4279
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. طاهره مهدوی‌نیا
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۴)
            تعداد بازدید: 4279
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        قرار گرفتن مهدکودک در محل کار مادران، چگونگی کنترل کودک به صورت آن‌لاین، حاشیه‌ها و رویکردهای قانونی برخی مهدکودک‌ها و...

         

        دخت ایران - شاید نیمی از جمعیت جامعه مادر نباشند، اما نیمی از جامعه را زنان تشکیل می‌دهند، بنابراین با احتساب احتمال مادرشدن این گروه و با وجود مادران شاغل، برای نگهداری کودکان این گروه باید چاره‌ای اندیشیده شود. در حال حاضر گزینه‌های پرستار، خانواده و یا مهدکودک برای این مادران وجود دارد که هر یک می‌تواند تبعاتی به همراه داشته باشد. مزایا و معایب قرار گرفتن مهدکودک در کنار محل کار مادران، چگونگی کنترل کودک به صورت آن‌لاین، حاشیه‌ها و رویکردهای برخی مهدکودک‌ها از موضوعاتی است که در گزارش پیش‌رو به آن پرداخته می‌شود.

         

        مهدکودک‌ها از گذشته تا امروز

        از زمانی که اولین مهدکودک در ایران پایه‌گذاری شد تاکنون حدود ۵۰ سال می‌گذرد. شاید آن اوایل، کودکستان‌ها یا همان مهد‌کودک‌های امروز مختص قشر مرفه بود و برخی از خانم‌های خانه‌دار که دارای وضعیت رفاهی قابل توجهی بودند فرزند خود را برای تعلیم و اجتماعی شدن به کودکستان می‌سپردند. از سال ۱۳۳۰ مهدکودک‌های متعددی در تهران و شهرهای بزرگ ایران با روش‌های جدید تأسیس شدند. در کنار تأسیس مهدکودک‌ها دوره‌های آموزش مربی‌ نیز ایجاد می‌شد.

        اولین آیین‌نامه مهدکودک‌ها در سال ۱۳۱۲ به تصویب شورای عالی فرهنگ رسید و مهدکودک به شکل امروزی در سال ۱۳۳۴ با دستورالعملی مبنی بر تشکیل کودکستان‌های دولتی از طرف آموزش و پرورش راه‌اندازی شد و در سال ۱۳۵۳ اصلاحاتی در آیین‌نامه کودکستان‌ها به عمل آمد که بر طبق آن فقط ثبت‌نام کودکان ۵ ساله در کلاس‌های آمادگی با نظارت آموزش و پرورش مجاز شمرده شد و ثبت‌نام کودکان ۳ تا ۵ ساله در کودکستان‌های خصوصی با نظارت سازمان بهزیستی انجام گرفت.

        پس از انقلاب اسلامی، براساس تصمیم‌گیری هیأت وزیران، با انحلال سازمان زنان (۱)، سازمان ملی رفاه خانواده، سازمان تربیتی شهرداری تهران و انجمن ملی حمایت از کودکان، اجازه تأسیس مهدهای کودک به وزارت بهداری و سپس به سازمان بهزیستی محول شد. در حال حاضر، صدور مجوز و نظارت بر کلیه مهدهای کودک دولتی و خصوصی بر عهده سازمان بهزیستی کشور است.

         

        قوانین و بهبود وضعیت زنان شاغل و کودکانشان

        مادری کردن برای زن شاغل امروزی، امری متفاوت از زنان نسل‌های پیشین محسوب می‌شود. به طور کلی زنان خانه‌دار در گذشته دغدغه کمتری نسبت به چندگانگی نقش‌های خود داشتند، چراکه اساسا محوریت نقش‌هایشان، نقش‌های خانوادگی به عنوان همسر و مادر بود و به همین دلیل کمتر دچار تعارض نقش می‌شدند. اما گذشت زمان و تغییر سبک زندگی افراد جامعه، خصوصا زنان که متأثر از ورود به سطوح آموزش عالی، اشتغال، افزایش سطح تکنولوژی‌های ارتباطی و اطلاعاتی در زندگی و نهایتا تغییر در نگرش آنها نسبت به هویت خویش بود، منجر به ایجاد تعدد نقش برای آنها شد.

