1536
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. مهسا مجتهدی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۲)
            تعداد بازدید: 1536
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        والدین باید اجازه دهند فرزندشان محدودیت‌ها را درک و مقدار مناسبی از ناکامی را تجربه نماید.
        دخت ایران- در بحث تشکیل خانواده و فرزندآوری گاهی افراد با این سؤال روبرو می‌شوند که آیا تک فرزند ماندن خوب است یا نه؟ به این سؤال می‌توان این‌گونه پاسخ داد که داشتن یک فرزند به خودی خود بهتر یا بدتر از داشتن چند فرزند نیست و هر کدام مزایا و معایب خود را دارند. حتی برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اختلال بیش فعالی- کمبود توجه و یا سایر اختلالات رفتاری به گزارش آموزگاران بین خانواده‌های چند فرزند شایع‌تر از خانواده‌های تک فرزند است با اینحال خانواده‌های تک فرزند نیز در مسیر پرورش و تربیت فرزند خود با مسائل و مشکلات مخصوص به خود روبرو هستند. شاید شما هم گاهی از خود پرسیده باشید که چرا کودکان یک خانواده با اینکه در محیط یکسانی بزرگ شده‌اند و پدر و مادر مشترکی دارند اغلب باهم خیلی فرق دارند؟! دلیل این تفاوت این است که ما به اشتباه فرض می‌کنیم که همه فرزندان خانواده از شرایط یکسانی برخوردار هستند. با اینکه آنها در زمینه‌های متعددی باهم مشترک هستند ولی ترتیب تولد و موقعیت روان‌شناختی هر کودک با موقعیت دیگران متفاوت است.
         
        فرزند اول خانواده معمولاً مورد توجه و مهر و محبت زیاد پدر و مادر قرار می‌گیرد و از آنجا که رقیبی برای تقسیم محبت والدین ندارد تمام توجهات را به خود جلب کرده و نیازهایش فوراً برآورده می‌شوند. در مدتی که او تک فرزند است جایگاه مطلوبی نزد والدین دارد بنابراین عموماً  اعتمادبه‌نفس و انگیزه پیشرفت بالایی در فرزندان اول شکل می‌گیرد. اما پادشاهی فرزند اول فقط تا زمانی ادامه دارد که برادر یا خواهر جدیدی وارد صحنه نشده. با تولد دومین فرزند توجه همه به نوزاد جدید معطوف می‌شود و فرزند اول احساس می‌کند که از مقام خود خلع شده و دیگر منحصربه‌فرد و استثنایی نیست.
         
        فرزند دوم در جایگاه متفاوتی قرار دارد چرا که از لحظه تولد متوجه شده که باید توجه و مهر و محبت پدر و مادر را با فرزند دیگری تقسیم نماید بنابراین اغلب رقابت جو می‌شود و طوری رفتار می‌کند انگار که در مسابقه شرکت کرده. فرزند اول در هر حوزه‌ای که ضعیف عمل کند فرزند دوم تلاش می‌کند تا در آن حوزه خودی نشان دهد و تحسین والدین را جلب نماید. اگر فرزند اول به رشته ورزشی و یا به هنرمند خاصی علاقمند باشد فرزند دوم اغلب رشته یا فردی کاملاً"‌ در نقطه مقابل را برای هواداری انتخاب می‌کند چرا که او می‌خواهد تفاوت خود را با فرزند اول حفظ نموده و با متفاوت بودن بیشتر به چشم بیاید. از این رو به نظر می‌رسد که فرزند دوم از لحاظ شخصیت و علایق کاملاً" متضاد فرزند اول است. این رقابت بین دو فرزند اول بدون شک بر شکل‌گیری شخصیت و روند زندگی آنها در آینده تأثیرگذار است. 
         
        فرزند میانی خانواده معمولاً  کمتر درگیر رقابت است و احتمال اینکه با فرزند اول رابطه خوبی داشته باشد زیاد است. فرزندان میانی عموماً  آسان گیرتر و اجتماعی تر بار می‌آیند و در خانواده‌هایی که دچار تعارض هستند معمولاً  این فرزندان میانی هستند که بانی صلح می‌شوند و اوضاع را سر و سامان می‌دهند. فرزند آخر خانواده هم که معمولاً" به چشم پدر و مادر همیشه کوچک است امکان دارد بیش از حد مورد حمایت و توجه والدین قرارگرفته و تا اندازه‌ای نازپرورده شود. 
         
