2321
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. مرضیه عزتی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۱)
            تعداد بازدید: 2321
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        بعد از افراط و تفریط زیادی که در بحث حجاب صورت گرفت، نیروهای ارزشی دچار تردید جدی شدند.


        دخت‌ایران - بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بیانات گوهربار حضرت امام(رحمه الله علیه) و شرایط فرهنگی و ایدئولوژیکی آن روزها طرح پوشش اسلامی در سطح عموم جامعه و به خصوص دستگاههای دولتی مطرح شد. استفتائات یکی پس از دیگری مطرح گردید و استخراج و استنتاج علما و فقها شکل گرفت. قوانین و آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌ها شکل گرفت و مردم چه در ساحت اماکن عمومی و چه در دوایر دولتی و حکومتی خواستار رعایت فرهنگ «پوشش و عفاف» گردیدند.

        اقبال عمومی مردم ـ چه زنان و چه مردان ـ برای رعایت و التزام به حریم «پوشش و عفاف» روز به روز فراگیرتر گردید. با این حال آیین‌نامه‌ها یکی پس از دیگری وضع شد.

        بحث «حجاب برتر» هم مطرح گردید و یکبار دیگر چادر به عنوان حجاب برتر در کنار مُدل پوشش اسلامی ـ مانتو و مقنعه یا روسری ـ جان گرفت.

        عده‌ای از بانوان با تغییرات ساختار و تشکیلات اداری و عدم تطابق با چنین شرایطی در خانه ماندند و عده‌ای هم که به تبع تغییرات نگرشی و بینشی بعد از انقلاب اسلامی در خود بلوغی اجتماعی ـ دینی را احساس می‌کردند، با شرایط پیش‌رو منطبق گردیده و با «پوشش و عفاف» هنجار آن روز به ساحت جامعه آمدند. جالب اینجاست که چشمان مردم عادت کرده بود به چهره‌های محجبه دختران در کنار مادرانی با پوشش معمولی در پی انقلاب فرهنگی و پالایش دانشگاهها، قضیه پوشش در دانشگاهها هم مطرح گردید و قرار شد تا محیط دانشگاهها هم اسلامی شود.

        بالاخره این تغییرات به وضع قوانین و ابلاغ آیین‌نامه و دستورالعمل و نصب تراکتهای ترویجی و توجیهی در دستگاهها و اماکن دولتی و عمومی انجامید.

        مثل همیشه تاریخ، وضع و اجرای این قوانین هم مثل سایر قانون ها دچار کشمکش سلیقه‌ها گردید.

        متأسفانه در روزگاری نه چندان دور برخوردهای افراطی تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر، کمیته انقلاب اسلامی و گشت‌های،گاه و بیگاه، تیشه‌ تیزی برداشت تا تنه نازک نهال قوانین مفید، اما تازه نفس بحث «پوشش و حجاب و عفاف» را هدف قرار دهد و آنچه نباید می‌شد، اتفاق افتاد!

        عده‌ای جاهل متنسک تیغ برداشتند و صورت و لبهای زنان را آزردند، دیگری ضرب و شتم را چاره اجرای قوانین دید و آن یکی چهارراه باز کرد در میان گیسوان زنان و مردانی که هنوز فرصت نیافته بودند طعم شیرین حکمت و فلسفه احکام و حدود الهی را بچشند.

        بر همگان واضح است، هرجا افراطی پیش بیاید، تفریط هم جای دیگر این ترازو و میزان است!

        مدارس با دانش‌آموزان خاطی شدیداً برخورد می‌کرد و میوه زقوم و تلخ به جای ثمرات شیرین بر چهره لطیف، حکیمانه و مثمرثمر پوشش جامعه خودنمایی می‌کرد.

         کافی است برای اثبات این شبهه که، شاید قوانین کافی در این حوزه وضع نشده است، مصوبات شورای عالی انقلاب را در سالهای مختلف مورد توجه قرار داده و اقدامات مجلس را در این حوزه مطالعه نمایید.(بررسی قوانین و مصوبات حجاب و عفاف بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ) اما آنچه زخم چندساله این سیستم است حُسن انجام این قوانین است!