        شاید همین موضوعات بود که دولتمردان را واداشت تا در تدوین قوانین و مقرراتی که با هدف بهبود وضعیت زنان شاغل با نقش‌های چندگانه وضع می‌کنند این موضوع را لحاظ کنند که زنان نیز می‌توانند در کنار اشتغال و ارتقای تحصیلی به دور از اضطراب و استرس دوری از فرزندشان «مادر» باشند. به همین علت در کنار محل کار آنها فضایی را نیز به مهدکودک و یا به عبارتی بهتر محلی برای نگهداری از فرزندانشان اختصاص دادند.

         

        volume44-12.jpg

        براساس ماده ۷۸ قانون کار، ناظر بر فرصت شیردهی و ایجاد مهدکودک برای مادران شاغل، در هر سه ساعت، نیم‌ساعت فرصت شیردهی برای مادران پیش‌بینی شده که این ساعات جزء ساعات کار به شمار می‌رود. در همین ماده، ایجاد مهدکودک به وسیله کارفرما الزامی شمرده شده است، ولی این الزام فاقد معیار یا ضابطه‌ای برای اجبار کارفرما بوده و تدوین آئین‌نامه آن به عهده بهزیستی گذاشته شده که باید توسط وزیر کار و امور اجتماعی تصویب می‌شد.

        این آئین‌نامه ۱۶ مرداد ۱۳۷۰ به نام آیین‌نامه اجرایی شیرخوارگاه‌ها و مهدکودک‌ها به تصویب رسید. بر این اساس، کارفرما در کارگاه‌هایی با بیش از ۱۰ نفر کارگر که تعداد فرزندان آنها از ۵ کودک بیشتر باشد، باید محلی را در قسمتی از کارگاه یا جایی نزدیک به آن برای نگهداری فرزندان زنان کارگر ایجاد کند. در این محل کودکان زیر ۷ سال نگهداری می‌شوند. چنین قانونی به زنان شاغل کمک می‌کند که راحت‌تر و با نگرانی کمتری به کار در کارگاه بپردازند.

        همچنین به مواردی چون: دایر بودن مهدکودک در نوبت دوم شیفت‌کاری، اجازه تأسیس مرکز مشترک و اینکه هزینه‌های مرکز، اعم از ثابت و جاری به عهده کارفرماست، اشاره شده است. در این میان آنچه قابل تأمل است، عدم وجود ضمانت اجرایی این قانون و آیین‌نامه در اکثریت قریب به اتفاق شرکت‌های بخش خصوصی است؛ و همچنین عدم نظارت بر اجرای آن در بخش دولتی، گرچه در بخش دولتی نیز تنها برخی ارگان‌ها به کلیات این آیین‌نامه در زمینه ایجاد مهدکودک توجه کرده‌اند.

         

        مزایا و معایب وجود مهدکودک در کنار محل کار مادران

        دغدغه وجود مهدکودک در محل کار، دغدغه تمامی مادران جوان و شاغل است. از جهات بسیاری چون،‌ هزینه پایین‌تر، امکان شیردهی به کودک تازه متولد شده، راحتی رفت و آمد همراه با کودک و آرامش خیال مادران در مراقبت از کودکانشان و امکان سر زدن به وی در ساعت‌های مشخص روز به مهدکودک از جمله مزایایی است که مادرانی که کودکان خود را به مهدکودکی کنار محل کار خود می‌سپارند از آن بهره‌مند می‌شوند.

        از سوی دیگر مربیان و مسؤول مهد که ممکن است تحت پوشش آن اداره خاص باشند، شاهد سرکشی مادران بوده و در ارائه خدمات دقت بیشتری خواهند داشت. وجود مهدکودکی در محل کار کمترین امکانی است که باید در دسترس این مادران باشد تا اشتغال موجب برهم زدن نظم زندگی و تربیت فرزندان و همچنین سرزنش شخصی خودشان نشود.

