زنان و اعتیاد
در مطالعات روانشناسی آزمایشی انجام می‌دهند که در آن قورباغه‌ای را داخل قابلمه‌ای پر از آب معمولی می‌گذارند و قابلمه را روی شعله آتش قرار می‌دهند. قورباغه هیچ واکنشی در مقابل گرم شدن تدریجی آب از خود نشان نمی‌دهد تا اینکه پس از مدتی، وقتی متوجه خطر می‌شود که دیگر کار از کار گذشته و سیستم عصبی بدنش از کار افتاده است. قورباغه دیگر نمی‌تواند حرکت کند و به سرانجام محتوم خود تن می‌دهد. یک تصور غلط در مورد اعتیاد که گاه مانند یک دام عمل می‌کند، توهم «اعتیاد برای دیگران اتفاق می‌افتد!» است. همین تصور اشتباه مردم را از خطرات اعتیاد غافل کرده و بدتر از آن اینکه عده‌ای با این باور غلط که «من معتاد نمی‌شوم.» برای تفریح به سراغ مخدرات می‌روند و بعد از مدتی به ناگهان می‌فهمند که دچار چه مصیبتی شده‌اند.
ادامه ...
اندازه متن: بزرگتر کوچکتر
تعداد بازدید: 443
از اوشین تا ویکتوریا
یکی دو سال گذشته که مرد هزار چهره و دوهزار چهره مهمان عید خانه‌ها بود. من بیشتر تماشاگر بودم و بدون آنکه متوجه باشم چطور ورای این طنزی که من و دیگران را به خنده وامی‌دارد، واقعیتی عجیب و گاه غیرقابل تصور وجود داشته، به ذهنیت خلاق نویسنده‌ها و کارگردان مجموعه غبطه می‌خوردم. اما امروز دیگر آن آدم ساده‌انگار قبل نیستم. چون در عرض یکی دو ماه آنقدر تحولات شگفت پیرامونم شکل گرفته که به نظرم در طول قرن‌ها بشر نمی‌توانست چنین دگرگونی‌های برق آسایی را بیافریند! ماجرا هم همان ماجرای جوزدگی بی‌اندازه و شتابناک ما ایرانی‌هاست؛ از همان نوع سا‌ده‌ای که مرد هزار و دو هزار چهره به آن گرفتار بودند.
اگر سن و سالتان قد می‌دهد که هیچ، اما اگر قد هم نداد به بزرگترتان یک اشاره بکنید، تا آخر قصه را برایتان تعریف خواهد کرد که چطور زمان پخش سریال «سال‌های دور از خانه» تقریبا تمام جمعیت ایران پای دستگاه تلویزیون خود در خانه و محل کار میخکوب بودند و نگران اینکه بالاخره این اوشین، دخترک رنج کشیده ژاپنی، چه سرنوشتی در پیش رو دارد. آن وقت‌ها که زمان جنگ هم بود، تماشای بدبختی‌های این دخترک ژاپنی که مجبور بود برای امرار معاش یخ رودخانه را در سرمای زمستان بشکند و ظرفهای خانه اربابی را بشوید تا سربار خانواده خود نباشد، می‌توانست آموزنده باشد و به ما یادآوری کند چه شرایط بدتری هم در دنیا وجود دارد. اوشین با تمام تمردهای ریزی که داشت، قدرشناسی از پدر و مادر و ارزش عشق و وفاداری به همسر و پایبندی به خانواده را هم تبلیغ می‌کرد.
بعدتر نوبت به هانیکو هم رسید که گرچه به اندازه اوشین بدبخت نبود، اما همچنان تاکید بر ارزش‌هایی داشت که قابل تامل بود. اما سال‌ها گذشت و دو شبکه صدا و سیمای ایران تبدیل به چندین و چند شبکه شد و هر شبکه برای خود سیاستی برگزید و سریال‌های داخلی یکی بعد از دیگری آنتن تلویزیون و وقت مردم را پر کردند و رسید به اینجا که دیگر قصه همان قصه همیشگی نیست.
  حالا تب سریال‌بینی مربوط به تولیدات داخلی نمی‌شود. بعد از سریال گمشدگان - Lost- و فرار از زندان – Prison Break- و 24 و... که به شکل سی‌دی و دی‌وی‌دی وارد خانه‌ها شدند، نوبت به شبکه فارسی وان رسید که با سیاستی معلوم، اقدام به پخش سریال‌های خارجی با دوبله -بد- فارسی می‌کند. گذشته از این که هر کدام از سریال‌های این شبکه به نوبه خود جای بحث دارند و تقریبا در تمام آنها از خانواده سنتی شکلی منفی ارائه شده و در عوض خانواده‌ای با ساختار جدید به عنوان جایگزین ارائه می‌شود، سریال ویکتوریا جایگاهی خاص به خود بخشیده که بد ندیدیم آن را محور موضوعی قرار داده و در مورد آن با تماشاگران این سریال گپ بزنیم. حاصل ماجرا آنقدر جالب و دور از تصور بود که این حد جوزدگی و ساده‌انگاری بعضی مردم موجب تاسف شد.
