2407
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. غلامحسن خاکزاد
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۳)
            تعداد بازدید: 2407
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        شاید سینما دچار یک بیماری است که ما ابتدا باید آن را شناسایی و درصدد درمانش برآییم...


        رسانه‌ای به نام سینما، می‌تواند بیانگر یک تفکر یا توصیف‌کننده و مروج یک جریان و یا حتی تولید رویکردی خاص در سطح اجتماع باشد. امروزه سینمای ایران دچار گردبادی شده که شئونات دینی را نیز دربرگرفته است. یک بیماری که ما ابتدا باید آن را شناسایی و درصدد درمانش برآییم. سینمایی که بعضا به ترویج مدهای فانتزی می‌پردازد، تا جایی‌ که جوانان می‌توانند با تماشای فیلم‌ها، مدها را دریابند. حضور بازیگرانی با آرایش‌های غلیظ، لباس و تی‌شرت‌های بدن‌نما، لباس‌های چسبان مانکن‌گونه، شال‌های کوتاه و لباس‌هایی با علائم غربی، کاملا چشمگیر است.


        برای ورود به بحث باید دید سینمای ایران در طول این سال‌ها شاهد چه جریاناتی بوده‌است. در واقع باید دانست ناهنجاری‌های اسلامی و مصادیق بدحجابی و تعاملات محاوره‌ای و فیزیکی مغایر با شئونات دینی از کجا شروع شد. شاید این مغایرات مشهود، نتیجه نبود سیاست‌های صحیح دینی و یا عدم درک و باور صحیح سینماگران و هنرمندانی باشد که اقتضائات رسانه‌ای را بهانه خود قرار ‌دادند.
         
        بررسی تاریخی
         
        دوره اول: ورود سینما به ایران


        زمانی که صنعت سینما وارد ایران شد، حوالی سال‏های ۱۳۰۰، مشکلات زیادی وجود داشت. کمتر زنی جرات داشت جلوی دوربین‏های سینمایی قرار بگیرد. نگاه‏های بدبینانه به این صنعت تازه وارد، اجازه نمی‏داد مردم با آن رو در رو شوند و آن را دقیق بشناسند. زنان در ابتدا حتی جرات رفتن به سینما را هم نداشتند، چه برسد به اینکه به عنوان بازیگر، جلوی دوربین قرار بگیرند. در سال‏های اولیه سینمای ایران، مشهورترین زنی که جلوی دوربین رفت، مرحوم «روح‏انگیز ساقی‏نژاد» بود که در «دختر لر» بازی کرد و به اولین ستاره سینمای ایران تبدیل شد.(۱)


        تصویری که در این سال‏ها از زن در فیلم‏ها نمایش داده می‏شود، دقیقا مثل تصویر مردان، ساده و بی‏شیله پیله است. قصه‏ها که بیشتر از دل متونی مثل شاهنامه استخراج شده بودند، عموما ماجراهای عاشقانه‏ای مثل «شیرین و فرهاد» را دنبال می‏کردند. شخصیتی که از زن در این فیلم‌ها به نمایش درمی‌آمد هم نکته چشمگیری نداشت. اکثر فیلم‏های این دوره، دارای پیام‏های اخلاقی هستند؛ یعنی جنبه‏های آموزنده فراوانی دارند. این دوره تا دهه ۱۳۳۰ ادامه داشت.
         