        تعدد نقش زنان در جامعه در قالب همسر، مادر، خانه‌دار، شاغل و تفکیک وظایف زنان (خانه‌داری) و مردان (امور خارج از منزل) می‌تواند بر روحیه بانوان شاغل اثر منفی داشته باشد. بازنشستگی‌های زودتر از موعد و تعطیلی مهدکودک‌های دولتی از جمله عواملی است که مشارکت زنان را در فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی کاهش می‌دهد. عدم دسترسی به مکانی که بتوان فرزندان کارکنان را در آن نگهداری کرد از سویی مادران را تحت فشار قرار می‌دهد و هزینه‌هایی که چنین جایگاهی برای کارفرما  به دنبال دارد موانع ایجاد مهدکودک در کنار محل کار مادران است.

        مسلم است که مادران شاغل همانند مادران غیرشاغل نمی‌توانند به طور کامل به کودکان خود رسیدگی کنند. خستگی ناشی از دنیای ماشینی  باعث می‌شود مادران شاغل در ساعات باقی مانده روز در اندیشه انجام کارهای نکرده باشند و این ساعات موقعیت مناسبی برای برقراری ارتباط مادرانه آنها و کودکانشان نیست. پس وجود مهدکودکی در نزدیکی محل کار مادران می‌تواند این خلاء را تا حدودی پوشش دهد. کودکان با دیدار مادر در ساعت‌های مختلف روز احساس امنیت بیشتری کرده و محیط مهدکودک را کمتر محیطی با شرایط جدا از شرایط منزلشان قلمداد می‌کنند.

        بیشترین استفاده از امکانات بهداشتی و تأمین سلامت شیرخوار، تداوم شیردهی به وسیله مادر هم در روزهای کاری و هم در ایام تعطیل، باعث می‌شود نیازی به استفاده از شیرخشک نبوده و تغذیه با بطری یا حتی فنجان مورد نیاز نیست. اینها همه از جمله عواملی هستند که بود و نبود ایجاد محلی به عنوان مهدکودک را در کنار محل اشتغال مادران مثبت ارزیابی می‌کنند.

        از طرف دیگر وابستگی کودک به مادر هنگام برگشت و ترک مکرر شیرخوار، ممکن است باعث ناراحتی او شود. به علت محدودیت در تنظیم وقت ساعت شیر، تغذیه به دلخواه شیرخوار میسر نیست. این موضوع از جمله معایب وجود مهدکودک در کنار محل کار مادران شاغل است. برخورد سلیقه‌ای با این موضوع از سوی برخی کارفرمایان در ارتباط با تأسیس مهدکودکی در محل کار مادران باعث می‌شود، فضای محدودی که چه بسا تشکیل شده از دو یا سه اتاق در ساختمان اداری با کمترین امکانات ممکن برای یک مهدکودک و از طرفی فقدان استاندارد لازم برای ایجاد محیطی که بتوان کودکان را با آرامش خیال بیشتری به دست مربیان سپرد باشد. این نیز می‌تواند اشکال دیگری بر موضوع تأسیس مهدکودک در محل کار مادران باشد و در صورتی قابل رفع است که فضایی مجزا و نه لزوما چسبیده به محل کار مادران در ساختمان دیگری نزدیک به محل کار مادران از سوی سازمان مربوطه تأسیس شود و از تمام امکانات، وسایل بازی، سرگرمی، آموزشی و فضای استراحت مناسب با رعایت بهداشت محیط، جایگاه مناسبی برای تغذیه شیرخواران و کودکان بزرگتر فراهم آورد.

         

        برخورد سلیقه‌ای کارفرمایان خصوصی و دولتی با  قوانین!

