1826
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. الهام اعتمادی
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 1826
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        کالبدشکافی مشاوره از زبان یک مشاور


        بهار ع؛ گفتاردرمانگر، فارغ‌التحصیل گفتاردرمانی دانشگاه شهیدبهشتی با سه سال سابقه کار است. موضوع گفت‌وگو را که به او می‌گویم با روی گشاده استقبال می‌کند و می‌گوید: «امیدوارم اوضاع کمی بهتر شود، متاسفانه حدود ۹۸% مردم جامعه به نوعی درگیر مسایل روحی و روانی هستند، اما اطلاعی از آن ندارند و به سختی به مشاور یا پزشک مراجعه می‌کنند.»


        دخت‌ایران: چرا برخی مشاوره، روانشناسی و روانکاوی را یکسان می‌دانند؟


        اگر بخواهیم از نظر رشته‌ای بررسی کنیم، مشاوره بخشی از رشته روانشناسی است و از هم جدا نیستند، اما روانکاوی روشی درمانی است که در ایران رایج است. روانشناسان می‌توانند هم مشاوره دهند و هم روانکاوری کنند. در دوره کارشناسی‌ارشد رشته روانشناسی نیز گرایش مشاوره وجود دارد. یادگیری کودکان استثنایی و روانشناسی بالینی دیگر زیرشاخه‌های رشته روانشناسی‌اند. درباره روانشناسی بالینی باید بگویم که از گرایش‌های مهم این رشته است و به اختلالات روانی می‌پردازد، اما متاسفانه بیمارانی که به پزشک مراجعه می‌کنند از اختلالات روانی خود بی‌خبرند.


        دخت‌ایران: تفاوت روانشناسی و مشاوره چیست؟


        مشاوره شامل مشاوره تحصیلی و ازدواج است و جزئی‌تر از روانشناسی است در حالیکه روانشناسی دید کلی‌تری دارد و با اختلالات هر بیماری سروکار دارد.


        دخت‌ایران: از یک مراجعه‌کننده شروع کنیم، چطور یک مشاوره آغاز می‌شود و ادامه پیدا می‌کند؟


        مراجعه‌کننده‌ها معمولا با عنوان کردن مشکل و مساله خود به پزشک مراجعه نمی‌کنند، بسیاری از بیماران خود را سالم می‌دانند و یا به اصرار خانواده و اطرافیان پیش مشاور می‌روند. مشکل‌ترین بخش یک مشاوره فرایند اعتماد بیمار به مشاور است، چراکه معمولا این کار زمان زیادی می‌برد و تا این اعتماد به وجود نیاید، اطلاعات مهم و ضروری برای بررسی مشکل را به پزشک نمی‌دهند. بسیاری از مراجعه‌کنندگان مشاور را قبول ندارند و فکر می‌کنند مشاور تنها برای گرفتن پول بیشتر تعداد جلسه‌ها را افزایش می‌دهد، اما افزایش تعداد جلسه‌ها تنها به دلیل همین مساله اعتمادسازی است. بسیار پیش می‌آید که بیمار پس از جلسه‌های بسیار تازه مساله اصلی خود را عنوان می‌کند و انگار صورت مساله را بخواهیم از نو بنویسیم.


        دخت‌ایران: چرا فردی که هزینه و زمان می‌گذارد این‌قدر سخت اعتماد می‌کند، در حالیکه می‌داند اطلاعاتی که به پزشک می‌دهد برای روند درمان اهمیت دارد؟


        معمولا افراد دوست ندارند رازهایشان را به کسی بگویند به جز تعداد اندکی که شخصیتی برون‌گرا دارند، مشاور معمولا از میان توصیف‌هایی که مراجعه‌کننده می‌گوید به مشکلات خانوادگی پی می‌برد. در مشاوره شیوه تربیت فرزندان، مسائل زناشویی، عدم اعتماد به نفس و مسایل جنسی از مهم‌ترین مشکلات به شمار می‌روند و بیان آنها گاهی برای مراجعه‌کننده دشوار است.


        دخت‌ایران: مراجعان را می‌توان در یک دسته‌بندی کلی تقسیم‌کرد؟


        شاید بتوان در دسته‌بندی کلی مراجعان، براساس مشکلات، آنها را در سه گروه مشکلات شخصیتی، ارتباطی و اجتماعی طبقه‌بندی کرد.