        دوره دوم: حاکمیت فیلم فارسی


        وقتی صنعت سینما در ایران جا افتاد و مردم آن را به عنوان بهترین سرگرمی انتخاب کردند، رفته‌رفته تعداد فیلم‏ها هم زیاد شد. در این دوره بود که فیلم فارسی با قدرت تمام شروع به کار کرد؛ فیلم‏هایی بی‏ارزش و مبتذل. داستان این فیلم‏ها، اغلب درباره زنان بدنام، رقاصه‏های کاباره‏ها و دلقک‏هایی بود که خودشان را به شکل مردها در می‏آوردند و مانند اوباش و لات‌های پایین‌شهری صحبت می‏کردند.
        در این دوره فیلم‏هایی همچون «گنج قارون» به موفقیت‏های تجاری‏ آنچنانی هم دست می‌‏یافتند. توصیف ویژگی زنان در فیلم‏های این دوره، موضوع کتاب‏ها و مقالات بسیاری بوده است. تنها نکته‌‌ای که از شخصیت زن در آن دوره باید اشاره کنم این است که زنان در آن آثار موجوداتی دسته چندم و بی‏اهمیت بودند که یا با ریاکاری‏هایشان میان مردها را به هم می‏زدند و یا با خیانت‏هایشان جنگ و جدال راه می‏انداختند. شعور آنها در حدی بود که اگر پولدار هستند، به مرد فقیری دل ببازند و اگر بی‏پولند، هوش کسی را که اوضاع مالی مساعدی داشت‌ ببرند. تعداد فیلم‏هایی که زنان تحصیل‌کرده را نمایش دهد، به انگشتان دست هم نمی‏رسید.


        از مهمترین مضامین فیلمهای این دوره در بحث زنان می‌توان به لذت جنسی، رقص و آواز زنان، عشق و عاشقی و نمایش اندام برای جذب تماشاگران به سینما و کاباره و... اشاره کرد. غالب این آثار از منظر خانواده نیز شامل نکاتی بود:


        - سنتی و با نگاه حاکم مردسالارانه
        - ثروتمند و متمایل به فرهنگ غربی


         در آن سال‌ها فیلم‌هایی هم ساخته شد که شخصیت زن را کاملا پرورش یافته و قابل اهمیت نشان می‌داد. فیلم‌هایی همچون «شوهر آهو خانم»، «پسر ایران از مادرش بی‌خبر است»، «خشت و آینه» و…


        اگرچه سال‌های اولیه انقلاب اختصاص به فیلم‌هایی داشت که اکثرا حول و حوش مسائل سیاسی و انقلاب  می‌گذشت، اما در منجلاب فیلم فارسی فرصت نفس کشیدن پیدا نکردند. اکثر فیلم‌های آن دوره لوطی‌منشی، قهرمان‌بازی، بزن‌بزن، تعصب و غرور مردان خانواده نسبت به دیگر اعضا و زورگویی پدر خصوصا در خانواده‌های سنتی را به نمایش می‌گذاشت. از آثار این دوره می‌توان در کنار موارد ذکر شده به «شکار شوهر»، «روسپی»، «زن یک‌شنبه» و «گاو و سه دیوانه» اشاره کرد که در آنها زنان حضور جدی و اساسی نداشتند. عدم تثبیت و ارائه سیاست‌های مدون سینمایی موجب شد زنان در بیشتر آثار سینمایی سال‌های ۱۳۵۸ تا ۶۴ حضور جدی نداشته باشند و آنچه بیشتر به چشم می‌آمد دیالوگ‌های کم و بی‌اثر، حضور حداقلی ایشان بود و در حاشیه با تصویر کشیدن منفی از زنان سعی در القا کردن ٰخطرهای جامعه برای زنان بود تا در نتیجه زن منزوی باشد.
         
        دوره سوم: سال‌های تحول


        روند حاکمیت فیلم فارسی تا سال ۱۳۴۸ ادامه پیدا کرد. در این سال، آثاری همچون «گاو»، «قیصر»، «حسن کچل»، «آرامش در حضور دیگران»  و «طوقی» جریان تازه‌ای را در سینمای ایران رقم زد. این فیلم‌ها که توسط کارگردانان معتبری مانند داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، علی حاتمی و ناصر تقوایی ساخته شدند، اگرچه اکثرا نگاه مردانه‌ای به جهان داشتند، اما مقدمه‌ای شدند برای ساخته شدن فیلم‌های خوب بعدی. فیلم‌هایی که زن را در مرکز توجه قرار می‌داد و شخصیت واقعی وی را به تصویر می‌کشید. اگرچه در این سالها نیز همچنان حجم انبوه تولیدات سالانه سینمای ایران اختصاص به فیلم‌های فارسی‌ داشت، اما هر سال آثار مهمی هم ساخته می‌شد که نگاه جدی‌تری به زن داشت. کارگردانانی همچون بهرام بیضایی و ناصر تقوایی بازیگران زن تازه‌ای را به سینمای ایران معرفی کردند؛ افرادی که سال‌ها بعد، محبوبیت ویژه‌ای در میان مردم به دست آوردند.


