1551
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. حمیده حسینی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 1551
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        گیاه حساس (یا حساسه یا درخت گل ابریشم)، نمادی از جشن روز زن در کشورهای ایتالیا و روسیه است، همچنین گل میموزا یکی از نمادهای این روز است.

         

        روز جهانی زنان هر ساله در ۸ مارس برگزار می‌شود. این روز، روز برپایی جشن‌هایی برای زنان در کل جهان است. بسته به مناطق مختلف، تمرکز جشن روی بزرگداشت، قدردانی، ارائه عشق به زن و برگزاری جشنی برای دستاوردهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زنان است.


        این روز در ابتدا به عنوان یک رویداد سیاسی سوسیالیستی آغاز شد، اما بعدها در فرهنگ بسیاری از کشورها آمیخته شد (در درجه اول اروپای شرقی، روسیه و شوروی سابق). روز جهانی زنان در بسیاری از مناطق رنگ و بوی سیاسی خود را از دست داده و تبدیل به مناسبتی برای مردان شده تا عشق خود را به زنان بیان کنند (چیزی شبیه به روز مادر و روز ولنتاین). با این حال در مناطقی دیگر (مانند استرالیا)، اصل سیاسی و زمینه حقوق بشری که توسط سازمان ملل متحد تعیین شده، با قدرت اجرا می‌شود و آگاهی سیاسی و اجتماعیِ امیدوار کننده‌ای از مبارزات زنان در سراسر جهان به ارمغان می‌آورد. سازمان ملل هم از سال ۱۹۷۷ این روز را به عنوان «روز حقوق زنان و صلح بین‌المللی» به رسمیت می‌شناسد.


        گیاه حساس (یا حساسه یا درخت گل ابریشم)، نمادی از جشن روز زن در کشورهای ایتالیا و روسیه است. همچنین گل میموزا یکی از نمادهای این روز است.


        تاریخچه


        در هشتم مارس ۱۸۵۷، زنان کارگر کارگاه‌های پارچه‌بافی و لباس‌دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان‌ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط بسیار نامناسب کار شدند. این تظاهرات با حمله پلیس و کتک‌زدن زنان برهم خورد.


        سال ۱۹۰۷ در دوره‌ای که مبارزات زنان برای تأمین حقوق سیاسی و اجتماعی اوج گرفته بود، به مناسبت پنجاه‌مین سال‌گشت تظاهرات نیویورک در هشتم مارس، زنان دست به تظاهرات زدند.


        ایده انتخاب روزی از سال به عنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویورک با شعار «حق رای برای زنان» مطرح شد. دو هزار زن تظاهرکننده در ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند که هر سال در روز یک‌شنبه آخر فوریه، تظاهرات سراسری در آمریکا به مناسبت «روز زن» برگزار شود.


        در سال ۱۹۱۰، «دومین کنفرانس زنان سوسیالیست» که کلارا زتکین از رهبران آن بود، به مسئله تعیین «روز بین‌المللی زن» پرداخت. زنان سوسیالیست اتریشی قبلاً روز «اول ماه مه» را پیشنهاد کرده بودند. اما اول ماه مه، جایگاه و مفهومی داشت که می‌توانست اهمیت و جایگاه مبارزه مشخص بر سر مسئله زن را تحت‌الشعاع قرار دهد. زنان سوسیالیست آلمان، روز ۱۹ مارس را پیشنهاد کردند. مناسبت این روز، مبارزات انقلابی در سال ۱۸۴۸ علیه رژیم پادشاهی پروس بود که به عقب‌نشینی لفظی حکومت در نوزدهم مارس همان سال، از جمله در مورد مطالبات زنان، انجامید. «دومین کنفرانس زنان سوسیالیست» تاریخ برگزاری نخستین مراسم «روز زن» را ۱۹ مارس ۱۹۱۱ تعیین کرد. تصمیم‌گیری قطعی برای تعیین «روز جهانی زن» به بعد موکول شد.


        بعد از انتشار قطعنامه کنفرانس در مورد تعیین «روز جهانی زن»، انترناسیونال دوم از این تصمیم حمایت کرد، و نخستین تشکیلاتی بود که این روز را به رسمیت شناخت.


        ۱۹ مارس ۱۹۱۱ خیابان‌های آلمان، اتریش، سوئیس و دانمارک با مارش‌زنان به لرزه درآمد. شمار زنان تظاهرکننده در اتریش به ۳۰ هزار نفر می‌رسید. نیروهای پلیس به تظاهرات حمله بردند و به زدن زنان پرداختند و گروهی را دستگیر کردند.


