1319
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. لیلا حیدری
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۴)
            تعداد بازدید: 1319
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        شرایط ویژه برای حضور تنها به بالا بودن نرخ حضور خلاصه نمی‌شود؛ گاهی لازم است اتومبیلی برای خانم فرستاده شود. گاهی لازم است تضمین کنند کودکی میان حضار نخواهد بود. گاهی هم وجود وسایل صوتی خاصی شرط قرار می‌گیرد.
        سال‌هاست حضور در کلاس‌های آمادگی کنکور برای تضمین موفقیت در این آزمون نه تنها مرسوم، که به امری ضروری و غیرقابل اجتناب تبدیل شده است. خانواده‌ها به هر ترتیب که هست هزینه شرکت در این دوره‌ها را برای فرزندان خود می‌پردازند. ضمن آنکه کلاس‌های آموزش زبان، آموزش‌های هنری و بالاخره آموزش‌های ورزشی هم به قوت خود باقی است. بدیهی است که هر پدر و مادری دوست دارد فرزندش به بهترین آموزش‌ها مجهز باشد و بتواند آینده‌ای هرچه درخشان‌تر را برای خود رقم بزند.
        اما برای نیل به همین اهداف ساده هم دقت و توجه موشکافانه‌ای می‌شود که مبادا این کلاس یا آن یکی شرایط مناسبی برای حضور نسل نوجوان را نداشته باشد. مبادا او را به سمت و سویی سوق بدهد که او را از پدر و مادر و تربیت مورد پسندشان دور کند. مثل دوره‌ای که والدین از حضور فرزندان در دانشگاه هراس داشتند، تنها به این دلیل ساده که دانشگاه جوان‌ها را عوض می‌کرد. به آنها خط سیر فکری می‌داد. جوانی که وارد این محیط می‌شد دیگر حاضر نبود در برابر امر پدر و مادر کم‌سواد یا بی‌سواد خود سر خم کند.
        حالا والدین باید نگران این باشند که کدام موسسه بهترین فضای آموزشی، بهترین مدرسین و کارآمدترین شیوه آموزشی را ارائه کرده و در عین حال مناسب‌ترین شهریه را طلب می‌کند. من به عنوان مادری که یکی از همین جوانان تازه دانشجو را در خانه دارد، خوب می‌دانم گذر از این مراحل چه کابوسی است. بنابراین با همین مقوله آغاز کردم، چون شباهتی بسیار قابل توجه با موضوع اصلی این گزارش دارد که مربوط به برگزاری جلسات خانگی خانم‌ها و موارد مالی مربوط به آن است. 
        خانم‌های جلسه‌ای برای شرکت در این جلسات، طرح مباحث، تفسیر قرآن و روضه‌/مولودی‌خوانی نرخی دارند. درست مثل همین دوره‌های آمادگی کنکور. و باز مثل آنجا که اساتید شناخته‌شده و باتجربه هزینه‌های بالاتری دارند، اینجا هم عده‌ای از خانم‌ها که تحصیلات بالاتری دارند شرایط ویژه‌ای برای حضور پیدا می‌کنند که البته تنها به بالا بودن نرخ حضور خلاصه نمی‌شود. گاهی لازم است اتومبیلی برای رساندن خانم به جلسه فرستاده شود و بعد هم او را به خانه برگرداند. گاهی لازم است تضمین کنند کودکی میان حضار نخواهد بود. گاهی هم وجود وسایل صوتی خاصی شرط قرار می‌گیرد.