        مضمون فیلم‌ها در سالهای ۶۴ تا ۶۷ تغییر چندانی نکرد. تصویری مردسالارانه از جامعه، ریسکها و خطرهای جدی جامعه برای زنان، توجه به نقش زایشی زنان از موضوعات نمایان این آثار بود. در همین راستا می‌توان به «مادیان» (۲) اشاره کرد که با گرایشی تانیثگرایانه، به دنبال ارائه تصویری مردسالارانه از جامعه و ریسکها و خطرهای جدی این جامعه برای زن بود. در این فیلم، مرد، صاحب قدرت و زور؛ و زن، قربانی دانسته شده است؛ نگاه مردان به زنان و ارزش و جایگاه آنان نیز در حد زاییدن فرزندی برای مردان دیده شده است.


        از آثار این دوره می‌توان به «هامون»، «دندان مار»، «زمان از دست رفته»، «تماس»، «شکار خاموش»، «بچه‌های طلاق»، «آب را گل نکنید»، «پرنده کوچک خوشبختی»، «پرستار شب»، «باشو غریبه‌ای کوچک» اشاره کرد. نادیده گرفته شدن نقش مادری و در عوض ایفای نقش در امور مردانه  و اختلاط با مردان از ویژگی‌های مهم آثار این دوره بود. فیلمهای این دوره، چالشهای زنان در جامعه و محیط بیرون از خانه را به تصویر میکشد؛ با این حال در فیلم‌هایی مانند «سارا»، «همسر» و «زینت»، گرایشهایی تانیثگرایانه به چشم میخورد؛  اما در این آثار مسائل و مشکلات زنان ناشی از مردان و نگاه مردانه آنها دانسته میشود.  در این میان فیلم «سرزمین خورشید»، زن ایرانی را فعال، صاحب اراده و اختیار و دارای اهداف انسانی والا به تصویر کشیده است. این فیلم که موضوع عشق را نیز مورد توجه قرار داده، روایتی مسئولانه از دفاع مقدس و حضور فعال زنان در آن را ارائه نموده است.

         

        volume40_37.jpg


        فضای جامعه ایران تا سال ۱۳۷۶ به گونهای بود که گرایشهای برخی سینماگران به فیلمهای قبل از انقلاب و نیز پیوند فکری سینمای ایران با سینمای غرب، فرصت بروز و ظهور چندانی پیدا نکرده بود، اما از این دوره به بعد به تدریج فضای سینمای کشور دچار تحولاتی جدی در بازنمایی زن شد.


        آثاری چون «دو زن»، «شوکران»، «سگ‌کشی»، «عینک دودی»، «زندان زنان»، «من ترانه، ۱۵ سال دارم»، «شام آخر»، «دختری با کفش‌های کتانی»، «دنیا»، «دیشب بابا تو دیدم آیدا» از آن جمله‌اند. موضوعاتی که در این آثار بیشتر به چشم می‌‌خورد عبارتند از اختلاط مرد و زن نامحرم، رقص، مردانگی جاهلی، والدین سنتی، مثلث عشقی، ازدواج موقت، زنان بی‌سرپرست، عشق قدیمی، حجاب‌های کم‌رنگ ، خوانندگی زنان، اعتیاد دختران جوان.

        volume40_41.jpg
         
        دوره چهارم: سال‌های هویت‌یابی


        انقلاب اسلامی مهمترین فرصت را فراهم کرد تا هنرمندانی که به سختی توانسته بودند شایستگی‌های خود را به اثبات برسانند، در شرایطی بسیار مناسب‌تر، فعالیت خود را از سر بگیرند. سال‌های اولیه انقلاب، اختصاص به فیلم‌هایی داشت که اکثرا حول و حوش مسائل سیاسی و انقلاب می‌گذشت.