        یادتان باشد سیر تاریخی پوشش و حجاب را می‌گفتیم. برخوردهای افراطی برای اجرای قوانین شدت گرفت و برخوردهای سلیقه‌ای و حتی سیاسی با این موضوع موجب شد که برخی از کاندیداهای مجلس و یا ریاست جمهوری در شرایط بعد از جنگ تحمیلی و هشت سال دفاع مقدس در دوره‌های مختلف تشدید و یا آزادی شرایط «پوشش» جامعه را به عنوان زمینه‌ای برای جلب آرای عمومی مطرح نمایند.

        اینبار بحث مهم «حجاب و عفاف» به کانال سیاست کشیده شد.

        بحثی نوپا که از همان ابتدا مورد بی‌مهری و عدم ترویج و فرهنگسازی صحیح قرار گرفته بود و حالا هنوز به بار ننشسته، با موضوع سیاست هم پیوند زده شد.

        چه شد این نهال نورس در معرض آسیب!
        همه این بحث داخلی را بگذارید کنار مباحث فشارهای برون مرزی، تهاجمات فرهنگی غربی، مقایسه با دیگر کشورهای اسلامی، ابزار و رسانه مهاجم به فرهنگ «حیا» و خلاصه هزاران تیر در چلّه که از بیرون مرزها ذهن و اندیشه و قلب و پوشش ظاهری و اجباری را در ایران اسلامی هدف قرار داده بودند.

        کج‌سلیقگی و افراط و تفریط‌ها را هم در میان مجریان و ناظرین اجرا درنظر بگیرید. خواهید دریافت که آنچه نباید می‌شد، شد!

        نسل‌های بعدی دل زده از افراط‌ها و تفریط‌ها، سرخوش از شعارهای تبلیغاتی و متأثر از فرهنگ بیگانه با چالش جدیدی مواجه شدند.

        بعد از آن افراطها و سیاست‌زدگیها، نیروهای ارزشی هم دچار تردید جدّی و ابهام در مواجهه با این پدیده شدند و از ترس نیافتادن از یک سر بوم ـ افراط ـ دچار رخوت، یأس و بی‌توجهی و تغافل و تساهل در ـ سر دیگر بوم یعنی تفریط ـ شدند.

        در این میان عده‌ای که هنوز قبله‌گاه اندیشه‌شان کلام ناب امامین انقلاب اسلامی بود، تلاش کردند با دمیدن در کالبد قوانین شورای عالی انقلاب فرهنگی، قوانین دستگاهها، ستاد ساماندهی مُد و لباس امید تازه‌ای ایجاد نمایند.

        برنامه‌ریزان فرهنگی تلاش کردند اینبار به دنبال شیوع و ترویج فرهنگ پوشش و عفاف در کنار برخوردهای قانونی بروند.

        طراحی مُدها و پوشش‌های اسلامی ـ ایرانی، برگزاری نمایشگاههای موقت و دائمی، تنوع در انواع چادرها و مانتوها، برگزاری دوره‌های آموزشی ترویجی در ادارات دولتی به عنوان آموزش ضمن خدمت، طرح مجدد آثار و فواید داشتن پوشش و عفاف و تأثیرات آن بر فرد، خانواده و جامعه به صورت نشست‌ها، همایش‌ها، مکتوبات فراوان در این عرصه، ‌حلقه‌های صالحین، ‌سیرهای مطالعاتی و هزاران برنامه این چنینی نتیجه این رویکرد مهم بود. اما این اقدامات کمی دیر آغاز شد؛ درمان خوب زمانی جواب می‌دهد که بهنگام انجام پذیرد. در چنین شرایطی ممکن است عده‌ای این امر را بپذیرند، اما هنوز طوفان مخالف سهمگیرتر می‌وزد!

        متأسفانه در برخی از اوقات بَد عمل کردن به قانون، سست عمل کردن به قانون، تفسیر به رأی کردن قانون، سطحی عمل کردن قانون، اعتقاد نداشتن به قانون و فرمالیته انجام دادن وظایف، آثار و تبعات بسیار بدی بر مخاطبین قانون می‌گذارد.

