط در چنین صورتی است که می‎توان به داشتن خوابگاهی با محیط سالم و دانشجویان پرنشاط و به تبع آن آینده‎ زیباتر برای ایران، امیدوار بود.
          1. امتیازدهی:
            لطفا منصفانه امتیاز دهید.
              1.  
              2. ۰۰%
              3. تعداد: ۰۰ رای
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