        در این فیلم‌ها، زنان دوشادوش مردان مبارزه می‌کردند و دیگر یک خانه‌دار صرف نبودند. با فروکش کردن التهاب انقلاب و شروع وضعیت جدیدی مانند جنگ، سینمای دفاع مقدس پا به عرصه گذاشت. در این فیلم‌ها، با اینکه زنان نقش محوری نداشتند، اما در اندک دقایق حضورشان، تعریف تازه‌ای از مسئولیت و جایگاهشان در اجتماع ارائه دادند. اگرچه در سینمای جنگ، فیلم‌های ضعیف بسیاری هم ساخته شد، اما روی سخن ما فیلم‌هایی است که نگاه جدی‌تری به این مقوله داشتند. در کنار این فیلم‌ها، شاهد نمونه‌های دیگری هم بودیم؛ از سینمای ملودرام و اکشن و پلیسی گرفته تا ترسناک. در همه این فیلم‌ها، جایگاه زن، بسته به کیفیت این آثار فرق می‌کرد. در دهه ۷۰ حجم فیلم‌هایی با محوریت نقش زن افزایش پیدا کرد. مثلا بهرام بیضایی «مسافران» را ساخت، ابراهیم حاتمی‌کیا با «از کرخه تا راین» و «بوی پیراهن یوسف» فصل تازه‌ای را در سینمایش رقم زد. رسول ملاقلی‌پور «نجات یافتگان» را کارگردانی کرد و داریوش مهرجویی «بانو» و سه‌گانه بعدی‌اش (فیلم‌های سارا و پری و لیلا) را ساخت. رخشان بنی‌اعتماد، تهمینه میلانی، کیانوش عیاری، مسعود کیمیایی، بهروز افخمی، فریدون جیرانی و... در این سال‌ها فیلم‌های مهمی را روانه اکران کردند که به زن می‌پرداخت و در این سال‌ها بازیگران تازه‌ای از راه رسیدند و با محبوبیت خود حیات اقتصادی این سینما را هم تضمین کردند. خوش‌بینانه و دور از واقعیت است اگر گمان کنیم دو دهه اخیر، دیگر فیلم‌هایی با مضامین پیش‌پا‌افتاده‌ای در ارتباط با زنان نبوده‌ایم. مثلا فیلمی با ویژگی‌های «شارلاتان» دقیقا کپی‌برداری از الگوهای سخیفی است که فیلم فارسی‌ها رواج می‌دادند. زنی که لباس مردانه می‌پوشد و ادای لمپن‌ها را در می‌آورد، همان ایده فیلم‌های قدیمی است. بنابراین همیشه ابتذال به ساده‌ترین شکل ممکن، می‌تواند به سینما راه پیدا کند. وضعیت زن در سینما نسبت مستقیمی با وضعیت خود سینما دارد؛ زمانی که فیلم فارسی حاکمیت داشت، زن‌ها عروسک‌هایی بودند که در دنیای مردانه یا در حاشیه قرار داشتند یا به هیات‌ آنها در می‌آمدند. با تحول سینمای ایران، نقش زن‌ها هم در سینما متحول شد و پس از دوران انقلاب، این نقش به کلی تغییر کرد و به هویت رسید. اما باز هم تحول فرهنگی رخ نداد.
         

        برخی موضوعات مطرح این دوره

        ۱- موضوع چندهمسری


        مقوله تعدد زوجات که معمولا در ژانر کمدی به آن پرداخته می‌شود موضوعی است که توجه بسیاری از فیلم‌سازان سال‌های اخیر را به خود متوجه ساخته است. فیلم‌های تولیدی در این مضمون گاه توجه بیش از حد زن به امورات خانه و زندگی و فرزند و کم‌توجهی به نیاز مرد را سبب گرایش مرد به همسر دوم می‌دانند مثل «پاتو زمین نذار». گاهی نیز موقعیت شغلی و درآمد مکفی مرد دلیل بر انتخاب همسر دوم می‌شود همچون «آقای هفت رنگ»، «زن‌ها فرشته‌اند». در برخی از این آثار میل و هوس به تعدد و تنوع‌طلبی مرد و یا سوءاستفاده و کلاهبرداری او را به سمت زنانی با تیپ‌ها و شخصیت‌های متفاوت می‌کشاند مانند «دردسر بزرگ»، «زن‌ها شگفت‌انگیزند». گاهی هم موضوعاتی چون ورود خیانت به خانواده‌ها را در «سعادت آباد»، «برف روی کاج» و «زندگی خصوصی» مطرح می‌کردند.