تماشاگران ویکتوریا و دوستداران این زن جاافتاده و سرزنده و عاشق، نظرات خود را در مورد نکات مثبت و منفی این مجموعه با من در میان گذاشتند که خلاصه‌ای از این نظرات را در ادامه می‌خوانید. اما آنچه مسلم است و برای من بعد از تهیه این گزارش روشن شد، این است که مدیران رسانه ملی ما اگر می‌دانستند چه قدرت عجیبی در دست دارند و چه استفاده‌های نابی که نمی‌شود از آن کرد، شاید هرگز اینقدر سهل‌انگارانه با این قدرت برخورد نمی‌کردند.
اختر رفیعی 52 ساله، خانه‌دار، ساکن تهران: ویکتوریا را دوست دارم چون به من حس جوانی می‌دهد. از وقتی این مجموعه را تماشا می‌کنم، یاد گرفته‌ام خودم را آنقدرها دست کم نگیرم. همین برایم کافی است.
سمیه دلدار عراقی، 19 ساله، دانشجوی علوم آزمایشگاهی، ساکن تهران: توقع دارید وقتم را با تماشای سریال‌هایی تلف کنم که مدام در آن زن و شوهرها به جان هم می‌افتند و هرچه از دهانشان درمی‌آید به هم می‌گویند؟ راستش این اواخر آنقدر زنان سریالهای داخلی رفتارهای عجیب دارند که آدم از خودش خجالت می‌کشد. کجای زندگی ما شبیه اینهاست؟! واقعا الان در جامعه زنها هستند که حرف اول را در همه جا می‌زنند؟! ویکتوریا هرچه نداشته باشد، این حسن را دارد که به من یاد می‌دهد زندگی یعنی باورکردن قابلیت‌های خودم، بدون اتکا به حضور دیگران.
نادر سهیلی، 33 ساله، کارمند بانک، ساکن یزد: خودم تماشاگر ویکتوریا نبودم. اما همسرم جزء به جزء ماجراها را برایم تعریف می‌کرد. حتی دقیق‌تر از خود سریال! به نظرم طرفداری خانم‌های خانه‌دار از این مجموعه بابت این است که ویکتوریا توانسته بود، دل مردی بسیار جوان را ببرد. اصولا خانم‌ها از این مسایل دلگرم می‌شوند.
بهنوش فراهانی، 35 ساله، مدیر آموزشگاه زبان، ساکن مشهد: کنجکاو بودم بدانم چه خبر است. وگرنه اصلا نه داستان مناسب بود و نه تاثیری که بر تماشاگر می‌گذاشت. این نوع تعریف از ساختار خانواده را دوست ندارم. موقع پخش سریال وقتی می‌دیدم مادرم همه ما را می‌گذارد و می‌رود تا در اتاق، به تنهایی ویکتوریا ببیند، حس می‌کردم یک جای کار مشکل اساسی دارد.
مهران بخشی، 58 ساله، کارمند آموزش و پرورش، ساکن همدان: ویکتوریا مایه بیچارگی ما بود. خدا را شکر که تمام شد. حداقل دیگر اهل خانه بهانه فلان بلوز و فلان شلوار خانوم ویکتوریا را نمی‌گیرند!
مهدیه حسین زاده، 28 ساله، دانشجوی روانشناسی، ساکن تهران: آسیب‌شناسی مجموعه ویکتوریا تماما برمی‌گردد به خلا فرهنگی موجود در جامعه؛ سانسورهای کلامی که حتی ما را از گفتن دوستت دارم‌های ساده به هم نیز بازداشته است. من وقتی در نسل جوان هم این خلا را می‌بینم نگران می‌شوم. چه برسد به نسلی که مثل ویکتوریا سنی از او گذشته و حالا تشنه آن است که کسی به او یادآوری کند که بالا رفتن سن و سال دلیل بر بی‌ارزش بودن هویت و وجودش نیست.
طرلان کلهری، 42 ساله، خانه‌دار، ساکن کبودر آهنگ: در خانه ما شوهرم این سریال را تماشا می‌کرد. مدام هم سرکوفت می‌زد «چرا شما زنها منتظرید این و آن بهتان بگویند چقدر دوست‌داشتنی و با ارزش هستید؟ واقعا خودتان نمی‌فهمید بعضی از این حرفها هیچ ارزشی ندارد؟!» بعد هم که در پایان سریال ویکتوریا به جای شوهر سابقش، زندگی در کنار عشق را انتخاب کرد، کل مجموعه به نظرش مزخرف شد با آن «پایان‌بندی مسخره‌اش!» بالاخره هم ما نفهمیدیم ویکتوریا باشیم بهتر است یا نباشیم!
زهرا بحرینی، 15 ساله، دانش آموز، ساکن اهواز: ویکتوریا را دوست دارم. چون به من یاد داد عشق ارزشی خیلی بیشتر از اینها دارد و بد نیست اگر آدم برایش فداکاریهای بزرگ هم بکند. آخر سریال خیلی خوشحال شدم که ویکتوریا ماندن با جرنیمو را انتخاب کرد. من هم دوست ندارم کسی برای دل بستنم به دیگری حدود تعیین کند.