        دخت‌ایران: چه محدوده سنی بیشتر به مراکز مشاوره مراجعه می‌کنند؟


        در حوزه کاری من که گفتاردرمانی است، مراجعان خردسال و کودک و نوجوان هستند. این مشکلات بیشتر شامل کودکان اتوستیک، اختلال عقب‌مانده‌های ذهنی و اختلال لکنتی می‌شود و برای پیدا کردن ریشه مساله این گونه بیماران، متفاوت‌تر از دیگر مراجعان هستند. مراجعه‌کنندگان در محدوده سنی یک روزه تا ۸۰ ساله می‌توانند باشند، اما مشاور تصمیم می‌گیرد که چه محدوده سنی را برای مداوا انتخاب کند. مراجعان من شامل سن‌های یک تا ۱۶ سال هستند. اما دیگر مشاوران معمولا رنج سنی ۱۸ تا ۲۵ سال را پوشش می‌دهند.

        volume41_9.jpg


        دخت‌ایران: یعنی دیگر مراجعان را نمی‌پذیرند؟


        مراکز مشاوره معمولا بیمارانشان را فیلتر می‌کنند و مراکز دولتی تنها محدوده سنی خاصی را پوشش می‌دهند چراکه مشکلات و مسایل بسیاری وجود دارد و بسیاری از بیماران نیز به مددکاران ارجاع داده می‌شوند. مددکاری نهاد اجتماعی‌تری است و روانشناسان در این مساله راهکارهای کاربردی‌تری ارائه می‌دهند.


        دخت‌ایران: چرا؟


        متاسفانه هیچ نهاد حمایت‌کننده‌ای وجود ندارد. برای مثال اورژانس‌های اجتماعی که در خیابان وجود دارند معمولا به بچه‌هایی که مورد آزار و اذیت خانواده‌هایشان قرار می‌گیرند، سرکشی می‌کنند. گاهی این خانواده‌ها فروشنده مواد مخدر یا بزهکاران اجتماعی‌اند و کودکان در میان آنها زندگی می‌کنند که در بیشتر موارد نیز مورد آزار قرار می‌گیرد، اما هنگامیکه مشاور به آنها مراجعه می‌کند کسی از او حمایت نمی‌کند و ممکن است آن خانواده، وی را تهدید یا مورد آزار قرار دهند. این مساله‌ها باعث می‌شود که دست‌وپای مشاور بسته باشد.


        دخت‌ایران: یعنی قانونی برای حمایت از این کودکان وجود ندارد؟


        البته که قانون وجود دارد، اما متاسفانه از نظر قانونی نیز حمایتی صورت نمی‌گیرد. راهکار قانونی این است که کودک از خانواده گرفته شود و در مراکز نگهداری مخصوص برای چنین کودکانی سرپرستی و نگهداری شود اما امکاناتی برای این امر در نظر گرفته نشده است و کودک در نهایت به خانواده برمی‌گردد.


        دخت‌ایران: وضعیت بیمه‌های حمایتی درباره مشاوره به چه صورت است؟


        به جز مساله‌های فرهنگی و اقتصادی، بیمه و هیچ نهاد حمایتی دیگری این‌گونه بیماران و مسائل را پوشش نمی‌دهد. در حالت کلی مشاوره و گفتاردرمانی، شامل بیمه‌های درمانی نمی‌شوند و نظارتی هم صورت نمی‌گیرد. در واقع می‌توان گفت مشکلات سلامتی این‌قدر حاد است و هزینه‌ها آن‌قدر بالاست که مشکلات روانی یک کودک یا بزرگسال در درجه چندم قرار می‌گیرد.


        دخت‌ایران: نرخ جلسه‌های مشاوره و روانشناسی معمولا چقدر است؟


        متاسفانه در این مورد هم به دلیل نبود نهاد نظارتی همه جور نرخی در میان روانپزشکان رایج است. در برخی موارد حتی جلسه‌ای ۱۰۰هزارتومان نیز وجود دارد. در کل نرخ از تعرفه‌های دولتی شروع می‌شود و بستگی به مکانی که مرکز مشاوره در آن واقع شده ویزیت‌های مختلفی گرفته می‌شود. برخی مراکز در جنوب تهران گاهی با مبلغی در حدود ۲ تا ۵ هزار تومان و گاه حتی به‌صورت رایگان بیماران را ویزیت می‌کنند. مساله این است که در مراکز دولتی بیشتر مشاوران دانشجو هستند و به صورت مراکز آموزشی در آن‌جا فعالیت می‌کنند و نبود نیروی متخصص در این مراکز باعث می‌شود که گاه مشکل به خوبی شناسایی و درمان نشود.


