عجالتا رسانه خودتان باشید؛ تا اطلاع ثانوی!

بررسی اجمالی اوضاع رسانه‌ای ورزش بانوان از همان زمان که موضوعی به نام «ورزش بانوان» در کشورمان بر سر زبان‌‌ها افتاد، توجه اصحاب رسانه هم در این حوزه کم‌کم بروز پیدا کرد. چرا که دیگر قدرت رسانه در ضریب دادن به یک موضوع در بین هیاهوی اخبار روزانه و موضوعات فریاد زده شده در رسانه های متفاوت، بر همه عیان شده است. اولین این تلاش‌ها از سوی صدا و سیما دیده شد. راه‌اندازی بخش ویژه خبر بانوان در اخبار ورزشی شبکه سوم سیما در ساعت 13:15، خودش توانست یک اتفاق خیلی مهم در این زمینه باشد. گرچه صفحات ورزشی روزنامه‌ها و مجلات مختلف، گاه‌گداری به این موضوع می‌پرداختند، اما هیچگاه نمی‌توان از اهمیت توجه خبر سیما در شکل‌دهی این حوزه صرفنظر کرد.

 
نهالی کوچک، بدون حمایت
شاید آن وقت‌ها، مقوله تازه تاسیسی مانند ورزش بانوان، به دلیل جدید بودن نیازمند امدادهای رسانه‌ای بیش‌تری بود. به خصوص که همیشه بانوان در کشور ما زیر ذره‌بین هستند و کوچک‌ترین تحرکات آنان از منظر دینی و فرهنگی مورد بررسی قرار می‌گیرد. مخالفت‌ها با علنی کردن ورزش جنس بانو جدی‌تر می‌شد. اما به جز یک بخش خبری 15 دقیقه‌ای و گاه‌گداری برنامه‌های مناسبتی در رادیو یا تلویزیون، حمایت جدی از این حوزه صورت نمی‌گرفت.
در آن زمان رسانه‌های مجازی و آنلاین هم جایگاهی نداشتند و در حوزه رسانه‌های مکتوب هم فعالیت چشمگیری به ثبت نرسید. همین باعث شد ایران در آوردگاه‌های بین المللی، همیشه مدال‌آوران زن را فراموش کند و به جایگاه‌های نه چندان در خور رضایت بدهد.
همه و همه، یک نتیجه بیشتر نداشت و آن هم پایین بودن سرعت رشد بانوان ورزشکار در رشته‌های مختلف بود. از آن جایی هم که به صورت عمومی اخبار ورزش به فوتبال خلاصه می‌شود و زنان هم در فوتبال –به دلیل محدودیت‌های موجود- حرفی برای گفتن نداشتند، این رشته‌های ورزشی در بین عموم مردم هم جایگاه شایانی نداشت.
 
رسانه‌ای به نام ورزشکار بانو!
شاید اگر مدعی شویم که تنها رسانه رسای ورزش بانوان، خود بانوان ورزشکار بودند، ادعای اغراق آمیزی نبوده باشد. گرچه سرعت و دامنه گستردگی این رسانه به حدی نبود که بتوان انتظار افتخارهای کوتاه مدت از بانوان ورزشکار را داشت، اما کسب افتخارات مختلف در رشته‌های زنان، توانست کم‌کم «ورزشکار زن» را در کشور ما جا بیاندازد.
از سوی دیگر تلاش مسئولین ورزشی کشور برای ایجاد زیر ساخت‌ها و فراهم کردن افکار عمومی برای حضور بانوان در عرصه‌های بین‌المللی، خود هفت خان رستمی بود که به خوبی طی شد تا اینکه حضور بانوان ورزشکار در مسابقات آسیایی و پاراآسیایی گوانگ ژو، به بلندترین صدای رسانه‌ای کشور در حوزه ورزش تبدیل شود و به گوش تمامی ایرانیان برسد.
اما در برجسته کردن این اتفاقات، شاید هیچ رسانه‌ای به اندازه خود ورزشکاران موثر نبودند. گرچه حمایت جدی صدا و سیما توانست توجه‌ها را به سوی کسب این افتخارات جلب کند.
کندوکاو گزارشگر «دخت ایران» برای یافت یک نشریه مکتوب در حوزه ورزش بانوان که بی‌فایده بود. دل‌مان را خوش کردیم که مطمئنا می‌توانیم سایت‌های خبری مختلفی را در این حوزه پیدا کنیم و درباره مشکلات رسانه‌ای ورزش بانوان با آنها گپ بزنیم.
ابتدا هم امیدوار شدیم؛ اما جست و جوی ما تنها 2 نتیجه در پی داشت. اولین نتیجه، خبرگزاری زنان ایران (ایونا) بود که یک سرویس ورزشی دارد و مسلما به گمان ما می‌توانست با اطلاع رسانی پیرامون این موضوع، کمک شایانی به سئوالات ما داشته باشد.
یافته دوم ما هم یک سایت خبری تخصصی در حوزه ورزش بانوان بود که حسابی حالمان را جا آورد. «پایگاه اطلاع رسانی ورزش بانوان» (VBNA) به عنوان یک پایگاه خبری تخصصی، می‌توانست آینه خوبی در این حوزه باشد. اما چشم‌تان روز بد نبیند!
 