روژین صادقی، 18 ساله، دانش آموز، ساکن کرمانشاه: هنوز تکلیفم با این سریال معلوم نیست. تصورم از عشق و ازدواج را کاملا به هم ریخته است. باید بیشتر فکر کنم.
سینا رازانی مطلق، 22 ساله، سرباز وظیفه، ساکن بوشهر: اتفاقا بهترین نکته مجموعه این بود که تاکید می‌کرد برای عاشق شدن اختلاف سنی و طبقاتی و این چیزها ملاک نیست. زمانه عوض شده و دیگر نباید روی ارزش‌های کهنه تاکیدگذاری کرد.
جهانگیر م.، 48 ساله، ساکن بندر انزلی: تا وقتی سریال‌های خودمان فقط این باشد که یکی کلاه آن یکی را برداشته و آن یکی می‌خواهد دارایی این یکی را بالا بکشد و برادر به برادر رحم نمی‌کند و این حرفها، من ترجیح می‌دهم داستان عشقی ویکتوریا را دنبال کنم.
و اینکه داستان مردم تا کجا ادامه خواهد یافت با شما...
نظرات [4]
ل.م.ن    دوشنبه، ۶ اردیبهشت ۸۹ :: ۱۱:۲۸ صبح
با خودم فکر می‌کنم کنار نقد ویکتوریا باید کمی به مردم درست فکر کردن و درست زنگی کردن را یاد داد. باورم نمیشود از این طرز فکر. مساله این نیست که نباید عاشق شد, یا حتما باید در قالب سن و سال خاصی عاشق شد, خانم ویکتوریا و امثالهم (خیلی عذر میخوام) چشمای کورشون رو باز کنن از اول درست ازدواج کنند‘ با عشق ازدواج کنن تا توی میانسالی تازه به این فکر نکنن که گوربابای خانواده و شوهر و بچه‌ای که از سر بی‌شعوری من پا به این دنیا گذاشته! من باید برم دنبال عشقم! یه ذره چشمتون رو باز کنین! تا اینقدر دیر هویتتون رو پیدا نکنین!!!
معصومه/ تهران    چهارشنبه، ۸ اردیبهشت ۸۹ :: ۹:۱۴ صبح
سلام. اول جواب نظر قبلی رو بدم که لطفاً وقتی سریال رو از اول ندیدی نظر نده و دوم اینکه وقتی ادم ازدواج می‌کنه از 1 سال بعد خودش هم خبر نداره چه برسه به 20 سال بعد که میانسال میشه! بعد هم تآثیر عمیقی که ویکتوریا روی زنان ایرانی داشت و حس زندگی و شادابی که به آن‌ها می‌داد رو عمراً تلویزیون ایران تو 30 سال برنامه مداوم نمی‌تونست بده. ویکتوریا نمونه کاملی از یک زن بود که می‌تونست وجود داشته باشه. لطفاً بیایم یه ذره برای احساسات دیگران ارزش قائل بشیم و این قدر راحت به هم توهین نکنیم. اگه ویکتوریا یه زن 45 ساله رو این قدر راحت خوشحال می‌کنه و اون رو یه ذره از مشکلات و درگیریهای روزمره خودش دور می‌کنه چرا فکر می‌کنید بده؟ به جای نقد کردن که کار هر روز ماست بیاید یه ذره نکات مثبت این سریال رو ببینیم و یاد بگیریم چطور زندگی کنیم.
سارا    یکشنبه، ۱۲ اردیبهشت ۸۹ :: ۰:۴۳ بعدازظهر
به معصومه: بد نبود اگه برخی نکات مثبت رو می‌گفتی که ما هم بدونیم. به خصوص منی که این سریال رو ندیدم و کنجکاوم بدونم چه خبر بوده. ولی در کل فکر نکنم اگه ببینم یه زن میان سال شوهر و بچه دار عاشق یه مرد جوون بشه که جای پسرشه خوشحال شم!!! ترجیح می‌دم اوشین و هانیکو ببینم! حتا جومونگ!
پریا 26 ساله از اهواز    پنجشنبه، ۱۶ اردیبهشت ۸۹ :: ۵:۱۹ بعدازظهر
ویکتوریا خیلی مزخرف نبود اما جامعه ما که فقط از یه بعد نگاه میکنن بد بود اینکه نشون میداد وقتی پدر که حکم ستون خانواده رو داره این چنین خانواده اش رو مورد بی ارزشی قرار میده پس دیگه نباید انتظار داشت بچه ها بهتر از پدر بشن این نکته ی خوبی بود اما متاسفانه همه خانمها در جمعشون از ویکتوریا حمایت میکردن و آقایون از انریکی و من به شخصه چند خانواده رو میشناسم که با الگو برداری از این شخصیتها زندگیشون تو همین مدت خراب شد. جالب اینجا که من هر وقت به دیدن پدرومادر شوهرم میرفتن اونا در حال فحش دادن بودن پدرشوهرم به ویکتوریا و مادر شوهرم به انریکی. واقعا تاسف باره.
- تذکر: تنها نظرات فارسی درج می شود،لطفا دقت فرمایید.