        سال ۱۹۱۳ «دبیرخانه بین‌المللی زنان» (یکی از نهادهای انترناسیونال سوسیالیستی دوم)، هشتم مارس را با خاطره مبارزه زنان کارگر در آمریکا، به عنوان «روز جهانی زن» انتخاب کرد. در همان سال، زنان زحمتکش و زنان روشنفکر انقلابی در روسیه تزاری و در سراسر اروپا، مراسم «۸ مارس» را به شکل تظاهرات و میتینگ برگزار کردند.


        در سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول درگرفت. در اروپا که مرکز جنگ بود، زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات ۸ مارس ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ را تحت شعار مرکزی «علیه جنگ امپریالیستی» برگزار کنند. در کشورهای درگیر جنگ، طبقات مختلف به موافقان و مخالفان جنگ تقسیم شده بودند و انشعاب در صفوف جنبش زنان، مانع از برگزاری سراسری و گسترده «روز جهانی زن» شد.

         

        volume39_17.jpg


        در سال ۱۹۱۷ تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد علیه گرسنگی و جنگ و تزاریسم، بانگ آغازین انقلاب روسیه بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات، اعلام اعتصاب عمومی کردند. ۸ مارس ۱۹۱۷ به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد.
        سال ۱۹۲۱، «کنفرانس زنان انترناسیونال سوم کمونیستی» در مسکو برگزار شد. در آن کنفرانس، روز ۸ مارس به‌عنوان «روز جهانی زن» به تصویب رسید. کنفرانس، زنان سراسر دنیا را به گسترش مبارزه علیه نظم موجود و برای تحقق خواسته‌هایشان فرا خواند.


        از اواسط دهه ۱۹۳۰، دنیا یک بار دیگر به سوی جنگ جهانی جدید روان شد. برگزاری تظاهرات «روز جهانی زن» در کشورهایی که تحت سلطه فاشیسم بودند، غیرقانونی اعلام شد. علی‌رغم این ممنوعیت، در هشتم مارس ۱۹۳۶، زنان در برلین تظاهرات کردند. در همان روز، اسپانیای فاشیست شاهد تظاهرات هشتم مارس در مادرید بود. ۳۰ هزار زن کمونیست و جمهوری‌خواه، شعار «آزادی و صلح» سر دادند.


        در پی جنگ جهانی دوم، انقلابات و جنبش‌های رهایی‌بخش در کشورهای چندی درگرفت. چین با شمار عظیم زنان و مردانش در زمانی کوتاه گام‌های بزرگی در جهت رهایی زنان به پیش برداشت. در آن سال‌ها، عمدتاً دولت‌ها و تشکیلات مترقی و انقلابی در بر پایی «روز جهانی زن» می‌کوشیدند.


        در دهه ۱۹۶۰، در کشورهای آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین جنبش‌های رهایی‌بخش به پا خاسته بود. در کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته نیز جنبش‌ها و مبارزات انقلابی و ترقی‌خواهانه بالا گرفته بود و جنبش رهایی زن نیز اوج و گسترشی چشمگیر یافت.


        در آمریکا و اروپا، زنان علیه سنن و قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت‌بار کلیسایی به پا خاستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر حق طلاق، حق سقط جنین، تامین شغلی، منع آزار جنسی، ضدیت با هرزه‌نگاری، کاهش ساعات کار روزانه و غیره مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه‌ها پیشروی کند. در تظاهرات هشتم مارس ۱۹۶۹ زنان در دانشگاه برکلی در آمریکا گرد آمدند و علیه جنگ در ویتنام تظاهرات کردند.


        در سال ۱۹۷۷ سازمان ملل در قطعنامه‌ای ۸ مارس را با عنوان «روز حقوق زنان و صلح بین‌المللی» وارد تقویم رسمی خود کرد.


        بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و بالاخص از اواخر دهه ۱۹۷۰، با توسعه سرمایه‌داری به کشورهای عقب مانده، بخش‌های بزرگتری از زنان درگیر کار و تحصیل گشتند. در عین حال، زنان همچنان در جامعه موقعیتی درجه دوم داشته و اسیر نظام مردسالار بودند. این تناقض، مسئله زن را حادتر و انفجاری‌تر کرد.


