کار کند؛ اما بشرطها...!
عدهای که موافق با اشتغال همسرانشان بودند، دلایل و شرایط جالبی داشتند. بعضی معتقد بودند حاضرند همسرانشان کارکنند، اما به شرطی که کار، یک کار ارزشی باشد. وقتی از آنها پرسیدم کار با ارزش از نظر شما یعنی چه؟ در پاسخ گفتند: «یعنی کاری که فقط به خاطر مسائل مالی انجام نشود و همسرشان به آن کار علاقه داشته باشد.» البته گفتند که «دوست ندارند همسرشان برای حقوق ناچیز، کارهایی که دوست ندارند انجام دهد و یا در محیط کاری نامناسبی برای شندرغاز زحمات زیادی را متحمل شوند.»
جالب این جاست که اکثر آقایان گزارش ما، کار بیارزش را منشیگری میدانستند. حالا اینکه چرا منشیگری یک کار بیارزش در ذهن مردم ما تلقی شده است خود جای سوال دارد.
البته بودند کسانی هم که نظر متفاوت داشتند. سامان باقری، جوان 24 ساله مجردی بود که به ما گفت حتما با یک خانم شاغل ازدواج میکند: «چون خانمهای شاغل اجتماعیتر هستند و به دلیل اجتماعیتر بودن، قدرت درک بالاتری دارند.» البته حتما این موضوع باید بررسی شود که آیا یک خانم خانهدار نمیتواند اجتماعی باشد؟
اما همه اجتماعی بودن را دلیل این علاقه خود به کار بانوان نمیدانند. امیر فاطمی میگوید: «خیلی خوب است که خانم خانه شاغل باشد. چون این طوری گاهی رویاهایش را جایگزین واقعیت میکند و کار باعث میشود که تحلیل درستی از جامعه پیدا کند و تفکراتش را منطبق با شرایط جامعه و اجتماع و اقتصاد مردم کند.»
خانم ها چه می گویند؟
نظر تعدادی از خانمها را هم نسبت به این که آیا مایل به کار در بیرون هستند یا نه پرسیدم که اکثر آنها به اتفاق علاقه داشتند که کار بیرون را تجربه کنند. اما برخی بر این باور بودند که اگر همسرانشان درآمد کافی داشته باشد، دلیلی برای کار کردن آنها وجود ندارد و بهتر است وقت آزادشان را صرف تربیت فرزندان و یا رفتن به کلاسهای فرهنگی و فعالیتهای فوق برنامه کنند.
در این میان عدهای بر این باور بودند که تحت هر شرایطی زن باید کار کند. خانم شاغلی در این باره گفت: «کار کردن به زن شخصیت میدهد و این طور احساس میکند که در بعضی زمینهها مستقل است و اعتماد به نفس او افزایش پیدا میکند.»
من یک خانم شاغل هستم!
اینکه خسته از کار به خانه برگردید و با انبوهی از کار عقب افتاده در خانه، کارهای بچهها، تمیز کردن منزل و امثال آن رو به رو شوید، شاید برای یک خانم خانه دار امری غیرعادی تلقی شود. اما این اتفاق صحنهای هست که خانمهای شاغل اغلب روزها با آن مواجه میشوند.
چگونگی مدیریت زمان و کارها و هم چنین رسیدگی به فرزندان از مشکلات همیشگی خانمهای شاغل بوده است. به علاوه عدهای از کارمندان همواره از حقوق پایین خود در مقابل میزان کاری که انجام میدهند گله میکنند؛ اما باز هم به کار خود ادامه میدهند! شاید از روی عادت و یا شاید به حسب نیاز!
اما خانمهای شاغل با یک موضوع دیگر هم رو به رو هستند. نحوه مصرف درآمد ماهانه خانمها از مسائلی است که در صحبتهای گفتگو شوندگان کاملا مشخص بود. خانم شاغل گزارش ما میگوید: «حقوقی که یک زن از کارکردن به دست میآورد قاعدتا باید برای خودش خرج شود و زن اختیار کامل بر نحوه خرج کردن حقوق خود دارد. اما متاسفانه بعضی وقتها آقایان از کار کردن همسرشان سو استفاده میکنند و گاها خرج خانه و مایحتاجی که تامین آن وظیفه مرد خانه است را بر دوش خانم خانه میاندازند.»
من یک زن خانه دار هستم!
هیچ تضمینی در مقابل اتفاقاتی که ممکن است برای یک خانم خانهدار پس از سال ها زندگی بیافتد وجود ندارد. البته اخیرا قرار شده است که مستمری و بیمه ثابتی برای زنان خانه دار در نظر گرفته شود. اما آنقدر جدی نیست که بتوان بدون شک راجع به آن صحبت کرد.
خانم عزیزپور از خانم های خانهداری است که حرفهای زیادی درباره خانهداری دارد. او میگوید: «شایعترین مشکل خانمهای خانه این است که هر روز صبح بیدار شوند و صبحانه حاضر کنند و خرید کنند و کلی کار دیگر که همه و همه، هر روز در ساعات مختلف تکرار میشوند و پس از مدتی برای آنان نفرتانگیز و تکراری میشود. تا جایی که نسبت به ادامه زندگی با همسر خود و نسبت به فرزندان و وضع خانه بیانگیزه و بیمیل میشوند و احساس پوچی میکنند. خانهداری شاید تنها شغل موجود در جامعه ما باشد كه به عنوان یك شغل دیده نمیشود.»
او سالهاست که به خانهداری مشغول است و انجام امور خانه را دوست دارد. اما این امر در جامعه امروز را نیازمند بازنگری میداند تا اصل خانواده به مشکل برنخورد: «زنان خانهدار در ازای زحماتی كه در خانه متحمل میشوند، نه تنها مزدی دریافت نمیكنند، بلکه بیشتر موارد حتی یك تشكر هم از آنها دریغ میشود. دین و شرع حکم میکند كه یک مردی كه توانایی مالی دارد باید برای كارهایی چون شستن و رفتن و امور خانه كسی را به خدمت بگیرد.»
البته در کنار حرف های خانم عزیزپور، می توان برای رفع تکرار امور خانهداری، فعالیتهای فوق برنامه و کلاسهای فرهنگی را پیشنهاد داد. راه حلهایی که هنوز برای خانمهای خانهدارمان عملی نشدهاند.
نگاه کنیم!
به دور و برمان نگاه کنیم! چند نفر را میشناسیم كه توانایی مالی دارند و برای انجام امور خانه كسی را در نظر گرفتهاند؟ یا چند نفر را میشناسیم كه بابت انجام كارهای خانه برای همسر خود حقوقی در نظر گرفته باشند؟ بدانیم که سهم زنان ما از زندگی، روفتن و شستن و جارو کردن و بچهداری و امثال آن نیست. زن تنها به پرداخت نفقه و خرجی آقایان نیاز ندارد. گاهی با خود فکر کنیم و دنبال راهی برای قدردانی از زحمات کسی که آرامش را به خانهمان میآورد بگردیم. مطمئنا بیجواب نخواهیم ماند.
