1712
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. مرضیه عزتی وظیفه‌خواه
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۳)
            تعداد بازدید: 1712
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        شرایط خاص سیاسی حاکم بر جامعه، خفقان و ارعاب، اجازه برگزاری بزرگداشت‌هایی که بوی اعتراض از آن استشمام می‌شد را به صورت علنی و عمومی نمی‌داد.

         

        در سال ۱۹۰۶ میلادی در ۸ مارس چه اتفاقی افتاد؟


        برای آنها که مسئله زنان برایشان کمی جدی است عرض می‌نمایم، خوب است بدانیم روز جهانی زن که موجب تحرکاتی اجتماعی می‌گردد، چگونه به ایران وارد شده و در این مسیر پرفراز و نشیب تاریخی چه روزهایی به خود دیده است.


        همانطور که می‌دانیم در هشتم مارس ۱۹۰۶ زنان کارگر نیویورک و شیکاگو به برگزاری تظاهرات آرامی دست زدند، اما پلیس با آنها شدیداً برخورد نمود. این زنان، اغلب از کارگران کارخانجات پارچه‌بافی و زنان جنگ‌زده بودند که در ساعات آخرین کار در سالن اجتماع کردند. پلیس وارد عمل شد و تعداد زیادی از زنان کشته، زخمی و دستگیر شدند و البته گروه زیادی از آنها هم از کار اخراج گردیدند.


        سال بعد از آن، در سالگرد این حمله، تظاهرات وسیعی در نیویورک انجام شد که طی آن زنان کارگر علاوه بر یادبود واقعه سال گذشته، به مباحث دیگری از جمله زیادی ساعت کار، بهره‌کشی از کودکان و نداشتن حق رأی اعتراض کردند. این تظاهرات هم سرکوب گردید ولی در سال‌های متمادی این اعتراض و تظاهرات در اروپا و امریکا در چنین روزی فراگیر شد.


         چگونه ۸ مارس «روز جهانی زن» نامیده شد؟


        در سال ۱۹۱۰ «کلارا زتکین» از زنان مبارز، سوسیالیست، آزادی‌خواه و برابری‌خواه آلمانی در کنگره بین‌المللی زنان سوسیالیست پیشنهاد داد تا هر سال روز ۸ مارس به نام «روز جهانی زن» نامیده شود. این پیشنهاد در طول یک سال توسط گروه‌ها و محافل مختلف بررسی و به تصویب رسید.


        از سال ۱۹۱۱ رسماً ۸ مارس «روز جهانی زن» معرفی گردید.

         

        volume39_21.jpg


         «۸ مارس» از کی به ایران پا نهاد؟


        به نقل از روزنامه «شرق قادینی» چاپ باکو، نخستین بار جشن بین‌المللی (۸ مارس) در سال ۱۳۰۰ هجری شمسی (۱۹۲۱ میلادی) به همت حدود ۵۰ زن در شهر انزلی برگزار شد. درضمن در سال ۱۳۰۱ نیز «انجمن پیک سعادت نسوان» که از گروه‌های اجتماعی بودند، مراسمی به مناسبت روز جهانی زن در بندر انزلی برگزار کردند.


        در سال ۱۳۰۶ «سازمان بیداری زنان» همراه با اجرای نمایشنامه «دختر قربانی» به کارگردانی «میرزاده عشقی» جشنی در روز ۸ مارس برگزار کردند.


        نکته مهم اینجاست که تا سال ۱۳۵۷ این مراسم هر ساله به صورت محفلی مخفی برگزار می‌گردید.

        شرایط خاص سیاسی و حاکم بر جامعه و خفقان و ارعابی که در آن شرایط وجود داشت اجازه برگزاری مراسم و بزرگداشت‌هایی که به نوعی در آن بوی اعتراض استشمام می‌شد به اقشار مختلف جامعه به صورت علنی و عمومی نمی‌داد.

         سال ۱۳۵۷، نقطه عطفی برای «روز جهانی زن» در ایران...


