2215
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. فخرالسادات محتشمی‌پور
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۸)
            تعداد بازدید: 2215
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        یادداشت اختصاصی از فخرالسادات محتشمی‌پور

        [این یادداشت در پاسخ به دعوت مجله اینترنتی دخت‌ایران از فعالان حوزه زنان نوشته شده و لزوما انعکاس دهنده دیدگاه دخت‌ایران نمی‌باشد.]

        ۸ مارس هم یک روز است مانند دیگر روزهای خدا اما آن چه این روز را از دیگر روزهای تقویم میلادی متفاوت کرده است یک حادثه است که بهانه ارجمندی آن شده است: حق طلبی زنان! در هشتم مارس ۱۸۵۷م. زنان کارگر کارگاه‌های پارچه‌بافی و لباس‌دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان‌ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعت کار و بهبود شرایط بسیار نامناسب کار شدند. این تظاهرات با حمله پلیس و کتک زدن زنان برهم خورد. در سال ۱۹۰۷م. در دوره‌ای که مبارزات زنان برای تأمین حقوق سیاسی و اجتماعی اوج گرفته بود، به مناسبت پنجاهمین سال‌گشت تظاهرات نیویورک در هشتم مارس، زنان دست به تظاهرات زدند.


        در سال ۱۹۷۷م. سازمان ملل در قطعنامه‌ای ۸ مارس را با عنوان «روز حقوق زنان و صلح بین‌المللی» وارد تقویم رسمی خود کرد. از آن زمان تاکنون در سراسر عالم در این روز جشن‌هایی برای زنان برپا می‌شود که بسته به موقعیت آن مناطق تمرکز بر روی بزرگداشت، قدردانی، ارائه عشق به زن و ارائه گزارش دستاوردهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زنان است.


        طی همه سال‌های پس از انقلاب و به ویژه هشت سال دوره اصلاحات همیشه این سؤال مطرح بود که وقتی ما روز ولادت حضرت زهرا (س) را به عنوان روز زن و روز مادر در تقویم خویش به رسمیت شناخته‌ایم آیا ضرورتی دارد که یک روز جهانی را هم به همین مناسبت گرامی بداریم؟ و این مسئله طی این سال‌ها مخالفان سرسخت و موافقانی داشته است.


        در دنیای امروز هیچ کشوری نمی‌تواند عضو سازمان ملل باشد و نسبت به تصمیم‌گیری‌های آن که مبتنی بر مصالح و منافع همه ملل عالم است، بی‌تفاوت بماند. نامگذاری یک روز برای زنان به منظور بزرگداشت آنان و در بعضی از کشورها اختصاص یک هفته و حتی یک ماه به زن و گرامیداشت او، بهانه‌ای است برای توجه بیشتر به موقعیت و جایگاه و وضعیت زن در کشورهای مختلف و تشکیل «کمیسیون مقام زن» در سازمان ملل و اخیرا «نهاد زنان سازمان ملل» نیز در همین راستاست.


        من، چه امروز که به عنوان یک فعال مدنی مدافع حقوق زنان فعالیت می‌کنم و چه در زمانی که مسئولیت دولتی داشتم (مشاور وزیر کشور و مدیرکل دفتر امور بانوان) معتقد بودم که ضمن پاسداشت روز ملی زن باید به روز جهانی زن نیز توجه و حساسیت لازم را داشته باشیم و به ویژه از این فرصت بین‌المللی برای ارتقاء جایگاه و موقعیت زن ایرانی بهره ببریم. چراکه هیچگاه جهان و افکار عمومی جهان منتظر ما نمی‌ماند که بر کشتی قاره‌پیمای زنان سوار شویم و با دیگران همراهی و همسفری کنیم بلکه این ماییم که نیازمند همکاری‌های بین‌المللی و خواهری‌های جهانی هستیم تا ضمن درمان درد مشترک خویش، ساز و کارهای لازم را برای مداوای دردهای بی‌درمانی که حاصل جهل و خرافه و ستم‌پذیری تاریخی ماست، با استفاده از تجارب دیگران، بیابیم و در عین حال تجارب ارجمند خویش را در اختیار خواهرانمان از هر رنگ و قوم و زبان و نژاد و مذهب در سراسر گیتی قرار دهیم.


