1726
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. زهره جوادی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            تعداد بازدید: 1726
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        اهمیت و ضرورت بازی با نوزاد، از بدو تولد تا یک سالگی

         

        دخت ایران - «بازی» برای کودک جنبه‌های وسیعی را در برمی‌گیرد. برخلاف نظر برخی، بازی صرفا جنبه سرگرمی نداشته و به وسیله آن می‌توان، مهارت‌های زیادی به کودکان آموخت. در حقیقت بازی علاوه بر سرگرمی جنبه آموزشی هم داشته و به رشد مهارت¬های مختلف کودک، کمک زیادی می‌کند.

        از بدو تولد می‌توان با بازی به رشد ذهنی و جسمی کودک کمک کرد. در این یادداشت قصد داریم اهمیت و ضرورت بازی با نوزاد، از بدو تولد تا یک سالگی، را بیان کنیم و بازی‌ها و اسباب‌بازی‌های مختلف را معرفی کرده و باید و نبایدهای آن را شرح دهیم.

        سرعت رشد و یادگیری کودکان از بدو تولد تا یک سالگی بسیار زیاد است، بنابراین بازی با کودک در این سنین از اهمیت زیادی برخوردار است. بازی در این سنین با افزایش ضریب هوشی، تقویت مهارت-های جسمی و توسعه مهارت‌های کلامی کودک، مرتبط است. در واقع بازی نیاز اصلی کودک در این سن است. اولین تجارب کودک در برخورد با محیط پیرامونش، در یک سال اول زندگی و توسط بازی شکل می‌گیرد. کودک، هر چیزی را با دقت و تعجب نگاه می‌کند و در صورت امکان به آن دست می‌زند و گاهی شیء را به دهان خود می‌برد تا بداند با چه چیزی روبرو شده است.

        در حقیقت، تمام حرکات شما برای کودک نوعی بازی تلقی می‌شود. شما او را بغل می‌کنید، می‌خندید و سعی می‌کنید او را بخندانید، قربان صدقه می‌روید و ... تمام این حرکات برای او شادی-آفرین و سرگرم کننده است، بنابراین وقتی با کودک بازی می‌کنید، در واقع فقط او را سرگرم نکرده‌اید، بلکه زمینه‌های خوبی برای یادگیری او فراهم می‌کنید. بازی، دارای ارزش جسمانی، عقلانی و اجتماعی است. کودکانی که با محرک‌های محیطی کمتری مواجه می‌شوند و والدین آن‌ها کمتر برای بازی با آن‌ها وقت می‌گذارند، نسبت به سایر کودکان منزوی‌تر بوده و از خلاقیت کمتری برخوردارند. همچنین، در به کار بردن کلمات و ساخت جمله نیز مهارت کمتری دارند.

        والدین، در فراهم کردن زمینه‌های بازی، نقش بسزایی دارند. آن‌ها می‌توانند با انجام حرکات ساده، بازی‌های متفاوتی طرح کنند. به عنوان مثال دست زدن برای جلب توجه کودک به نوعی بازی است، ضمن اینکه به تقویت دقت شنوایی وی نیز کمک می‌کند. در این سنین، نقش مادر در رابطه با کودک پر رنگ‌تر از پدر است؛ کودکان هم وابستگی بیشتری به مادر دارند. نوع رفتار مادر با کودک، در بروز رفتارهای مختلف کودک و یادگیری وی، تاثیر چشمگیری دارد. به طور کلی از بدو تولد تا یک سالگی، کودکان نیازمند دخالت بیشتری از سوی بزرگ‌سالان در بازی هستند؛ اما یادمان باشد که به دلیل عدم تشخیص صحیح کودک در این سن، باید مراقب حرکات و بازی‌های او بود تا آسیبی به وی وارد نشود. 

        مادر گرامی! اگر کودک شما در این سنین به سر می‌برد، به ارتباط با او توجه بیشتری کنید. برای بازی با او وقت بگذارید و هنگامی که با پدیده‌ها و اشیای جدید، روبرو می‌شود، کنارش باشید و با او تجربه کنید.