        در سال ۱۳۵۷ بعد از گذشت ۵۰ سال اولین گرامیداشت «روز جهانی زن» به صورت علنی برگزار گردید. زنان معترض در خیابان‌های شمال تهران تظاهرات کردند. در همان زمان دانشجویان دانشگاه‌ها و دانش‌آموزان دبیرستان‌ها، آموزگاران  و زنان کارمند ادارات دولتی و غیردولتی، به سوی دانشگاه تهران برای برگزاری مراسم راهپیمایی کردند.


        بانوان در سالن دانشکده هنر اجتماع کردند و سپس به صورت خودجوش سالن دانشکده را به قصد خیابان‌های اطراف دانشگاه ترک کردند.
        با اندکی تأمل می‌توان همپوشانی این موج اعتراض را در براندازی نظام ستم‌شاهی درک کرد.


        بعد از سال ۱۳۵۷ دیگر بار برگزاری مراسم ۸ مارس محدود گردید. به نظر می‌رسد علل زیر می‌تواند این محدودیت را ایجاد کند:


        ۱.    احساس رضایت زنان از شعارها و نقش‌هایی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به زنان داده شد.
        ۲.    افزایش آمار زنان تحصیل‌کرده و شاغل و...
        ۳.    ممنوعیت فعالیت‌های گروهی مغایر با قانون اساسی و مخالف مصالح نظام
        ۴.    پیشگیری از استفاده ابزاری از هرگونه فعالیت گروهی عام در جهت براندازی نظام توسط گروه‌های ضدانقلاب داخلی و دشمنان خارجی
        و شاید ده‌ها دلیل جامعه‌شناختی و روانشناختی دیگر.


         طنین دیگری از بحث زنان


        پس از روی کار آمدن دولت آقای خاتمی و به اصطلاح بازشدن فضای فرهنگی در سال ۱۳۷۸ گروهی از فعالان زن موفق شدند مراسمی را در سالن شهر کتاب مرکزی تهران تدارک ببینند. از آن زمان تاکنون جشن ۸ مارس همه ساله حتی به صورت کمرنگ برگزار شده است.


        البته در سال ۱۳۸۵ در پارک دانشجو، این مراسم برگزار گردید که با توجه به نوع حضار و سخنانی که در آنجا مطرح گردید، تعدادی از فعالین دستگیر شدند و فعالیت‌ها کمی محدودتر شد و اما...


         شکل جدید بزرگداشت ۸ مارس


        به اذعان خود فعالان حقوق زن،‌ روش نوین این فعالان، جمع‌آوری امضای یک میلیونی است که آنرا «کمپین یک میلیون امضا» برای احقاق حقوق زنان، آن هم به صورت چهره به چهره می‌نامند. هرچند این جمع‌آوری تحت تأثیر طرح امنیت اجتماعی و... مورد فراز و نشیب قرار گرفته است، آنها فعالیت خود را از طریق فضای مجازی و با استفاده از رسانه‌های غیرایرانی دنبال می‌کنند و خرسندند که این بار دفاع از حقوق زنان را فقط زنان برعهده ندارند و مردان هم وارد این کارزار شده‌اند...


        منابع:
        ۱-    www.iranwmw.com به نقل از ویژه‌نامه شماره ۱ نگاهی اجمالی به فعالیت‌های مدعیان مدافع حقوق زنان
        ۲-    www.facebook.com/feminist school


         


        3 نظر | ارسال نظر

              1. user-pic
              2. ندرلو
                ۰۶ اسفند ۹۱
                ۰۸:۰۲
          1.  
            تست
           
          0
           
          0
          1.  
            پاسخی به نظر ندرلو
            تست
            تست نکن. برو مشکل کامنت ها رو برطرف کن! :دی
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. ندرلو
                ۱۵ اسفند ۹۱
                ۱۸:۱۷
          1.  
            پاسخی به نظر حسن میثمی
            تست نکن. برو مشکل کامنت ها رو برطرف کن! :دی
            برو میثم بذار تستمونو بکنیم!
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