        تحقیقات نشان داده که والدین خانواده‌های تک فرزند از آنجا که احساس می‌کنند مسئول تنهایی فرزندشان هستند گاهی بیش از اندازه از فرزند خود حمایت می‌کنند و بیشتر احتمال دارد که فرزندی حساس و باروحیه‌ای ضعیف تر از دیگران تربیت نمایند. تک فرزندها با اینکه چند خصیصه مشترک با فرزند اول خانواده دارند مثل اعتمادبه‌نفس و انگیزه پیشرفت بالا، ولی از آنجا که مورد توجه بی‌قید و شرط پدر و مادر قرار می‌گیرند و تمام امکانات عاطفی، رفاهی و اقتصادی خانواده را به تنهایی در اختیاردارند و در این زمینه محدودیتی ندارند بیشتر از بقیه مستعد نازپرورده شدن هستند. وقتی والدین از روی مهر و محبت و یا به خاطر احساس گناه از اینکه کودکشان خواهر و برادری ندارد تمام خواسته‌های او را برآورده می‌سازند و اجازه نمی‌دهند گاهی معنای "نه"، "نمی‌شود" و "نمی‌توانی" را درک نماید ناخودآگاه باعث می‌شوند این پیش‌فرض در ذهن فرزندشان شکل بگیرد که او فردی خاص و استثنایی است و خواسته‌هایش باید برای دیگران هم در اولویت باشد ولی وقتی فرزندشان با این پیش‌فرض وارد جامعه بزرگ‌تری مثل مدرسه و یا گروه همسالان می‌شود متوجه می‌شود که به نظر دیگران آن قدرها هم خاص و استثنایی نیست و دچار سرخوردگی می‌شود. چنین کودکانی در دوران بزرگ‌سالی تحمل کمتری در مقابل شکست و  ناکامی دارند چرا که در کودکی تمام نیازهایشان سریعاً" برآورده شده بنابراین معنا و لزوم صبر و تلاش را درک نمی‌کنند و وقتی تحقق آرزوهایشان به تأخیر می‌افتد یا در زندگی با شکستی مواجه می‌شوند این را غیرمنصفانه دانسته و به راحتی افسرده می‌شوند.
        حال سؤال اینجا است که چگونه والدین کودک تک فرزند می‌توانند با این مشکلات احتمالی روبرو شوند؟ قبل از هر چیز والدین باید اجازه دهند فرزندشان محدودیت‌ها را درک و مقدار مناسبی از ناکامی را تجربه نماید به طور مثال اگر کودک دو اسباب‌بازی را باهم می‌خواهد حتی در صورت استطاعت مالی باید به او توضیح داد که: "عزیزم ما نمی‌توانیم هر دو اسباب‌بازی را باهم بخریم، یکی را انتخاب کن!" با این روش نه تنها کودک محدودیت را می‌آموزد بلکه یاد می‌گیرد در موقعیت‌های بعدی زندگی چگونه انتخاب کند.
         
        مشکل دیگر در خانواده‌های تک فرزند این است که فقط افراد بزرگ‌سال در خانواده وجود دارند و هیچ کودک دیگری در خانواده نیست تا باهم رقابت، بازی، قهر و آشتی کنند و تعامل با یکدیگر را بیاموزند. تک فرزندها اغلب از رفتار بزرگ‌سالان تقلید می‌کنند و با بزرگ‌ترها خیلی راحت تر از هم سن و سال‌های خود ارتباط برقرار می‌کنند. با اینکه این روش ممکن است به بلوغ اجتماعی زودرس آنها بی انجامد و از آنها همدم خوبی برای مامان و بابا بسازد ولی چون این بچه‌ها از تجربه رقابت، بازی، حسادت و دعوا که از تعاملات و احساسات متداول بین خواهر و برادرها است محروم هستند در روابط باهم سن و سال‌های خود آسیب‌پذیر شده و نحوه تعامل و همکاری با آنان را نمی‌آموزند، در نتیجه این احتمال وجود دارد که در پیدا کردن دوست با مشکل مواجه شوند و تنها دوستانشان والدینشان باشند. والدین در این حالت باید مراقب باشند که از نقش والدینی خود خارج نشوند و در عوض با نام‌نویسی فرزندشان در مهدکودک و یا ترغیب او به شرکت در کلاس‌های آموزشی و  برقراری ارتباط با کودکان همسایه‌ها و دوستان به  فرزند خود این امکان را بدهند تا احساساتی مثل حسادت، رقابت، ناکامی و کار گروهی را با همسالان خود تجربه کند و چگونگی ابراز این عواطف و شیوه کنار آمدن با آنها را یاد بگیرد. 
         
         
         

        2 نظر | ارسال نظر

          1.  
            سلام/. از مطلب بسیار خوبتون متشکرم. به عنوان یک تک فرزند جمله به جمله مطلبتون رو تایید می کنم.
           
          0
           
          0
          1.  
            سلام/. از مطلب بسیار خوبتون متشکرم. به عنوان یک تک فرزند جمله به جمله مطلبتون رو تایید می کنم.
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