        هزاران برنامه تلویزیونی، هزاران سریال و فیلم سینمایی، هزاران مقاله و سایت علیه این جریان هدایت، تولید و توزیع و منتشر گردید؛ علیرغم احترام به همه خوبیها و تلاشهای رسانه عمومی داخلی ـ صدا و سیما  و سینما ـ یکی از آسیب‌زننده‌ترین ابزارها به بحث پوشش و عفاف همین ابزارهای رسانه‌ای بودند. (اگر بخواهیم وارد این دامنه از بحث شویم از مسیر اصلی بازخواهیم ماند. کسانی مروّج و سمبل پوشش شدند که خود اعتقاد و التزامی نداشته و با لبه تیز ابزار هنر، ذهن جوانان را به گونه‌ای دیگر مسموم ساختند.)

        به هرحال، وقتی در جامعه اولین قربانیان ترویج فرهنگ بی‌پوشش و بی‌حیایی در قالب مفاسد اخلاقی شیوع اختلاط زنان و مردان، سُستی بنیان‌های خانواده، هجمه به دادگاههای خانواده به جهت فساد اخلاقی را به مسلخ کشیده شدند، چاره‌اندیشی فرهیختگان گُل کرد و داد جامعه‌شناسان و روانشناسان و علما درآمد که ای داد و ای فریاد که جامعه از «زدودن حیا و فرهنگ بدحجابی رنج می‌برد». در این میان باز بودند سیاست‌مدارانی که ادعا می‌کردند هنوز اتفاق خاصی نیفتاده و به مشی غیرمعتدل خود ادامه می‌دادند(تفریط‌ها و سیاسی‌بازیها).

        این بار اتفاق عجیب‌تری افتاد...

        «گشت ارشاد» با مُدلی جدید متولد شد!
        اهداف نسبتاً خوبی داشت و قرار بود فقط با مروجین بدحجابی و برهنگی، مانکن‌ها، اشرار و... مقابله کند که دوباره وقتی حدود  درست تعیین نشد، عوامل دست‌اندرکار به خوبی توجیه نشدند و یا فقط فرمالتیه به انجام وظیفه پرداختند و سلیقه‌ای با آن برخورد کردند. متأسفانه شاهد برخوردهای عجیب و غریب و دور از انصاف با افراد معمولی و غیرمعاند شدیم و دوباره شرایط از آنچه که بود بدتر شد.

        اما چون این موضوع به خوبی تبیین نشد، آیین‌نامه به خوبی وضع و ابلاغ نگردید. نیروهای عامل به خوبی توجیه نشدند و برای مردم شفاف‌سازی و فرهنگ‌سازی صورت نگرفت. این موضوع هم شد اهرم فشار!

         کافی بود مردم طعم شیرین و منطقی مواجهه‌ها را مثل برخورد با اراذل و اوباش در این طرحها مشاهده می‌کردند تا انزجار عمومی ایجاد نکند.

        و اما بحران...

        امروز بحران جدی است!
        قوانین بایگانی شده است! ابلاغیه‌ها و دستورالعمل‌ها، سهل‌گزینی شده است!گزارش‌های پرعکس و پرپیمانه به مراکز بالاتر ارسال می‌شود که چنین برنامه‌ای برای پوشش و عفاف داشته‌ایم و چنین کرده‌ایم و چنین خواهیم کرد.

        با آمدن هر موج از سیاسیون اندازه روسری‌ها و شالها و حجم مانتوها و شلوارها و آرایش صورت مردان و زنان تغییر می‌کند.

        ریش سفیدترها و کهنه‌سن‌ها لااقل چندگونه موج فراز و نشیب را در مورد حجاب  و پوشش دیده‌اند اما نوجوانان و جوانان چطور؟ فرهنگ‌سازی قرار است از چه سنی، با چه شیوه‌ای و چگونه صورت پذیرد؟ قوانین در مهندسی فرهنگی کشور و سند چشم‌انداز ۲۰ ساله قرار است توسط چه دستگاه، ارگان و مردمانی تبدیل به آیین‌نامه‌های به روز شود و از همه مهمتر مجریان این قانون کیانند؟ با چه توجیهی، چه میزان اعتقادی و چه میزان التزامی؟
        و باز هم از آن مهمتر توسط چه ناظرینی و با چه اهرم و ضمانت اجرایی‌ای؟!