        خاصه در این روزهای سخت که زنان کشورهای منطقه و کشورهای جهان اسلام در آتش شعله‌ور قدرت‌طلبی مردان می‌سوزند و آه از نهادشان برمی‌آید. برخی بهار عربی را نفخه حیات خویش و فرزندانشان می‌دانند و برخی دیگر تندیس نجات‌بخش صلح را با هر علامت و نشانی تقدیس می‌کنند.


        امید که ما زنان ایرانی و فرزندانمان از این کاروان صلح‌طلبی که در کل عالم رهسپار روزهای سپید امید و آرزوست جا نمانیم.

         


        8 نظر | ارسال نظر

          1.  
            سلام ۱. جالب است که شما «امریکا» و نظام سلطه را در «مردان» خلاصه می‌کنید. چرا که آن چیزی که من در فضای سیاسی جهان در حال حاضر می‌بینم، این است که کشورهای جهان اسلام در آتش شعله‌ور قدرت‌های سلطه‌گر می‌سوزند که البته اصل این قدرت هم متأسفانه در دست مردان است. بنده هم با شما در زمینه استفاده از فرصت‌های کشورهای تازه بیدار شده یا به قول شما «بهار عربی» بسیار موافقم. ۲. چند سال بر کشتی قاره‌پیمای زنان سوار بودیم و خیری ندیدیم. چرا که ظاهرا اهالی این کشتی خیلی علاقه‌ای به توسعه فرهنگ ما در این فضا ندارند. اصرار شما را علی‌رغم داشتن سمت دولتی و اجرایی در این حوزه بر ماندن و همراه بودن با این کشتی عجیب می‌دانم. ۳. در کاروان صلح‌طلبی که به زعم سرکار عالی رهسپار روزهای سپید امید و آرزوست -و اتفاقا تعبیر بسیار زیبا و درستی است- ما جا مانده نیستیم. بلکه طلایه‌دار کاروانیم. مگر این‌که بخواهیم دوباره به عقب بچرخیم و با طناب پوسیده اهالی کاروان ظالم به حقوق زنان به عمق چاه برویم که امیدوارم آن روز هرگز نرسد.
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. رضا
                ۰۲ اسفند ۹۱
                ۱۳:۲۴
          1.  
            به نظرم به خ محتشمی پور هم بگید این شماره تون رو حتما بخونه! آخه تاریخچه ای که ایشون نوشته با مطلب شما که به نظر دقیقتر میاد تفاوت داره! این که گفتن نمیشه عضو سازمان ملل بود و به مصوباتش بی تفاوت بود... چرا نمیشه؟! مگه آمریکا که مدعی میزبانی سازمان ملله و ایران رو محکوم میکنه، خودش مصوبات سازمان ملل در زمینه زنان رو امضا کرده؟! نه! همون آمریکایی که هنوز هم که هنوزه حق الزحمه زنان کمتر از مردانه و هشت مارس برای اونها اعتراض به این ساده ترین مطالبات و حقوقه. نسبت ما و دنیا رو به نظرم یکطرفه نگاه می کنید خ محتشمی پور!
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. گلبرگ
                ۰۶ اسفند ۹۱
                ۲۱:۲۲
          1.  
            اول اینکه بهار عربی نه و بیداری اسلامی.از روی نشانه های رخ داده قضاوت کنید. دوم:این جمله شما خیلی بامزه است: "در دنیای امروز هیچ کشوری نمی‌تواند عضو سازمان ملل باشد و نسبت به تصمیم‌گیری‌های آن که مبتنی بر مصـــــــــالح و منــــــافع همه مــــــلل عالم است، بی‌تفاوت بماند. " چون از دلسوزی های سازمان ملل به کشور ما خیلی رسیده مثلا" حق ما چه در زمان جنگ که بدون هیچ گناهی مورد تجاوز قرار گرفتیم و چه حالا که با تلاش و زحمت و فداکاری جوانان و متخصاصان این مرز و بوم و بدون کمک هیچ کشوری سازمان ملل برخلاف مصوبات خودش حق هسته ای ما را به رسمیت نشناخت.و تا می تواند ما را فشار داده و می دهد.و اسراییل هر کاری کرده و می کند ندیده گرفت!پس حالا در حوزه زنان هم ما باید به شیوه شما در موضع انفعالی بنشینیم و براساس این روز که طبق برنامه غربی ها نامگذاری شده و روش های شکست خورده و عقب افتاده انها که چیزی جز بی عفت کردن زنان و از هم پاشیدن خانواده و پدید امدن نسل های افسرده و تنها نبود استفاده کنیم و در کشورمان پیاده کنیم.عطای این خواهری را تمام و کمال به شما بخشیدیم که در همه حال دلتان برای غربی ها می لرزد.
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. ایرانی
                ۰۷ اسفند ۹۱
                ۰۱:۰۹
          1.  
            لطفا فرصت ها و تهدیدات را در قالب مصادیق مطرح کنید؟
           