        volume40_38.jpg
         
        ۲- پیدایش عشق قدیمی در زندگی


        زن و شوهری که در جریان روال عادی زندگی‌شان هستند و یا دچار روزمرگی شده‌اند ناگهان عشق سال‌های گذشته وارد می‌شود و چالشی در زندگی به وجود می‌آورد و دو دلی و تردید نسبت به زمان کنونی ایجاد می‌کند. «چهل سالگی»، «هشتمین روز» و «درباره زندگی» در این دسته قرار می‌گیرند.
         
        ۳- به سخره گرفتن شعائر دینی


        شعائر مذهبی یا معمولا با ریش و تسبیح و انگشتر عقیق و انداختن پیراهن روی شلوار و یا در یک کلام در هیات یک بسیجی نشان داده می‌شود و یا در نقش یک حاجی. اگرچه هر دو نشانگر مفاهیمی با بار ارزشی هستند، اما متاسفانه در دهه‌های اخیر فیلم‌سازی با رویکردی بسیار منفی، نه تنها قداست معنایی این واژه‌ها را سلب کرده، بلکه با گزاره‌های نخ‌نما و سخیف این معنا‌ها را هم به سخره گرفته‌اند؛ غالبا این شخصیت‌ها را نیروهای خودسر و چماق به دست و مزدور و یا سنتی و امل و عقب‌افتاده معرفی کرده‌اند؛ همچون «شش و بش»، «پیتزا مخلوط»، «بعد از ظهر سگی سگی». مفهوم حاجی که قداستش را از جبهه‌های دفاع مقدس و یا معتمد محله و بازار گرفته بود در این فیلم‌ها انسانی مال‌دوست و دو رو نسبت به دین و دنیا و مصرف بیت‌المال، هوس‌باز و... نشان داده می‌شود، «اخراجی‌ها»، «مارال» و «قصه پریا» از این دسته‌اند. ارتباط‌های وقیحانه بین زن و مرد در این آثار و یا فرزندان با والدین، در «آب و آتش» و لوث کردن مظاهر دینی در «گشت ارشاد» دیده شد. و در نتیجه کم‌توجهی و بی‌اطلاعی سازندگان این فیلم‌ها و یا عواملی مانند فروش گیشه آنها را واداشته است تا کمی روی خط مرزهای دینی گام بردارند کاری که سال‌هاست سینمای غرب به آن پرداخته است سینمایی که برای جذابیت بیشتر و جلب‌توجه مخاطب تقدس‌زدایی و حریم‌شکنی می‌کند و برای این ساختارشکنی حد و مرزی قایل نیست. مذهب یکی از این حریم‌هاست که در این فیلم‌ها به مضحکه گرفته می‌شود و شوخی‌های زشتی با آن می‌شود که بیشتر بوی بی‌احترامی و کج‌فهمی می‌دهد.

        volume40_35.jpg
         
        ۴- بد جلوه دادن حجاب


        متاسفانه، چادر، نماد زن مسلمان ایرانی، منزلت خود را در این آثار از دست داده و  کمتر به صورت جریان‌ساز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این آثار معمولا کاراکترهایی از این نوع حجاب استفاده می‌کنند که یا از موقعیت اجتماعی ضعیفی برخوردارند، در غالب خدمتکار یا پرستار مثل «جدایی نادر از سیمین»، «به همین سادگی»، «قصه پریا»، «مردان مریخی، زنان ونوسی» و یا چهره‌ مشکوکی دارند که باید از آنها ترسید و مواظبشان بود. معمولا در این آثار زنان مسن در هیات چادر و دختران جوان امروزی با لباس‌های فشن چون «مرهم»، «طلاق به سبک ایرانی» نمایش داده می‌شوند. از دیگر شواهد این موضوع می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد: بدجلوه دادن سرداری که از دوران بچگی چادر بر سر دختر خود کرده و از این کار صدمه می‌بیند در «دموکراسی در روز روشن». نمایش دختران فقیر باحجاب و زنان اشرافی با لباس‌های طرح‌دار و موهای باز در «نارنجی‌پوش». زنان تحصیل‌کرده و متمدن غیرچادری در «ورود آقایان ممنوع». لباس‌های محجبه برای مراسم عزا در اکثر فیلم‌ها مانند «زندان زنان» و از آن طرف بدحجابی را که باعث تضعیف مبانی عفت، اخلاق و آرمان زناشویی سالم  است را نماد ترقی  و منزلت نشان می دهند. (مرهم یا جدایی نادر از سیمین)