        اینها بحث‌های جدی امروز است!
        اگر برنامه‌ریزان و سیاستگذاران و مجریان و ناظران امور فرهنگ عمومی جامعه ننشینند و بالاخره یک مدیریت استراتژیک دلسوزانه و منصفانه در این حوزه نداشته باشند علیرغم همه «زیبانویسی‌ها در مصوبات و کلیات» ما شاهد هیچ مقابله‌ای با بحران حاضر نخواهیم بود!

        و اما فردا...
        دختران و زنان و مردان نسل فرداها از ما گلایه خواهند کرد اگر، در کتابهای تاریخ معاصرشان عملکردهای پرفراز و فرودمان را در وضع و اجرا و نظارت بر اجرای قوانین مطالعه کنند.

        اگر جامعه از این منظر آسیب ببیند و خانواده ها متزلزل شوند و کانونهای اصلی تعلیم و تربیت از بین بروند و سرچشمه زلال معارف و تعالیم الهی در عرصه «حیا، پوشش، عفاف و حجاب» به درستی نمایانده نشود و دیواره‌های غیرت و همیت عمومی در اینجا فرو بریزد، نسل‌های آتی ما از ما طلب جدی خواهد داشت. همانگونه که ما از پیشینیانمان مطالبه‌های جدی داریم و بعضاً آنها را مسئول عقب ماندن از مدینه فاضله می‌‌دانیم.

        نسل‌های بعد خواهند فهمید که مشی شایسته‌ای در این حوزه در این روزها در میان مدیران فرهنگی و متصدیان امر ترویج حیا و عفاف درنظر گرفته نشده است. امروزه جوانان با مشکل اساسی دیگری مواجهند. امروزه داشتن حجاب و پوشش سخت شده است. امروزه حفظ ارزشها هزینه‌ دارد. امروزه اگر با حجاب اسلامی وارد اماکن عمومی، تفریحگاهها، ورزشگاهها، سینماها، مراکز خرید، دانشگاهها، مدارس، ادارات دولتی و غیردولتی وارد شویم مورد بی‌مهری واقع می‌گردیم!

        امروزه فرزندان جوان ما در متروها، خیابانها و معابر عمومی احساس غربت می‌کنند. امروزه این اتفاقهای عجیب دارد می‌افتد و ما نگران فرداییم.

        هشدار!
        حال که دشمنان خارجی با همه ابزار قدرت خود دست به شبیخون زده‌اند، ما قوای درونی را متحد، هماهنگ و توجیه نماییم و بکار گیریم تا گوهره فطری حیا و دستور اکید اسلام ناب را که در کلمات گوهربار امامین انقلاب متبلور شده در حوزه ترویج و گسترش حجاب و عفاف به جامعه اسلامی شیعه بازگردانیم.

        منابع مطالعاتی بیشتر
        ۱. مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی:
        -  جلسه شماره ۴۱۳/ مورخ ۱۴/۱۱/۱۳۷۶، مصوبه شماره ۴۸۷۲/ دش، مورخ ۶/۱۲/۱۳۷۶
        -  جلسه شماره ۵۶۶/ مورخ ۴/۵/۱۳۸۴، مصوبه شماره ۲۲۱۴/ دش، مورخ ۱۷/۵/۸۴
        -  جلسه شماره ۶۲۸، مورخ ۱/۵/۸۷، مصوبه شماره ۳۶۸۴/ دش، مورخ ۳/۶/۱۳۸۷
        -  جلسه شماره ۵۴۵، مورخ ۱۷/۶/۱۳۸۳، مصوبه شماره ۴۰۰۷/ دش، مورخ ۱۲/۷/۱۳۸۳

        ۲. بیانیه ۱۸۰ نماینده مجلس درخصوص حجاب، چهارشنبه ۱۸/۱۰/۹۲
        ۳. ضوابط پوشش ظاهری با تأکید بر آیین‌نامه حجاب و عفاف وزارت علوم
        ۴. دستورالعمل برنامه‌های هشت‌گانه ترویج فرهنگ و عفاف و حجاب سال ۱۳۹۰ ادارات دولتی و نهادهای عمومی مصوب ۲۹/۱/۹۰،      جلسه ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی و حقوق شهروندی
        ۵. آیین‌نامه انضباطی دانشجویان درخصوص پوشش و آرایش
        ۶. و ...

         


         


        1 نظر | ارسال نظر

          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