        براساس تحقیقات انجام شده، نخستین حرکت‌های زنان به دوران یونان باستان بازمی‌گردد. در آن زمان زنان یونانی برای خاتمه جنگ بین دو قبیله یونانی روابط خود را با مردان به طور کامل قطع می‌کنند و جنگ به پایان می‌رسد. انقلاب فرانسه دیگر واقعه‌ای بود که حرکات زنان در آن بسیار مشهود بود. اما در سال ۱۹۰۹ آمریکا نخستین حرکت ملی‌اش را درخصوص زنان آغاز کرد و در ۲۸ فوریه این سال نخستین روز ملی زنان جشن گرفته شد. یک سال بعد فعالان اجتماعی در کپنهاگ گرد هم آمده‌اند. در این مراسم یک صد زن از ۱۷ کشور جهان در کنفرانسی در خصوص وضعیت زنان شرکت داشتند. در همین سال نیز سه زن در مجلس فنلاند به نمایندگی مجلس آن کشور انتخاب شدند. براساس تصمیمات کپنهاگ در سال ۱۹۱۱ روز جهانی برای نخستین بار در ۱۹ مارس در کشورهای اتریش، دانمارک، آلمان و سوئیس جشن گرفته شد. در این مراسم حدود یک میلیون زن و مرد حامی حقوق زنان گرد هم آمدند. در راستای یک حرکت صلح جویانه در خلال جنگ جهانی اول در سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۱۴ زنان روسی نخستین روز جهانی زن را در آخرین شنبه فوریه ۱۹۱۳ برگزار کردند. در همین راستا در هشتم مارس زنان در مقابله با جنگ حرکاتی را آغاز کردند. سه سال بعد زنان روس اعتصابی را با عنوان صلح در پی مرگ دو میلیون سرباز روس در جنگ برگزار کردند. در همین سال در سال ۱۹۱۷ زنان اجازه حق رای نیز پیدا کردند. به همین دلیل روز جهانی زن در تقویم جولیان ۲۳ فوریه و در تقویم گری‌گوری هشتم مارس ثبت شده است. پس از برگزاری نخستین روز جهانی زن، سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی و غیردولتی نیز در این راستا فعالیت‌های بیشتری را آغاز کردند. سازمان ملل تاکنون پنج کنفرانس درخصوص زنان برگزار کرده است که درخصوص حقوق زنان، وضعیت اقتصادی، سیاسی، تبعیض جنسیتی و... بوده است. بر همین اساس امسال نیز در این روز لیزا جانسون کارشناس عفو بین‌الملل «Amnesty» درخصوص زنان و خشونت علیه آنها در دانشگاه «لی» واشینگتن سخنرانی می‌کند. در موزه سلطنتی انگلیس زنان پس از سخنرانی درخصوص مسائل اجتماعی جشنی را با فرستادن بادکنک‌های رنگی به هوا برگزار می‌کنند. در سازمان ملل نیز مراسم روز جهانی با موضوع محیط زیست و زنان با سخنرانی نئولین هیوز مدیر اجرایی جمعیت زنان برگزار می‌شود که در این مراسم درخصوص تبعیض جنسیتی، اهداف توسعه هزاره، فقر و زنان و بیماری اچ آی وی-ایدز سخنرانی می‌شود.

         

        volume39_18.jpg
        هشتم مارس در کشورهای مختلف جهان


        امروزه این روز در کشورهای افغانستان، آنگولا، ارمنستان، آذربایجان، بلاروس، بورکینافاسو، کمبوجیه، چین (فقط برای زنان)، کوبا، گرجستان، گینه بیسائو، اریتره، قزاقستان، قرقیزستان، لائوس، مقدونیه (فقط برای زنان)، ماداگاسکار (فقط برای زنان)، مالدیو، منگولیا، مونتنگرو، نپال (فقط برای زنان)، روسیه، تاجیکستان، ترکمنستان، اوگاندا، اوکراین، ازبکستان، ویتنام و زامبیا تعطیل رسمی می‌باشد.