        کودک چگونه بازی می‌کند؟
        یک تا چهار ماهگی: کودک در این سن، اشیا را با چشمان خود دنبال می‌کند. با شنیدن صداهای بلند، واکنش نشان می‌دهد. می‌تواند حالت‌های ساده صورت را تقلید کند. از بازی با دست‌های خود لذت می‌برد. یاد می‌گیرد وسایل کوچک را در دستش نگه دارد. از ایجاد سر و صدا با اسباب‌بازی‌ها خوشحال می‌شود. می‌تواند نسبت به کسی که صحبت می‌کند، واکنش نشان دهد و صداهایی مثل غان و غون در آورد.  

        بازی‌ها و اسباب‌بازی‌های متناسب این دوره
        اشیای متحرک: اسباب‌بازی‌های متحرک ضمن اینکه بسیار برای کودک جذاب هستند، موجب می‌شود تمرکز دید و قدرت بینایی کودک تقویت شود. دیدن اشیایی که حرکت می‌کنند، در صورتی که صدا هم پخش کنند، به تقویت دقت و مهارت شنوایی کودک کمک می‌کند.اسباب‌بازی‌هایی مثل:

        کرادل: وسایل متحرک و صوتی که روی تخت کودک آویزان می‌شوند. جنس محکمی دارند و کودک در ماه¬های بعدی می¬تواند با دستش آن‌ها را بگیرد.

        آویز: اسباب‌بازی‌های آویزان کردنی که در معرض دید کودک قرار می‌گیرند. وسایلی مثل حیوانات و عروسک‌های پارچه‌ای

        جغجغه: این وسیله به تحریکات لمسی و حرکتی کودک پاسخ می‌دهد. استفاده از جغجغه علاوه بر کمک به تقویت مهارت بینایی و شنوایی، موجب افزایش و هماهنگی انگشتان، بازو و ساعد می‌شود.

        جعبه موسیقی: پخش موسیقی یا صداهای آرام، راه بسیار خوبی برای تقویت مهارت‌های شنوایی و آرام کردن کودک است. می‌توانید آهنگ‌های مختلفی را امتحان کنید تا ببینید کودک از کدامیک لذت بیشتری می‌برد. همچنین اسباب‌بازی‌های موزیکال دستی برای بازی کردن مناسب هستند.

        اسباب‌بازی‌های نرم: بافت نرم و راحت یک اسباب¬بازی می‌تواند موجب آرامش و اطمینان خاطر نوزاد شود. وقتی کودک هوشیار است، اسباب‌بازی یا عروسک نرم را به فاصله یک دست، در معرض دیدش قرار دهید. دیدن صورت عروسک و لمس بافت پارچه آن برای کودک بسیار لذت‌بخش خواهد بود. حیوانات، عروسک و مکعب‌های پارچه‌ای وسایل خوبی برای بازی کردن محسوب می‌شوند.

        اسباب‌بازی‌هایی که کودک را به فعالیت فیزیکی (مثل ضربه زدن) تشویق می‌کند: ضربه زدن و تکان دادن دست‌ها و پاها می‌تواند عضلاتی را که بعدها از آن برای راه رفتن استفاده می‌کند تقویت کند.

        تشک‌های لایه‌دار یا فوم‌های نرم: تُشک‌های لایه‌دار یا فوم‌های نرم برای بازی کودکان در مکان‌های مختلف بسیار مناسب هستند. با پهن کردن این زیراندازها، کودک مکانی آشنا و مخصوص برای بازی دارد که به اندازه کافی نرم هست تا آسیب نبیند.