          0
           
          0
          1.  
            چقدر وحشتناک که دخت‌ایران از این خانم درخواست نگارش مطلب کرده
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. رها
                ۰۷ اسفند ۹۱
                ۱۳:۳۰
          1.  
            پاسخی به نظر گلبرگ
            اول اینکه بهار عربی نه و بیداری اسلامی.از روی نشانه های رخ داده قضاوت کنید. دوم:این جمله شما خیلی بامزه است: "در دنیای امروز هیچ کشوری نمی‌تواند عضو سازمان ملل باشد و نسبت به تصمیم‌گیری‌های آن که مبتنی بر مصـــــــــالح و منــــــافع همه مــــــلل عالم است، بی‌تفاوت بماند. " چون از دلسوزی های سازمان ملل به کشور ما خیلی رسیده مثلا" حق ما چه در زمان جنگ که بدون هیچ گناهی مورد تجاوز قرار گرفتیم و چه حالا که با تلاش و زحمت و فداکاری جوانان و متخصاصان این مرز و بوم و بدون کمک هیچ کشوری سازمان ملل برخلاف مصوبات خودش حق هسته ای ما را به رسمیت نشناخت.و تا می تواند ما را فشار داده و می دهد.و اسراییل هر کاری کرده و می کند ندیده گرفت!پس حالا در حوزه زنان هم ما باید به شیوه شما در موضع انفعالی بنشینیم و براساس این روز که طبق برنامه غربی ها نامگذاری شده و روش های شکست خورده و عقب افتاده انها که چیزی جز بی عفت کردن زنان و از هم پاشیدن خانواده و پدید امدن نسل های افسرده و تنها نبود استفاده کنیم و در کشورمان پیاده کنیم.عطای این خواهری را تمام و کمال به شما بخشیدیم که در همه حال دلتان برای غربی ها می لرزد.
            منم کاملا با نظر شما موافقم
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۱۹ اسفند ۹۱
                ۱۷:۱۲
          1.  
            چه اشکالی داره که یک فعال حقوق زنان در یک تریبون متعلق به زنان حرف بزنه حتی اگر کاملن مخالف نظر من و شما باشه ! اگه با حرف و ستدلالش مخالفینف استدلالتونو بگین. چرا حرف زدن افردای که ما قبولشون نداریم وحشتناکه؟؟؟؟؟؟
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۲۰ اسفند ۹۱
                ۰۷:۳۴
          1.  
            احسنت خانم محتشمی با نظرشما موافقم "خوب زدی تودهن این متحجران کله بوک.
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