        اگرچه در کشورهای کامرون، کرواسی، رومانی، هرزگوین، سربیا، بلغارستان و جمهوری شیلی این روز یک تعطیلی رسمی به شمار نمی‌آید، ولیکن بسیار حائز اهمیت است. در این کشورها رسم است که در این روز خاص آقایان به بانوان زندگیشان یعنی مادر، همسر، دوست دختر، فرزند دختر، همکار و دیگر بانوان گل و یا هدیه‌ای دیگر بدهند. در کشورهایی مانند بلغارستان و رومانی این روز برابر با روز مادر است که فرزندان به مادران و مادربزرگ‌هایشان هدیه می‌دهند. در ارمنستان و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی جشن‌های این روز خاص متوقف شد. در عوض روز هفتم ماه آوریل به عنوان روز «مادر و زیبایی» شناخته شد. این تعطیلی به سرعت میان ارمنی‌ها رشد کرد و به یکی از تعطیلی‌های رسمی کلیسای ارمنستان تبدیل شد. با این وجود، همچنان مردم روز هشتم ماه مارس را جشن می‌گیرند و در نتیجه فاصله بین هشتم ماه مارس تا هفتم ماه آوریل روز زن نامیده شد.


        در ایتالیا رسم است که در این روز مردان به زنان درخت گل ابریشم هدیه دهند. درخت گل ابریشم زرد رنگ و شکلات یکی از هدیه‌های رایج در روسیه و آلبانی نیز می‌باشد که در این روز به بانوان داده می‌‌شود.


        در بسیاری کشورها مانند بوسنی و هرزگوین، برزیل، بلغارستان، کرواسی، استونیا، مجارستان، لاتیوا، لیتووانیا، لهستان، مقدونیه، مالدیو، مونتنگرو، رومانی، روسیه، سربیا، اسلوواکی، اسلوانیا و اوکراین همچنان در این روز به بانوان گل داده می‌شود.


        گروه فعال خواهرخواندگان در کنیا نیز درخصوص تبعیض جنسی، مذهب و زنان کنفرانسی را برگزار می‌کنند. سریلانکا نیز از دیگر کشورهای برگزارکننده مراسم هشتم مارس است، سازمان‌های غیردولتی زنان و گروه‌های حامی آنها دو استقامت ۱۰ کیلومتری را برگزار می‌کنند. سوئیس نیز در این روز زنان شرکت‌کننده را به رستورانی در منطقه داران دعوت کرده که پس از صرف صبحانه زنان در مراسم سخنرانی این روز شرکت می‌کنند. برای شرکت در این مراسم علاقه‌مندان باید ۲۰ دلار پرداخت کنند. برخی از کشورها نیز شعارهایی را در سایت زنان در سال ۲۰۰۶ اعلام کرده‌اند و یک فراخوان عمومی برای شرکت در روز جهانی زن داده‌اند.


        در بلغارستان نیز هشتم مارس روز بین‌المللی زنان است و این روز تعطیل در بلغارستان زنان به عنوان یک انسان که دارای حقوق مساوی با همسرش می‌باشد جشن گرفته می‌شود.


        در اوکراین این روز در واقع مثل ولنتاین، سال نو و یا تولد آنها می‌باشد. در اوکراین خانه‌ها باید در این روز تمیز و مرتب باشد تا از جشن این روز لذت بیشتری ببرند. در اوکراین اصولا به بانوان در این روز جواهرات داده می‌شود، ولیکن برخی آقایان ماشین لباس‌شویی و یا یخچال نیز به بانوانشان هدیه می‌دهند. این به دلیل این است که مردان اوکراینی وظیفه زنان را شستن، پختن، بزرگ کردن فرزندان و از این قبیل کارها نمی‌دانند. دادن گل نیز در اوکراین بسیار رایج است زیرا زن در اوکراین مانند بهار است و نماد بهار گل است. در اوکراین گفته می‌شود که در این روز خاص باید به زنان احساسی داد که آنها تازگی و طراوت بهار را در وجودشان احساس کنند.


        در روسیه از سال ۱۹۱۸این روز تعطیل رسمی است و اکثر بانک‌ها، ادارات دولتی و موسسات آموزشی بسته هستند ولی مغازه‌ها باز می‌باشند و سیستم حمل و نقل عمومی هم در این روز فعالیت کمی خواهد داشت.  در روسیه گل بهاری نماد این روز است، به خصوص گل لاله و زنبق الوادی. از دیگر سمبل‌های این روز تصویر یک مادر و فرزندش است. و این سمبل‌ها اصولا روی کارت پستال‌هایی قرار می‌گیرد که مردان در این روز به زنان هدیه می‌دهند.

         


        منابع:
        -    http://coffe-۳۲۲.blogfa.com/post-۶۶.aspx
        -    http://vista.ir/article/۲۱۹۲۱۰
        -    http://www.timeanddate.com/holidays/un/international-womens-day
        -    www.internationalwomensday.com



         


          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