        آینه‌های نشکن و مطمئن: با این‌که نوزادان نمی‌دانند به تصویر خود در آینه نگاه می‌کنند، اما تماشای آینه برای آن‌ها بسیار جالب است. حرکت اعضای صورت در آینه توجه نوزاد را به خود جلب می‌کند و او را به کنکاش بیشتر وا‌می‌دارد و زمینه تشخیص حالات چهره را برایش فراهم می‌کند. علاوه بر این‌ها، می‌توانید با کودک بازی‌های ساده‌ای انجام دهید که نیاز به وسیله خاصی نداشته باشد، مثلا:

        بازی‌هایی با ایجاد صدا مثل دست زدن، بشکن زدن: والدین کودک می‌توانند با قرار دادن دست خود در فاصله مناسبی از گوش نوزاد، با دست خود صداهایی ایجاد کنید تا او نگاه خود را به سمت صدا بچرخاند.

        شکلک در آوردن: این بازی کودک شما را سرگرم می‌کند و موجب تقویت دقت و کنجکاوی او می‌شود.

        صحبت کردن حین انجام فعالیت: با کودک‌تان صحبت کنید. این درست است که او معنای صحبت‌های شما را درک نمی‌کند، اما شنیدن صدای مادر و به طور کلی حرف زدن با کودک باعث تقویت هوشیاری و رشد مغزی او می‌شود؛ مثلا وقتی گریه می‌کند و بغلش می‌کنید بگویید: «گریه نکن عزیزم، الان مامان بغلت می‌کنه، نازت می‌کنه، من دوست دارم دخترکم/ پسرکم و ...»

        می‌توانید بگذارید وسایل بی‌خطر و نرم را پرتاب کند و شما هم پاسخ این حرکت را با پرتاب آرام شیء به سمت او بدهید.
         Daily.2340.jpg
        چهار تا شش ماهگی: در این سن می‌تواند اشیاء را با دو دست بگیرد، با قدرت بیشتری به آن‌ها ضربه بزند و کم‌کم بنشیند؛ وقتی کودک به این سن می‌رسد، توجهش به دستانش جلب می‌شود و احساس می‌کند چقدر دستانش سرگرم‌کننده هستند، به همین دلیل دیگر آنها را مشت نمی‌کند. او می‌تواند انگشتان خود را بمکد و از آنها برای گرفتن اسباب‌بازی‌ها و وسایل مختلفی که در دستانش گذاشته می‌شوند، استفاده کند. او همچنین یاد می‌گیرد تا اسباب‌بازی‌ها را بردارد؛ خیلی زود یاد می‌گیرد تا اسباب‌بازی را بین دستان خود عقب و جلو ببرد و مچ دست خود را به همه طرف بچرخاند و در نهایت آنها را داخل دهان خود بگذارد. کم‌کم می‌تواند بنشیند و برای به دست آوردن چیزی که مد نظرش هست، انرژی صرف کند و وقت بگذارد.

        بازی‌های مناسب این سن:
        حیوانات عروسکی تو پر: این دوره زمانی است که نوزاد شروع به رابطه با حیوانات و عروسک‌های پارچه‌ای و مخملی می‌کند. سعی کنید این عروسک‌ها بسیار ساده باشند و روی آن‌ها هیچ دکمه، چشم پلاستیکی یا هر چیز جداشدنی دیگر قرار نداشته باشد. به کودک کمک کنید این حیوانات را در بغل بگیرد و به آن‌ها نگاه کند. می‌توانید اسم هر حیوانی را که به او می‌دهید، نام ببرید.

        اسباب‌بازی‌های چینشی (جورچین): هماهنگی چشم و دست از بزرگترین چالش‌های سال اول زندگی فرزند شماست. اسباب‌بازی‌هایی که بلوک‌های چینشی دارند، راه بسیار خوبی برای یادگیری مهارت‌های دیدن و لمس کردن از طریق بازی هستند. در این سن، فرزند شما دوست دارد تلفن‌های اسباب‌بازی را سر جای خود بگذارد و بردارد. (به خصوص اگر اسباب‌‌بازی به نحوی باشد که به تلاش‌های او واکنش نشان دهد) حین بازی، چند کلمه جدید به او یاد بدهید: «الآن زنگ می‌زنه، الآن زنگ نمی‌زنه». از اسباب‌بازی‌های چینشی برای معرفی کلمات ساده و توصیف بزرگی و کوچکی و بالا و پایین استفاده کنید. شما همچنین می¬توانید از این اسباب‌بازی‌ها برای تقویت درک روابط علت و معلولی نیز استفاده کنید. همچنین با حرف زدن درباره رنگ اسباب-بازی به او کمک کنید، بین واژه‌ها و مفاهیم ارتباط برقرار کند: «اون فنجون زرد بزرگ.»