        خانم کریمی که ادعا می‌کند برگزاری جلسات زنانه در خانه‌اش قدمتی سی ساله دارد و همه نوع خانم جلسه‌ای دیده است. می‌گوید: «برخی همان لحظه که دعوت می‌شوند قیمت را می‌گویند که اگر صاحبخانه قادر به پرداخت نیست، وقتی هدر نشود. برخی حرف از پول نمی‌زنند، اما وقتی آمدند و جلسه برگزار شد و پاکت پول را گرفتند، شروع به گلایه می‌کنند که این کم است و اگر می‌دانستم نمی‌آمدم و... در نهایت هم بعد از کلی خجالت دادن به صاحب مجلس، پاکت را پس می‌دهند و بنای قهر می‌گذارند که طرف را مجبور کنند چیزی به مبلغ اضافه کرده و به هرحال کدورت را از دلشان دربیاورد.» برایم سوال می‌شود که چرا خانم کریمی جلسات را با خانم‌های مختلف برقرار می‌کند. پاسخ می‌دهد: «وقتی سی سال صاحب مجلس باشی، لازم است گاهی تنوع ایجاد کنی که تعداد حاضران آب نرود. من هربار که کسی خانمی را معرفی کرده، دعوتش کرده‌ام. گاهی نتیجه خوب بوده و این حضور برای چندبار دیگر هم ادامه یافته، گاه به همان یک نوبت خلاصه شده است.» وی مزیت چنین شیوه‌ای را در این می‌داند که می‌شود بر اساس آن میان خوب و بد فرق قائل شد و ارزش خوب را فهمید. چندان هم نگران مبلغی که باید بدهد نیست. به قول خودش از ۲۰۰۰ تومان داده تا جلسه‌ای ۱۵۰٫۰۰۰تومان. ادعا می‌کند رقم‌های بالاتر هم شنیده، اما تا به حال خودش به کسی بالاتر از این پرداخت نکرده است.
        خانم سعادت، ساکن تهرانپارس هم شرایطی شبیه به خانم کریمی دارد، با این تفاوت که در طول تمام این سال‌ها حاضر نشده کسی غیر از حاج خانم بهجتی را به خانه‌اش راه بدهد. او عقیده دارد: «وقتی برپاکننده مجلسی باشی به این معناست که مسئول آنچه در این مجلس به دیگران گفته می‌شود هستی. حق نداری هرکسی را دعوت کنی. حق نداری هر تفسیر و حدیث نامعتبری را به خورد مخاطب بدهی. چون مسئول هستی. من هم که آنقدرها آگاهی ندارم و نمی‌توانم گفته تمام آدم‌ها را بسنجم، پس چه بهتر کسی را که می‌شناسم، پیشینه‌اش را می‌دانم و مبلغ حضورش هم برایم مناسب است دعوت کنم که خیالم از هر جهت آسوده باشد و به هوای ثواب، به گناه نیافتم.»
        خانم حضرتی ساکن اکباتان فکر می‌کند دعوت کردن خانم‌هایی که از پیش مبلغ معینی را طلب می‌کنند کار درستی نیست: «کسی که در راه خدا قدم برمی‌دارد، اگر خالصانه عمل کند، نیازی به این درآمدها نخواهد داشت. من اصولاً سالی یکی دو نوبت بیشتر مجلس ندارم. هزینه‌اش هرچقدر هم بشود برایم توفیر چندانی نمی‌کند. اما اینجا بحث پول مطرح نیست. بحث این است که وقتی کسی برای ارشاد دیگران و آگاه کردنشان نسبت به آنچه خداوند فرموده پول بخواهد، یعنی خلوص نیت را از دست داده است و اعتمادی به گفته‌هایش نیست. حالا می‌خواهد بهترین سخنور دنیا هم باشد. من دعوتش نمی‌کنم!»
        میان خود خانم‌های جلسه‌ای بحث به شکل دیگری مطرح است. آنها که مبلغ تعیین نمی‌کنند، معمولاً کسانی هستند که از سوی دفاتر مساجد اجازه رسمی برای تشکیل جلسه دارند. نه به این دلیل که مسجد به لحاظ مالی کمکی به آنها بکند، بلکه چون هدف و روش و اصول مشخصی برای این دسته تعریف شده است، هرچه صاحبخانه بدهد را بی چون و چرا می‌پذیرند، حتی اگر رقم بی‌معنایی باشد. در واقع آموزش دیده‌اند برای کاری که می‌کنند، رقم پولی تعیین نکنند.
        عده دیگر که اذن تشکیل جلسه را بابت داشتن تحصیلات مربوط حوزوی یا دانشگاهی به خود داده‌اند، چند دسته‌اند. اول آنها که اصلاً اگر پولی به ایشان تعارف شود، ناراحت می‌شوند و در نهایت هم با بخشیدن پول به خیریه سر و ته ماجرا را هم می‌آورند. دوم آن دسته که مبلغی مشخص دارند و هرجا دعوت شوند همان را می‌گیرند. و بالاخره دسته‌ای که بنابر آنچه در جلسه مطرح خواهد شد یا بنابر زمانی که قرار است اختصاص دهند یا بنابر منطقه‌ای که دعوت می‌شوند قیمت تعیین می‌کنند.
        آنچه مسلم است اینکه انتخاب سخنور برای مجالس زنانه کاملاً سلیقه‌ای است. هیچ معیار درستی وجود ندارد. در واقع از یکی به دیگری متفاوت است. همه‌چیز هم به صاحب مجلس بستگی دارد که سخنور خشک و رسمی بخواهد یا خوش‌رو و عامی، تفسیر بخواهد یا بحث روز، روضه مهمتر باشد یا خواندن دعا... چون هرچه او بخواهد، همان می‌شود. مساله فقط انتخاب است. به همین مورد هم خلاصه نمی‌شود. این روزها تقریباً در تمام تار و پود زندگی‌مان تنیده شده و راه گریزی از آن نیست. اصلاً چرا راه دور برویم؟ مگر در پرداخت هزینه‌های دیگر معیاری وجود دارد که در این باشد؟! از خرید ساده تنقلات رنگارنگ و وسوسه‌کننده بگیر تا پوشاک و کفش و کیف و لوازم التحریر و تا همین شهریه‌های کلاس‌های آموزشی کنکور و هنر و ورزش، بالا و پایین و شرق و غرب بودنشان در شهر با هم فرق دارد. حالا گیرم خانم‌های جلسه‌ای هم تک‌نرخی شدند، چیزی از اصل ماجرا عوض می‌شود؟!


          1. امتیازدهی:
            لطفا منصفانه امتیاز دهید.
              1.  
              2. ۰۰%
              3. تعداد: ۰۰ رای

        4 نظر | ارسال نظر

          1.  
            سلام چقدر جالب بود این مطلب تا حالا ازین چیزا تو نت ندیده بودم
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. مرضیه
                ۲۹ فروردین ۸۹
                ۱۶:۰۴
          1.  
            آی گفتی.دلم خونه به خدا.
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. پروانه
                ۳۱ فروردین ۸۹
                ۰۵:۱۸
          1.  
            سلام خسته نباشید مطلب و موضوع انتخابی خوبی داشتید اما انتظار می رفت اهم قضیه علمی تر بررسی بشه و میتونست به اسیبها بیشتر اشاره کنه بخصوص اسیبهای اتفاق افتاده مثل طلاقها و انحرافات و ... به نظرم مطلب خیلی جای کار داشت اما یه جورهایی سمبل شده بود و به قول معروف شهیدش کردید البته زحمت کشیدید و جای تشکر داره موفق باشید
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. فاطمه
                ۰۵ خرداد ۸۹
                ۰۳:۱۵
          1.  
            من خانم جلسه ای نیستم اما فکر می کنم دید سیاه داشتن به هر قشری اشتباهه همانطور که دید منفی به هر موضوعی نیز اشتباه است ۱-ما در دنیایی خاکستری زندگی می کنیم و همه گروهی خوب و بد دارند
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