        دخت‌ایران: یعنی می‌گویید نیروی غیرمتخصص هم بیماران را ویزیت می‌کند؟


        این دانشجویان گاهی بسیارخوب عمل می‌کنند، اما چون معمولا حالت آموزشی دارند جواب‌گوی مراجعه‌کننده نیستند. درباره نیروی متخصص باید بگویم، نظام پزشکی در هر سال حداقل به ۲۰۰نفر مجوز روانشناسی و شماره نظام پزشکی برای تاسیس مطب و کار می‌دهد در حالی که هیچ تستی برای میزان تخصص آنها جز مدرک تحصیلی‌شان وجود ندارد و این افراد وارد سیستم پزشکی می‌شوند. در ایران تست صلاحیت برای روانپزشکان وجود ندارد. از سوی دیگر، در سراسر دنیا روانشناسان در دوره‌های مختلف کار، تست‌های سلامت می‌دهند تا سلامت روانی آنها نیز هرچند مدت تایید و ادامه کار آنها تضمین شود.


        دخت‌ایران: شاید این دلیل خوبی باشد برای اینکه هر مشاور تعداد زیادی مراجعه‌کننده را در یک روز ویزیت می‌کنند. آیا یک پزشک روانشناس یا مشاور تعداد بیمار مشخصی را باید در روز ویزیت کند؟


        هر روانشناس یا مشاور در روز نباید بیش از ۴ بیمار را ویزیت کند. این شغل به دلیل اصطکاک روانی که برای پزشک به وجود می‌آورد نیاز به شرایط خاص دارد.


        دخت‌ایران: آیا این وضعیت و فشارهای روانی که از طرف بیمار برای مشاور مطرح می‌شود، آزار و اذیت روانی برای پزشک ایجاد نمی‌کند؟


         شنیدن این همه مساله و مشکل تاثیر زیادی بر روح و روان یک مشاور یا روانپزشک دارد. هر متخصص باید در ماه یک هفته مرخصی بگیرد تا علاوه بر استراحت ذهنی و بازیابی روحی، اطلاعاتش را نیز به روز کند، اما متاسفانه این استاندارد در ایران رعایت نمی‌شود و معمولا روانشناسان بیشتر از ۱۳ بیمار را در روز ویزیت می‌کنند. دلیل آن هم طبیعتا مشکلات مالی و در مرحله بعد نبود متخصص در هر حوزه است که پیشتر به آن اشاره کردم.


        دخت‌ایران: در تهران چند متخصص واقعی روانپزشک و مشاور وجود دارد؟


        حدسی که می‌زنم عددی بین ۴۰ تا ۵۰ نفر است. شاید همین تعداد متخصص داشته باشیم و بقیه تنها افرادی هستند که به دلیل داشتن مدرک روانشناسی مشغول به فعالیتند اما کارشان راضی‌کننده نیست.


        دخت‌ایران: آیا مشاوره و روانشناسی در ایران به روز و همگام با دنیاست؟


        البته می‌توانم بگوبم خوشبختانه در این زمینه وضعیت بسیارخوب است و جدیدترین روش‌ها همگام با دنیا در ایران نیز استفاده می‌شود. پیش‌شرط کار در این رشته علاقه است، مطمئن باشید کسی که علاقه‌مند باشد دائم مطالب و دانسته‌های خود را به روز می‌کند.


        دخت‌ایران: فکر می‌کنید، وضعیت آینده مشاوره و روانپزشکی در ایران چه خواهد شد؟


        امیدوارم اوضاع بهتر شود؛ در حال حاضر مشکلات و مسائل روانی در جامعه ایران بسیار شایع است و به ویژه افسردگی جزو بیماری‌های بسیار رایج در میان جوانان است. به شخصه تنها کاری که می‌توانم انجام دهم بهبود وضعیت زندگی افرادی است که اطرافم هستند و دوستانی که مشکلی دارند. تلاش می‌کنم تا در صورت توانایی به آنها توجه کنم و اگر مشکلی دارند آن را برطرف یا کمک به رفع آن کنم. مطمئنا وضعیت این حوزه نیز مانند دیگر حوزه‌های جامعه در بند بسیاری مسایلی است که حل نشده باقی مانده‌اند.
         


          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