        قطعات پلاستیکی مناسب که بتواند آن را بهم بریزد: این قطعات باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا نتواند آن¬ها را در دهان خود جای دهد.

        جغجغه‌های دستی یا اسباب‌بازی‌هایی که روی یک حلقه هستند: بچه‌ها کم‌کم یاد می‌گیرند که تکان دادن یک جغجغه باعث تولید صدا می‌شود. دوباره آن را امتحان می‌کنند و متوجه قانون علت و معلول می‌شوند. وقتی برای اولین بار جغجغه‌ای را نشانش می‌دهید، آن را روبرویش نگه دارید و کمک کنید تا روی آن تمرکز کند، سپس آن را به خط وسط میدان دیدش ببرید و سپس به آرامی به سمت چپ و راست حرکت دهید. آن را در دسترسش قرار دهید تا بتواند بگیرد و راحت تر به آن ضربه بزند. برای اینکه تشویقش کنید به اشیا اطرافش برسد، آنها را به آرامی در مقابلش تکان دهید. کودک، کم‌کم برای رسیدن به آنها تلاش می‌کند و آنها را می‌گیرد و در دهانش می‌گذارد تا امتحانشان کند.

        همچنین می‌توانید بازی‌های زیر را با کودک انجام دهید:
        یک اسباب‌بازی صدادار را در کنار یا پشت شیرخوار به صدا درآورید یا چند نخود را داخل یک بطری پلاستیکی بریزید و آن را تکان دهید تا کودک به صدای آن توجه کند و به دنبال صدا بگردد.

        یک قاشق به دست او بدهید و اجازه دهید آن را به سمت دهان ببرد و در دهان بگذارد یا بیاندازد.

        در حالی که کف اتاق نشسته‌اید، شیرخوار را به حالت نشسته بغل کرده و قفسه سینه و پاهای او را برای جلوگیری از سقوط حمایت کنید. این کار به او در یادگیری نشستن کمک می‌کند.

        بدن کودک را با اشیای مختلف مانند حوله، دستمال کاغذی و کیسه پلاستیکی مالش دهید و درباره زبری، نرمی، لیز بودن آنها با او صحبت کنید. استفاده از لوسیون‌ها و روغن‌هایی مانند روغن بادام یا زیتون برای ماساژ نیز مفیدند.

        اجازه دهید خودش را در یک آینه ببیند. در گهواره یک آینه نصب کنید تا بتواند خودش را در آن ببیند. در حالی که تصویر هر دوی شما در آینه است، با او صحبت کنید.

        کودکان از هشت ماهگی یاد می‌گیرند حرکت‌های ساده بزرگترها را تقلید کنند. اگر بزرگترها اخم کنند، کودک هم اخم می‌کند، اگر بخندند، کودک هم می‌خندد. سعی کنید تمرین‌های شادی‌بخشی را با کودکان تمرین کنید.