        volume40_36.jpg
         
        ۵- تضعیف نهاد خانواده


        مرد که تکیه‌گاه و رکن اصلی خانواده است تبدیل به ستون متزلزلی شده که اگر قصد تربیت فرزندش را داشته و بخواهد اخلاقیات دینی را متذکر شود متعصب است و باید ترکش کرد مانند «امشب شب مهتابه» و «مرهم». و اگر به همسرش رعایت برخی امور را تذکر بدهد، بیمار روانی است که یا باید درمان شود و یا باید با از او جدا شد چون «دو خواهر» و حتی فیلم‌هایی مانند «نار»، «عروسک» و «عاشق» که باعث تغییر الگوهای رفتاری مردم و بروز رفتارهای غیرمتعارف و ناهنجاری‌های جنسی از سوی بعضی جوانان شده است.
         
        ۶- رقص و خوانندگی در فیلم


        یکی از جریانات رایج فیلم‌های اکران شده پرداختن به موضوع موسیقی و خوانندگی است که آن را شبیه به فیلم فارسی‌های پیش از انقلاب و سینمای بالیوود و هالیوود کرده است همچون «دلداده»، «زندگی شیرین»، «دردسربزرگ». این فراگیری به بازیگران زن هم سرایت کرده و شاهد خوانندگی آنان با موسیقی تند در فیلم‌هایی مثل «درباره زندگی»، «مرهم» و «سعادت‌آباد» هستیم
         
        ۷- ارتباط صمیمی و راحت با نامحرم


        سینما همچون دریچه‌ای است برای انتقال پیام‌ها؛ پیام‌ها، خوب یا بد، بر مخاطب تاثیر می‌گذارد. تاثیرگذاری گاهی تا مرز فرهنگ‌سازی هم پیشرفت کرده، قبح بسیاری مسایل را می‌شکند. یکی از این موارد، ارتباط راحت با نامحرم است. ارتباط راحت زنان فیلم با دوستان مرد خانوادگی در «سعادت آباد» و اطمینان و درد و دل زن با دوست شوهر، و اعتماد به وی و مشاوره خواستن از وی در «تردید» و «کنعان» به نمایش درآمده است.
         
        volume40_34.jpg
        بررسی برخی شواهد سینمایی این دوره


        «به همین سادگی»، «روسری آبی»، «بانو»، «زینت»، «اردیبهشت»، «سارا»، «همسر»، «نرگس»، «زیر پوست شهر» اکثر این فیلم‌ها بیانی از چالش زنان با جامعه و خانواده دینی و سنتی دارد، اما در ادامه از ویژگی زیبایی تصویری و موقعیت‌های ویژه برای زنان استفاده می‌شود، مانند فیلم «کما»، «دلداده» و یا «طاووس بی‌پر» و  فیلم «نیمه پنهان» که در آن زنانی به مضامین غیرمتعارفی چون آرایش کردن زن دیگر و یا اصلاح ایشان می‌پردازد. در فیلم «شاید وقتی دیگر»، زن خانه از نگاه شوهرش مثل دیگر لوازم و اشیاء منزل است و زن دنبال راهکار است. مهمترین مضامین و بخشهای فیلمهای این دوره در بحث زنان شامل: زیبایی زنان، آواز زنان و عشق و عاشقی و نمایش برخی اندام زنان (مثل گوش و گردن) برای جذب تماشاگران به سینما و در بحث خانواده شامل نمایش هر دو نوع خانواده سنتی و مدرن هستیم.
        سنتی: همراه با زندگی و تعصبات سنتی و حضور حداکثری اعضاء
        مدرن: امروزی و بسیار فهمیده
         