        تبصره ۱ ماده ۶ قانون کار مصوب ۱۳۷۵ درخصوص این است که: «وزارتخانه‌ها، موسسات و شرکت‌های دولتی و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است موظفند متناسب با تعداد مادرانی که فرزند خود را شیر می‌دهند نسبت به ایجاد محل مناسب در محیط کار اقدام کنند.» ایجاد تسهیلات برای مادران شاغل از جمله اختصاص جایی برای نگهداری فرزندانشان دولت را موظف می‌ساخت محلی برای نگهداری کودکان در محل کار مادران ایجاد شود، اما از زمانی که مهدکودک‌های دولتی به بخش خصوصی واگذار شد، برخی از ادارات که مادران شاغلی با کودکانی که باید تحت نظر مهدکودک باشند دارند، به صورت خودگردان اقدام به ایجاد محیطی در محل کارشان کرده و بدین وسیله چنانچه موردی نیز در ارتباط با کودکانشان پیش‌بیاید مادر و مربی مسؤولیتش را می‌پذیرد. برخی از مهدکودک‌ها  نیز که نزدیک به محل کار مادران هستند به نوعی هزینه‌ها را تقسیم کرده‌اند و به صورت پیمانکار عمل می‌کنند.

        اگرچه قانون استفاده از ساعت کار نیمه‌وقت برای بانوان تا زمان ۲ سالگی فرزندشان هنوز به قوت خود باقی است، اما شاید امکان خانه‌نشین ساختن زنان با این قوانین بیشتر فراهم می‌شود. از سویی درآمد کارمندان زن آنقدر کفاف سپردن فرزندانشان به مهدهای خصوصی را نمی‌دهد. از طرف دیگر استانداردهای مهدکودک‌های خصوصی که گاه با سیستم‌های ویژه کنترل کودکان به صورت آن‌لاین شرایطی را فراهم می‌آورد که مادران را ملزم به پرداخت شهریه‌های کلان (با توجیه فراهم آوردن امنیت روحی-اجتماعی کودکان) می‌سازد، بهره بردن از کلاس‌های آموزشی مختلف از دوره‌های زبان انگلیسی، فرانسه و... گرفته تا آموزش موسیقی، ورزش‌های گوناگون و لوکس در مهدکودک‌های خصوصی دلیلی بر ادعای شهریه‌های کلان مهدکودک‌های خصوصی است. چه بسا برخی مادران تنها با هدف نگهداری از فرزندانشان در ساعت‌های اداری کودک را به مهد می‌سپارند و بیش از این انتظاری از آن ندارند.

        در بخشی از سخنان زهرا سجادی، معاون امور خانواده مرکز امور زنان ریاست جمهوری با اشاره به تسهیلات ویژه برای مادران، از راه‌اندازی مهدهای کودک در مجاورت محل کار مادران خبر داده شده است. این در حالی است که در ادامه این گزارش آمده است که: «سال‌هاست به جز در برخی از سازمان‌های دولتی، هیچ یک از کارفرمایان بخش خصوصی زیر بار اجرای این قانون نمی‌روند.» (۱۸ مرداد ۱۳۹۱، خبرگزاری مهر)

        شاید یکی از چالش‌هایی که زنان شاغل را وادار می‌کند فرزندآوری خود را به تأخیر بیندازند یا از قید بقیه سنوات خود گذشته و خانه‌نشین شوند، همین قوانین دست و پاگیر و عدم همکاری‌هاست. از سویی سیاست جمعیتی کشور نیاز به زیرساخت‌هایی برای افزایش جمعیت دارد و از سوی دیگر اکنون دوران پس از مرخصی‌های زایمان مادران شاغل به معضل تبدیل شده است. چه بسا نمی‌دانند فرزند خود را به که بسپارند؟ به فرض با یافتن مهدکودکی نزدیک محل کار این مسأله به ظاهر حل می‌شود، اما آیا این مکان مناسب و دارای استانداردهای لازم برای تربیت و نگهداری کودکان هستند؟