اطلاعات شما ذخيره شود ؟
نیوشا سلیمی
آخرین شماره :
زنان و اعتیاد
در مطالعات روانشناسی آزمایشی انجام می‌دهند که در آن قورباغه‌ای را داخل قابلمه‌ای پر از آب معمولی می‌گذارند و قابلمه را روی شعله آتش قرار می‌دهند. قورباغه هیچ واکنشی در مقابل گرم شدن تدریجی آب از خود نشان نمی‌دهد تا اینکه پس از مدتی، وقتی متوجه خطر می‌شود که دیگر کار از کار گذشته و سیستم عصبی بدنش از کار افتاده است. قورباغه دیگر نمی‌تواند حرکت کند و به سرانجام محتوم خود تن می‌دهد. یک تصور غلط در مورد اعتیاد که گاه مانند یک دام عمل می‌کند، توهم «اعتیاد برای دیگران اتفاق می‌افتد!» است. همین تصور اشتباه مردم را از خطرات اعتیاد غافل کرده و بدتر از آن اینکه عده‌ای با این باور غلط که «من معتاد نمی‌شوم.» برای تفریح به سراغ مخدرات می‌روند و بعد از مدتی به ناگهان می‌فهمند که دچار چه مصیبتی شده‌اند.

اعتیاد... چرا و چگونه؟!
در ارتباط با اعتیاد باید ساده‌انگاری و ساده‌اندیشی را کنار گذاشت. بسیاری از افرادی که ادعا می‌کنند اعتیاد موضوع پیچیده‌ای است، نگاهی ساده و معمولی به این موضوع دارند و بعنوان یک معلول به آن حمله می‌کنند.