        شش تا دوازده ماهگی: بازی نوزادان در این زمان با تحرک و شدت بیشتری همراه است. او قاشق را با تمام قدرتش روی بشقاب و کاسه‌ها می‌کوبد و از تکان دادن دسته کلید در دستانش خسته نمی‌شود. اکنون زمانی است که نوزادان می‌توانند ۲ اسباب‌بازی را در دستان خود گرفته و آن‌ها را به هم بکوبند. البته حرکات نوزاد هم بسیار دقیق‌تر شده است؛ مغز او با سرعت در حال تکامل است و به سرعت مهارت‌های جدید را می‌آموزد. در این زمان نوزادان توانایی به یادآوردن را هم به خوبی آموخته‌اند، به همین دلیل ممکن است به‌دنبال اسباب‌بازی‌های مورد علاقه خود که در مقابل چشمان‌شان قرار ندارند، بگردند. وقتی دستانش را نگه‌دارید، ممکن است راه برود. می‌تواند به یک یا دو دستورالعمل ساده واکنش نشان دهد. تقلید بیشتری کرده و سعی می‌کند رفتار دیگران را تکرار کند. شروع می‌کند به نشان دادن علاقه به بعضی صداهای خاصی که می‌شنود. می‌تواند توالی‌های ساده را پیش‌بینی کند و منتظرشان باشد، مانند انتظار غذا را داشتن، وقتی در آشپزخانه باز می‌شود. معمولا بین ده تا یازده ماهگی شروع به قدم زدن در فضای خانه می‌کند. اگر برای سرک کشیدن به جایی قدش کوتاه باشد، روی انگشتان شست پای خود می‌ایستد و به اطراف نگاه می‌کند. او آنقدر مهارت پیدا کرده است که بتواند خم شود و چیزی را از زمین بردارد و بلند کند.

        Daily.2341.jpg
        بازی‌ها و اسباب‌بازی‌های متناسب با این دوره:
        کتاب: ابتدا از کتاب‌های تصویری پارچه‌ای شروع کنید و عکس‌های آن‌ها را به کودک نشان دهید. به تدریج می‌توانید برایش کتاب بخوانید و روی تصاویر تمرکز کنید و اسامی شخصیت‌ها را بگویید. خواندن کتاب باعث می‌شود شما با نوزاد خود ارتباط بهتری برقرار کنید، هم‌چنین قدم موثری در رشد مهارت‌های زبانی او بردارید. سعی کنید هنگام کتاب خواندن از صداهای متفاوت استفاده کرده و با حرکات دست و بدن توجه کودک را به خود جلب کنید.

        عروسک: در این سن نوزادان علاقه به اشیای جالب مانند عروسک را از خود نشان می‌دهند و حتی سعی می‌کنند با آن رابطه برقرار کنند. در این سن نوزادان حتی ممکن است به پتو، بالش و خرس عروسکی خود عادت کرده و تمایل داشته باشند هنگام خوابیدن این اشیا در کنار آن‌ها باشد.

        توپ: توپ‌ها در هر سنی جالب و سرگرم‌کننده‌اند. یک توپ سبک با اندازه متوسط نوزاد را به حرکت کردن به اطراف ترغیب می‌کند.

        وسایل خانه: هر چیز بی‌خطر در محیط خانه می‌تواند ساعت‌ها کودک را به‌خود مشغول کند، از فنجان‌های پلاستیکی گرفته تا قاشق‌های چوبی، کیف، شانه، تلفن و خلاصه هر چیزی برای کودک جالب است.

        ماشین: حرکت و چرخش چرخ‌های ماشین برای کودک بسیار سرگرم‌کننده است و می‌تواند او را مدت‌ها مشغول نگه دارد.

        اسباب‌بازی‌هایی که کودک را تشویق به راه رفتن یا قدم برداشتن می‌کنند. این نوع وسایل باعث افزایش توانایی‌های کودک شده و اعتماد به نفسش را بیشتر می‌کنند. ضمن اینکه به رشد او هم کمک می‌کنند. وسیله‌ای مثل روروک.

        مکعب‌های بزرگ و نرم که می‌توان از آنها برای ساختمان‌سازی و نیز فشار دادن و پرتاب کردن استفاده کرد.

        کودک از بدو تولد تا یک سالگی، سالی همراه با پیشرفت‌های فیزیکی فراوان و سرگرمی‌های بسیار را پشت سر می‌گذارد و حالا مشتاق فعالیت‌های جدید، تجسم کردن و بازی کردن است.