        انتخاب شیرخشک برای غذای روزانه کودکان تنها راه‌حلی است که مادرانی که فرزند خود را به مهدکودکی با فاصله از محیط کاری‌شان می‌سپارند انتخاب می‌شود.  این در حالی است که مطابق قوانین کار و تأمین اجتماعی، کارفرما باید متناسب با تعداد کودکان و گروه سنی آنها مراکز مربوط به نگهداری کودکان را (از قبیل شیرخوارگاه، مهدکودک و...) ایجاد نماید. با این وجود به دلیل ضعف در نظارت بر اجرای این قانون، کارفرمایان بخش خصوصی به راحتی از اجرای آن  می‌گریزند.

        volume44-13.jpg

        از سوی دیگر نیز به گفته وزیر بهداشت براساس آخرین مطالعه انجام شده در کشور، به رغم ارتقای شاخص تغذیه انحصاری، شاخص تداوم تا یک سال و تداوم تا دو سال تغذیه با شیر مادر با افت نسبی همراه بوده است که این موضوع بیانگر چالش‌هایی است که با بازگشت به محل کار بر سر راه مادران شیرده وجود دارد. با توجه به ضرورت تغذیه کودک با شیر مادر تا دوسالگی لازم است تا سرچشمه افت این شاخص تداوم را در اصلاح و اجرای قوانین کار و تأمین اجتماعی جست‌وجو کرد و موانع آن را برطرف کرد. (جوان آنلاین، یکشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۲)

         

        واگذاری مهد‌کودک‌ها به بخش خصوصی و تبعات آن

        نیمی از جمعیت جامعه نیاز به تسهیلاتی در حوزه حمایت‌های مالی دولت، تسهیلاتی که برای مادری و فرزندآوری در نظر گرفته می‌شود و حمایت‌های اجتماعی و شغلی دارند. از زمانی که مهدکودک بانک تجارت به عنوان اولین مهدکودک دولتی به بخش خصوصی واگذار شد ۱۲ سال می‌گذرد. مادران شاغل در بانک برای نگهداری از کودکانشان هزینه‌ای پرداخت نمی‌کردند و خود بانک این هزینه را متقبل می‌شد.

        از سال ۱۳۸۶ براساس دستور ریاست جمهوری آن زمان مطابق با اصل ۴۴ قانون اساسی خدمات دولتی به بخش خصوصی واگذار شد و از جمله این خدمات مهدکودک‌ها را نیز شامل می‌شدند. قدم دوم در خصوصی‌سازی مهدکودک‌ها را بیمارستان‌ها برداشتند. مهدکودک‌ها در بیمارستان‌ها به صورت خودگردان اداره شده و از طریق مزایده و مناقصه به بخش خصوصی واگذار شدند.

        با وجود این تغییر تحولات همان نیمی از جمعیت جامعه که زنان شاغل اکثریت آنها را شامل می‌شوند گاه از محیط نگهداری کودکانشان منفک شده و ناچار به تسلیم در برابر قانون دولت شدند. به نقل از یکی از مدیران مهدهای وابسته به سازمان دولتی، واگذای مهدکودک‌ها به بخش خصوصی کیفیت آنها را بالا برده است؛ این مهدها با استاندارد بالاتری نسبت به مهدکودک‌های دولتی فعالیت‌ می‌کنند و از طرف دیگر، کار تخصصی‌تر است. در مهدهای دولتی کارمند اداره دولتی مربی مهد می‌شود. این فرد تا دوران بازنشستگی انتظار دارد در اداره فعالیت داشته باشد چه بسا مربیان مهدکودک‌های دولتی ۵۰ ساله شده و دیگر توان و انرژی نگهداری از کودکان را ندارند. در حالی که از زمان این واگذاری به بعد مدیران مهدها ملزم به پذیرش مربیان جوانی هستند که حوصله و روحیه برخورد با کودکان را دارند.