        volume40_40.jpg

        در بحث سبک زندگی


        عشق قدیمی، تعصب و غرور بی‌مورد مردان خانواده نسبت به دیگر اعضاء، خوراک و پوشاک به سبک زندگی غربی امروزی برجسته است. نتایج حاصله از بررسی برخی فیلم‌ها نشان می‌دهد که مسیری در حال پیمودن است مانند به چالش کشیدن زنان با جامعه سنتی و جامعه دینی و ارائه الگوی جامعه مدرن فمنیستی غربی، ارائه راه برون‌رفت از مشکلات با عبور از برخی شعائر دینی و مسائل سنتی، ترویج رابطه آزاد با افراد نامحرم، ترویج مدیریت و ریاست زندگی توسط زنان، تشویق به کار و فعالیت بیرون از خانه به جای فعالیت داخل خانه، تشویق به گرفتن مدارج علمی به هر قیمت، تشویق به گرفتن پست‌های کلان و مدیریتی ادارات، تشویق به اشتغالات سخت مردانه برای زنان، ارائه روش‌های جدید و ماهواره‌ای مد و آرایش و پوشش، عدم توجه به فرزند، شوهر و والدین، ازبین بردن نگاه طبقه اجتماعی مخصوصا دیدگاه سطح پایین به جنس زن، القا این تفکر که مرد در مقام شر مطلق و زن در مقام خیر مطلق است.
         

        خطر فاجعه


        حضور برخی بازیگران و سینماگران در خارج سینما و برخی هنرمندان در جشن‌ها و جشنواره‌ها و سایت‌های مجازی ایشان در فضای مجازی دچار بداخلاقی‌های اجتماعی شده‌اند تا جایی که برخی در کن یا اسکار با کشف حجاب، دست دادن با نامحرم، به رفتارهای خلاف دین دست زده‌اند. در بیشتر آنها بی‌اعتقادی به روح و فلسفه حجاب و عدم اعتقاد و التزام به شئونات دینی دیده می‌شود. بازیگرانی که گاه در فیلم‌ها، به ویژه در فیلم‌های به ظاهر مذهبی، بسیار محجبه ظاهر می‌شوند و در اجتماع دارای تعارض هستند خواسته یا ناخواسته باعث گسترش بدحجابی و رفتارهای غیرمتعارف در اجتماع می‌شوند و این هشدار بسیار تکان‌دهنده است.

         

         
        پی‌نوشت:
        (۱)    اولین حضور زن در سینمای ایران با فیلم «حاجی آقا، آکتور سینما» (آوانس اوگانیانس و زما اوگانیانس، ۱۳۱۱) و بعد «دختر لر» (عبدالحسین سپنتا، ۱۳۱۲) با بازی اولین زن بازیگر روحانگیز (صدیقه) سامینژاد بوده است.
        (۲)    فیلم مادیان، ۱۳۶۴، علی ژاکان



         


        3 نظر | ارسال نظر

          1.  
            ممنون مقاله بسیار جامع و زیبایی بود. لطفا کمتر از تصویر زنان بدحجاب و آرایش کرده استفاده کنید و مثلا تصاویر از دور یا مات شده بگذارید با تشکر
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۱۹ فروردین ۹۲
                ۱۳:۴۰
          1.  
            پاسخی به نظر سلیمانی
            ممنون مقاله بسیار جامع و زیبایی بود. لطفا کمتر از تصویر زنان بدحجاب و آرایش کرده استفاده کنید و مثلا تصاویر از دور یا مات شده بگذارید با تشکر
            سلام این عکس ها توسط نویسنده انتخاب نشده بلکه مسوولین سایت آنها را قرارداده اند ممنون
           
          0
           
          0
          1.  
            پاسخی به نظر سلیمانی
            ممنون مقاله بسیار جامع و زیبایی بود. لطفا کمتر از تصویر زنان بدحجاب و آرایش کرده استفاده کنید و مثلا تصاویر از دور یا مات شده بگذارید با تشکر
            تصاویر انتخاب شده برای مطلب، از عکس‌های فیلم‌هایی است که در متن به آنها پرداخته شده است.
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