        •    با کمک دیگران راه می‌رود.

        •    می‌تواند به طور ایستاده خم شده و اسباب‌بازی‌هایش را جمع کند.

        •    می‌تواند سه کلمه بگوید.

        •    رفتارهایی را که باعث خنده می‌شود را تکرار می‌کند.

        •    او بیشتر آنچه شما به او می‌گویید را می‌فهمد.

        •    رفتارهای دیگران مانند صحبت کردن پشت تلفن را تقلید می‌کند.

        •    می‌تواند رفتارهای شما را پیش‌بینی کند: مثلا وقتی می‌بیند ژاکتش را نگه داشته‌اید، دست‌هایش را از هم باز می‌کند.

        •    بچه‌های دیگر را دوست دارد، اما با آن‌ها بازی نمی‌کند.

        •    یک اسباب‌بازی را به سمت دیگر حرکت می‌دهد.

        •    فقط صداهایی که یاد گرفته را تولید می‌کند.

        •    به بغل شدن، بوسیدن، لبخند و نوازش علاقه نشان می‌دهد.

        •    بهتر از گذشته خودش را سرگرم می‌کند و در جستجوهایش دقیق‌تر و آگاهانه‌تر عمل می‌کند.

        •    به تدریج اشیا را به نحوی جابجا می‌کند که آنها را در حالت مناسبی قرار دهد، مثلا بغل کردن عروسک خرسی.

        •    نسبت به دنیا اطراف خود علاقه بیشتری نشان می‌دهد.

        •    با دیدن تصویر خود در آینه، آن را نوازش می‌کند و می‌خندد.

        •    تمایل دارد جلب توجه کند.

        •    خواسته‌های خود را با صدا یا اشاره بیان می‌کند.

        •    در هنگام بازی یا امتناع از کاری، اشیاء را پرتاب می‌کند.

        •    دوست دارد به حرف‌هایش گوش دهند.

        •    دستورات مستقیم را اطاعت نمی‌کند.

        •    انحصار طلب است.

        بازی‌ها و اسباب‌بازی‌های متناسب این سن:
        •    اسباب‌بازی‌های سواری: با بهتر شدن هماهنگی و تعادل، سواری تمرین جالبی برای کودک می‌شود. بالا رفتن و پایین آمدن، هل دادن به جلو و عقب، چنین کارهایی ماهیچه‌های پا را  هم تقویت می‌کند و البته رسیدن از جایی به جای دیگر احساس خوبی از استقلال را به کودک می‌دهد.

        •    اسباب‌بازی‌های آهنگ‌دار: کمی حرف زدن و انگشت اشاره تنها ابزارهای کودک در مکالمه نیستند. بچه‌ها زود یاد می‌گیرند خودشان را به نوعی بیان کنند؛ مثلا وقتی حین بررسی یک اسباب‌بازی، اتفاقی خاص می‌افتد؛ آهنگی شروع‌شده و یا لامپی روشن می‌شود. اسباب‌بازی‌های آهنگ‌دار به خوبی امکان این نوع ارتباط برقرار کردن و ابراز وجود را فراهم می‌کند. با دست زدن یا آواز خواندن همزمان با بازی کودک، او از بازی بیشتر لذت می‌برد و اعتماد به نفسش هم بیشتر می‌شود.

