1394
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
      • معمر قذافی تیم محافظان خود را از میان دوشیزگانی از کشورهای مختلف انتخاب می‌کرد.
        در میان کشورهای عربی، به ویژه کشورهایی که تحولات ناشی از بیداری اسلامی در آنها روی داده است، لیبی از معدود کشورهایی است که در خاطره تاریخی خود انقلاب و آزادیخواهی را تجربه کرده است. به لحاظ جغرافیایی لیبی در شمال آفریقا و در نزدیکی کشورهایی مانند یونان و ایتالیا در اروپا است. به همین دلیل لیبی عرصه تجاوز کشورهای اروپایی و استعمارگری آنان نیز بوده است.
        در حدود دهه ۱۹۱۰ میلادی ایتالیا با غلبه بر دولت عثمانی کنترل لیبی را به دست آورد و این کشور نفت‌خیز را به عنوان مستعمره خود اشغال نمود. در حدود چهار دهه سلطه ایتالیا بر این کشور، جنبش‌های آزادیخواهانه متعددی  شکل گرفت که از معروفترین رهبران آنها می‌توان به عمر مختار اشاره نمود. این تلاشها تا آزادی و استقلال لیبی ادامه داشت. حتی معمر قذافی نیز با رویکردی انقلابی و اسلامی دست به کودتا زد و رهبری لیبی را به عهده گرفت.
        در واقع، معمر قذافی در ابتدای امر چهره‌ای انقلابی، محبوب مردم و به فکر تعالی کشور خود و آفریقا بود. اگر چه این رویکرد متعالی نسبت به پیشرفت آفریقای شمالی تا پایان کار قذافی با او همراه بود و تلاشهای زیادی برای توسعه و استقلال قاره آفریقا انجام داد، اما به تدریج با انحصاری نمودن قدرت و تعاملات مصلحت اندیشانه با دولتهای غربی به چهره‌ای دیکتاتور تبدیل شد.



        اوج این دوستی‌های نابجا را باید در دوستی با سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر سابق ایتالیا، دید. ایتالیا که زمانی لیبی را اشغال نموده بود، اکنون بهترین دوست قذافی (و نه مردم لیبی) به شمار می‌آمد. طبیعتا دوستی با برلوسکونی که به خاطر رسوایی های اخلاقی خود حتی در میان سیاستمداران غربی نیز منفور است، نه با رویکرد اسلامی و نه با روحیه ملی گرایانه گذشته قذافی تطابق نداشت. اما دلیل این دوستی را شاید بتوان در علاقه مشترک قذافی و برلوسکونی به زنان دانست! معمر قذافی که علاقه زیادی به معماگونه بودن داشت، تیم محافظان خود را از میان دوشیزگانی از کشورهای مختلف انتخاب می‌کرد. بنابر این در ظاهر امر می‌توان اولین ردپای زنان در لیبی را در فرشتگان نجات او دانست که شهرتی جهانی داشتند.
        به هر تقدیر، با سرایت بیداری اسلامی به لیبی و آغاز اعتراضات مردمی علیه قذافی، عرصه جدیدی در فضای بین‌المللی ایجاد شد. یکی از ده کشور اول نفت خیز جهان طعمه‌ای نبود که دولتهای غربی به سادگی از کنار آن عبور کنند. بنابر این در روشی کاملا متفاوت از تونس، مصر و غیره شورای امنیت سازمان ملل به سرعت وارد عمل شد و با اعلام منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی نیروهای نظامی ناتو را به اطراف این کشور گسیل داشت. ایتالیا یک بار دیگر به عرصه تاخت و تاز علیه لیبی تبدیل شد و این کشور خاطرات جنگ جهانی دوم را دوباره تجربه نمود. البته شورای امنیت و ناتو بهانه حمله نظامی خود را استفاده جنون آمیز قذافی از هواپیماهای جنگنده علیه مردم لیبی قرار دادند.
        به این ترتیب، فضای اعتراضات خودجوش مردمی، به ناگاه به فضای تلخ و خشن جنگ تبدیل شد. به همین دلیل حضور زنان در این جنبش بیش از پیش رنگ باخت و کمترین حضور زنان در میدان عمل را در لیبی می‌توان دید. با این حال، در موارد معدودی زنان به عنوان سوژه‌های خبری که بیشتر به نمادهای رسانه‌ای و تبلیغاتی برای توجیه و مشروعیت بخشی به حضور نظامی بودند مورد استفاده قرار گرفتند.
        اولین مورد ایمن العبیدی بود. او مدعی شد توسط سربازان رژیم قذافی دستگیر و مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار گرفته است. پس از این بود که خبر بازداشت او و انجام تحقیقات برای بررسی ادعای او منتشر گردید و چندی بعد ایمن العبیدی موفق به فرار از لیبی شد. پس از آن در مقابل رسانه‌های غربی نشست و در مورد وقایعی که بر او گذشته بود سخن گفت. هر چند ادعاهای وی به درستی مورد بررسی و اثبات قرار نگرفت؛ اما به هر ترتیب بخشی از گفته‌های او خشونتهای دولت قذافی را بیان می‌نمود.



        دومین زنی که به چهره‌ای رسانه‌ای تبدیل شد، پرستار نوه قذافی بود. پس از تسلط نیروهای انقلابی بر طرابلس، پایتخت لیبی، و گریختن قذافی از این شهر، بدن نیمه جان این زن در محل اقامت خانواده قذافی پیدا شد. تمام بدن این پرستار دچار سوختگی شدید شده بود. پس از مراقبتهای اولیه و احیای او، مشخص شد عروس قذافی به دلیل عصبانیت از گریه‌های فرزندش و ناتوانی این پرستار در ساکت کردن او، تمام بدن پرستار را با ریختن آب جوش سوزانده بود. انتشار تصاویر این زن پرستار احساسات جهانی را به شدت برانگیخت.
        در مقایسه با سایر کشورهای انقلابی، غیر از این دو چهره، زن دیگری در انقلاب لیبی حضور چشمگیری نداشته است. همانطور که گفته شد یکی از دلایل عمده این امر فضای جنگ و نظامی گری ایجاد شده در این کشور بود. اما استفاده رسانه‌ای از دو چهره مورد اشاره حکایت از اهمیت نقش زن در یک حرکت اجتماعی گسترده دارد. چنانکه در کمترین حالت برای جبران عدم حضور فعال زنان در فضای حقیقی، از حضور رسانه‌ای آنها استفاده حداقلی برده می‌شود.

          1. امتیازدهی:
            لطفا منصفانه امتیاز دهید.
              1.  
              2. ۰۰%
              3. تعداد: ۰۰ رای
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