فرشته‌هایی برای نجات
بررسی وضعیت فعالیت نهادهای مسئول در موضوع اعتیاد

وقتی «عقل» تعطیل می‌شود!
چرا زنها معتاد می‌شوند؟

از تریاک تا آمفتامین
بررسی اعتیاد در زنان

شتری كه نباید سوار شد
مخدر در جهان مدرن با ظاهری آراسته به میان جمع می‌رود. نیازی به منقل و وافور و ژست‌های آن چنانی نیست. می‌تواند به اندازه یك دارو مفید به نظر برسد.

سیگار نشانه شخصیت شماست!
«برای اونایی که هنرمندند، برای اونایی که دقیق‌اند، برای اونایی که روشنفکرند، برای اونایی که خوش‌تیپ‌اند... سیگار کنت!"

ترس از سوسك و اعتیاد در زنان
در برخورد با یك زن معتاد چه رفتاری می‌كنیم؟
الف- سلام می‌كنیم
ب- چشمك می‌زنیم
ج- پیشنهاد ازدواج می‌دهیم
د- همه موارد


اعتیاد زنانه
اعتیاد زنانه

به همین سادگی
خلاصه: در زیر نمونه‌هایی از انواع اعتیاد را به سمع و نظرتان می‌رسانیم كه اگر خدای ناكرده مبتلا به یكی از این انواع هستید، آگاه شوید و با خودتان كنار بیایید.

فقط و فقط به خاطر...!
«به شوهرم گفتم به خاطر اینکه پای این و آن به خانه‌مان باز نشود، حاضرم پا به پای او مواد بکشم. شوهرم ازپیشنهادم به گرمی استقبال کرد، به این ترتیب من به بهانه نجات شوهرم زندگی‌ام را باختم.»

خود غلط بود...
نگاهی به جثه ریز مچاله شده كنار دیوار انداخت. فكر كرد شاید اگر آنهمه خاطره را می‌شد به یكباره از ذهن پاك كرد، این موجود نحیف اولین چیزی بود كه از مغز و دل و زندگی بیرونش می‌كرد.

ذغال خوب
دو چیز بی‌تاثیر نبوده؛ ذغال خوب و رفیق بد! بله امان از رفیق بد که سیگار را داد دستمان و گفت بکش، بقیه‌اش با من! من اینطوری نبودم که پلنگی بودم برای خودم. امان از...

تبليغات:
باشگاه سمن
گروه تی تی آرا
شبکه ایران زنان
خبرخوان اینترنتی
جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

نام و نام خانوادگی:
موبایل:
ایمیل شما:
بازديد امروز:230
بازديد ديروز: 278
بازديد از ابتدا:195463
بازدید کننده :
بازدید کننده آنلاین: 4