        •    حیوانات اسباب‌بازی: اسباب‌بازی‌هایی برای او بخرید که شامل مجموعه‌ای از حیوانات مختلف (مزرعه حیوانات) باشد. این نوع اسباب‌بازی‌ها، مکانی خاص بوجود می‌آورند که تحت کنترل کودک هستند و او می‌تواند با خلاقیت خودش آنها را اداره کند. صدای حیوانات را فعال کنید یا برای هر حیوان یک صدا از خودتان بسازید. با کمک به کودک در تمرین صدای حیواناتی که می‌شنود، تشخیص حیوانات را به او بیاموزید. کم‌کم با نشان دادن هر حیوان از او بخواهید صدای آن را تقلید کند. همچنین، اگر می‌توانید مثل حیوانات راه بروید، مثل حیوانات حرف بزنید. کودک وقتی شما مثل یک فیل راه می‌روید یا دست‌هایتان را مثل یک پرنده تکان می‌دهید، به تدریج از شما تقلید می‌کند. برای مثال از او بپرسید: «می‌دونی خرس چی جوری راه می‌ره؟» اگر اسباب‌بازی‌اش این امکان را دارد، به او نشان دهید که هر حیوان کجا زندگی می‌کند. «کدوم یکیشون اینجا زندگی می‌کنه؟ بیا اینو بذاریم تو خونش.» کم‌کم می‌توانید از او بپرسید، مثلا جای زندگی هر حیوانی کجاست تا آن را نشان دهد. همچنین، در مورد قسمت‌های مختلف بدن حیوانات اسباب‌بازی‌اش سوال کنید: «خرطوم فیل و می‌بینی؟ یال شیر و می‌بینی؟» و همزمان آن قسمت‌ها را به او نشان دهید.

        •    وسایل نقلیه اسباب‌بازی: این وسایل تجسم را در کودک تقویت می‌کند. هر چه کودک بزرگتر می‌شود، قدرت جهت‌یابی و پیدا کردن راه‌حل‌های مختلف در او بیشتر می‌شود.

        در کنار این بازی‌ها، کتاب‌های تصویری درباره ماشین، کامیون، قطار و انواع دیگر وسایل نقلیه را برای او بخوانید و وقتی وسایل نقلیه واقعی را می‌بینید، به آنها اشاره کنید. در این مرحله از رشد کودک، مکالمه بسیار مهم است. هر وسیله نقلیه که دیدید، آن را با اسباب‌بازی‌اش مقایسه کنید و راجع به آنها با او حرف بزنید.

        باید و نباید بازی با کودک در این سنین:
        ۱. استاندارد بودن، شکل ظاهری مناسب و تناسب اسباب‌بازی با سن کودک اصل اول در انتخاب شماست. همچنین، کودک برای بازی با وسیله‌ای که قصد خرید آن را دارید، نیازمند توانایی فیزیکی است، بنابراین قوای جسمانی فرزندتان را در نظر بگیرید. در این مرحله، چون دندان‌های شیری در حال رشد و نمو است، کودک هرچه به دست می‌آورد را میان فک‌های خود فشار می‌دهد. به تدریج، توجه آنها به اشیای رنگین بیشتر می‌شود، دقت کنید اسباب‌بازی‌هایی که برای کودک تهیه می‌کنید نرم و حتی‌الامکان قابل شستشو و نشکن باشد و نوک‌تیز، لبه‌دار و فلزی نداشته باشد.

        ۲. درک چگونگی بازی با اسباب‌بازی همان چیزی است که در تعیین گروه سنی کودک به آن اشاره می‌شود؛ بنابراین به توانایی کودک توجه داشته باشید.

        ۳. به دنبال اسباب‌بازی‌های گران‌قیمت نباشید. امیدواریم از آن دسته والدینی نباشید که از اسباب‌بازی فقط به عنوان دکور اتاق و کمد کودک استفاده می‌کنند! اسباب‌بازی را از جنس مرغوب، اما با قیمت مناسب انتخاب کنید تا دلتان بیاید برای بازی به کودک بدهید!

        ۴. به ایمن بودن اسباب‌بازی و بخش‌هایی از آن که می‌تواند به محل تجمع میکروب‌ها تبدیل شود، توجه کنید. همچنین اسباب‌بازی‌هایی با رنگ‌های شیمیایی خطرناک تهیه نکنید. وجود سیم بلند، طناب یا روبان در برخی اسباب‌بازی‌ها و دسترسی کودکان به آنها، اسباب‌بازی‌ها را به وسایلی پرخطر تبدیل می‌کند. ممکن است کودک این وسایل را ببلعد یا درون گوش و بینی خود فرو ببرد.