تا اطلاع ثانوی!
پرس و جو برای یافتن دبیر سرویس ورزش خبرگزاری زنان ایران (ایونا) آغاز شد. اما خیلی زود کاشف به عمل آمد که این سرویس، دبیر ندارد. وقتی هم دقیق‌تر شدیم، دیدیم خبر اول این سرویس در هنگام ثبت گزارش، به 14 آذر 89 (یعنی نزدیک به 15 روز قبل) بر می‌گردد. نداشتن دبیر برای یک سرویس در یک خبرگزاری و به روز نشدن آن، باعث شد عطایش را به لقایش ببخشیم و امیدوار به پایگاه اطلاع رسانی ورزش بانوان بشویم.


قالب و شاکله خوبی دارد و دسته بندی‌هایش، نشان می‌دهد توسط افراد آگاه به موضوع اداره می‌شود. ورزش‌های توپی، هوازی، رزمی، پیست و هدف و 2بخش آزاد و بین‌الملل نشان داد که سایت توسط افراد حرفه‌ای راه‌اندازی شده است. داشتن غرفه در چهارمین نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال، مطمئن مان کرد که می‌توانیم سئوالات‌مان را از بچه‌های این سایت بپرسیم. اما امان از زمانی که نخستین خبر آن را باز کردیم و دیدیم تاریخ آن به 23مهر 1389 می‌‌رسد. یعنی سایت نزدیک به 2 ماه است که اصلا به روز نشده است! ارسال نامه برای مدیران سایت هم بی‌نتیجه است. انگار سایت تعطیل است. تا اطلاع ثانوی.


در بخش «درباره ما» سایت نوشته شده است:
«با توجه به این موضوع و اینکه در چند سال گذشته شرایط و امکانات نسبتاً مناسبی برای ورزش بانوان در کشور فراهم شده است، ارتقاء جایگاه رسانه‌ای، اتخاذ راهکارها و راهبردهایی در خصوص ایجاد یک پایگاه اطلاع رسانی تخصصی در حوزه ورزش بانوان ضروری به نظر می‌رسید. لذا جمعی از بانوان خبرنگار با حمایت معنوی مسوولان ورزش بانوان تصمیم به راه‌اندازی اولین پایگاه اطلاع رسانی ورزش بانوان ایران (وبنا) گرفتند.»
پس احتمالا مقصر عدم به روز رسانی یا مسئولین ورزشی کشورند یا مسئولین خبری این سایت. حالا کدام‌شان مقصر است، خدا مسلما می‌داند!
 
هم چنان رسانه بمان؛ بانو!
می‌خواستم بگویم بعد از موفقیت‌های خوب در مسابقات آسیایی، رسانه‌ها برای‌تان سنگ تمام گذاشتند. دیدم گذاشتند، اما انگار هر کس، رسانه‌ای که برای خودش باشد را بیش‌تر دوست دارد. پس با صراحت و جسارت به تمام بانوان ورزشکار می‌گویم: عجالتا خودتان رسانه بمانید و با مشکلات دست و پنجه نرم کنید، شاید یکی آمد و رسانه‌ای دست و پا کرد و حرف‌هایتان را فریاد زد.