        ۵. درباره اسباب‌بازی‌های صدادار دقت کنید صدای بسیار بلندی تولید نکند. مراقب باشید این اسباب‌بازی‌ها را نزدیک گوش کودک نگذارید، زیرا ممکن است منجر به آسیب شنوایی کودک شود.

        ۶. اسباب‌بازی باید وسیله رشد کودک باشد، او را به حرکت، تفکر، اراده و مبارزه و تلاش فراخواند. اسباب‌بازی‌های مفید آنهایی هستند که کودک می‌تواند قطعاتش را از هم جدا کند و در هر جداسازی با مسئله جدیدتری مواجه شود و حدس بزند که بعدا چه اتفاقی خواهد افتاد. اگر اسباب‌بازی خیلی ساده یا خیلی پیچیده باشد، خستگی و بی‌علاقگی را در کودک به وجود می‌آورد. از این رو، یکی از ویژگی‌های اسباب‌بازی خوب این است که متناسب با شرایط ذهنی و جسمی کودک بتواند قوای خلاقه و استعدادهای دیگر او را پرورش دهد.

        ۷. برای بازی با کودک وقت بگذارید و حوصله به خرج دهید. هدفتان فقط این نباشد که کودک را از سر خود باز کنید تا به کارهایتان برسید! کودک بیشتر از اسباب¬بازی نیاز به شما دارد تا با او بازی کنید. همراهی شما می‌تواند موجب اعتمادبه‌نفس و اطمینان خاطر وی شود.

        ۸. اسباب‌بازی باید انگیزه و محرک مناسب به همراه داشته باشد و بتواند کودک را جلب کند؛ اگر بازی با اسباب‌بازی توام با موفقیت باشد، کودک به ادامه بازی ترغیب می‌گردد؛ مثلا وقتی کودک قطعات رنگی را براساس رنگ خاصی هماهنگ می‌کند یا پازلی را حل می‌کند، احساس موفقیت می‌کند و این موفقیت در حکم پاداشی است که وی دریافت می‌کند.

        ۹. اسباب‌بازی باید به پرورش حواس کودک و به ویژه ایجاد و گسترش هماهنگی بین حرکات چشم و حرکات ظریف دست کمک کند.

        ۱۰. کودک را در هنگام بازی تنها نگذارید. حتی وقتی به تنهایی بازی می‌کند، دورادور مراقبش باشید تا به خود آسیب نرساند.

         بنابراین دقت در انتخاب و خرید اسباب‌بازی مناسب می‌تواند علاوه بر رشد فکری و ایجاد خلاقیت در کودکان از بسیاری از وقایع تلخ و غیرقابل جبران جلوگیری کند و زمینه مناسبی برای رشد مهارت-های مختلف، ایجاد کند.

        نکته‌ی آخر: در این سن، در انتخاب بازی و اسباب‌بازی، جنسیت مطرح نیست. کودک شناختی از خود به عنوان دختر یا پسر ندارد. بازی‌های مختلف، فرصت‌های رشدی متفاوتی فراهم می‌کنند. هر کدام باعث تقویت یک یا چند مهارت می‌شود، بنابراین کودکان را از بازی‌های مختلف منع نکنید. دختر می‌تواند ماشین بازی کند، ایرادی ندارد به پسر عروسک بدهید. نگران نباشید که خلاف جنسیت خود رشد کنند. در سال‌های بعد با دقتی که کودکان به رفتار والدین خود دارند، رفتاری‌های مطابق با جنسیت خود را می‌آموزند. البته تشویق و ترغیب هم بی‌تاثیر نیست؛ مثلا در سنین بعدی می‌توانید به طور غیر محسوس زمینه¬هایی فراهم کنید تا کودکان رفتارهای مناسب را فراگیرند.
         


    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