         

        کنترل آن‌لاین کودکان چرا و چگونه؛

        دوری کودک از محل کار مادران دنیای الکترونیک را به برخی مهدهای کودک بخش خصوصی نیز کشانده است. در این ارتباط مادران می‌توانند به صورت آن‌لاین و از طریق اینترنت شاهد نحوه رفتار با کودکانشان و یا آموزش‌هایی که می‌بینند باشند. در برخی از مهدکودک‌ها ضبط وقایع روزمره مهدکودک و ضبط آن بر روی لوح‌های فشرده مادران را در جریان امور داخل مهدکودک قرار می‌دهند. این در حالی است که به عقیده یکی دیگر از مدیران مهد به این علت که مربیان مهدکودک‌ها زن هستند و در طول روز در داخل مهد لباس‌های رنگ روشن بر تن دارند و به صورت آزاد‌تر از وقتی که خارج از مهد هستند در انظار ظاهر می‌شوند شاید علاقه‌مند به دیده شدن توسط مادران نباشند. از سویی مادران شاغل به صورت کامل برای مدیران مهد شناخته شده نیستند امکان سوءاستفاده یا به طور کلی انحراف از موضوع کنترل فرزندان به صورت آن‌لاین نیز وجود دارد.

        این موضوع تبعات منفی بسیاری به همراه خواهد داشت که به عقیده ایشان مهدهای خصوصی برای بالا بردن شهریه و برای اینکه از قافله پیشرفت عقب نمانند اوایل تأسیس به این سیستم مجهز می‌شوند و پس از اینکه با مخالفت و یا اعتراض مادران روبرو شدند ممکن است آن را منتفی سازند به هر حال مدتی شهریه کلان را دریافت کرده‌اند.

        وی خاطرنشان می‌سازد قرار دادن دوربین مدار بسته در محیط مهد سنجیده‌تر است. به این علت که علاوه بر اینکه آرامش را از محیط مهد نمی‌گیرد، بلکه حتی خود مدیر مهدکودک می‌تواند بر اتاق‌های نگهداری از کودکان اشراف داشته باشد. به هر حال کیفی کار کردن در اولویت قرار دارد و کنترل کودکان به صورت آن‌لاین تأثیری در پیشرفت، تعالی و پرورش بهتر کودکان نخواهد داشت. مادران می‌توانند با سرکشی‌هایی که در ساعت‌های مجاز به مهدکودک دارند و جلساتی که برگزار می شود امور مربوط به کودکانشان را پی‌گیری کنند.

         

        و سخن آخر

        کودک مهم‌ترین سال‌های تکوین شخصیت خود را در دامن مادر خود می‌گذراند. بنابراین مادر نقش ویژه‌ای در تربیت فرزند دارد و به دلیل عواطف خالصانه خود پناهگاه امنی برای کودک به حساب می‌آید. همچنان منفک شدن محل نگهداری کودکان از محل کار مادران به ویژه برای افرادی که فرزندان شیرخوار دارند مسأله‌ساز است. دولت هم بودجه‌ای برای احداث مکانی جهت نگهداری از فرزندان مادران شاغل در نظر نگرفته است. بحث بر سر توافق دولت و سازمان‌های مرتبط با حقوق زنان بوده و به این موضوع بستگی دارد که نهادهایی که داعیه دفاع از حقوق قشر زنان شاغل را دارند تا چه حد دولت را با توجیهات اجتماعی-انسانی خود موظف به فراهم آوردن امکاناتی برای ادامه کار زنان شاغل کنند. چنانچه این توافق انجام گیرد و مسأله توجیه قانونی این مسأله نیز برطرف گردد، هر سازمانی می‌تواند مکانی را نزدیک محل کار مادران خریداری و یا اجاره کرده و با نظارت خود راه‌حلی برای این مسأله بیابد. البته این موضوع به این شرط که دولت همچنان علاقمند به جذب نیروی انسانی زن در بدنه کاری‌اش باشد امکان‌پذیر است. درست همچون موضوع مرخصی‌های زایمان که از ۳ ماه به ۹ ماه ارتقا یافت و امنیت شغلی زنان را پس از دوران مرخصی نیز فراهم ساخت بدین ترتیب آیا می‌تواند یا می‌خواهد مقوله نگهداری از کودکانشان را نیز به مسأله‌ای حل شده تبدیل کند؟

         

        پی‌نوشت

        (۱) سازمان زنان ایران (تاسیس ۱۳۴۵) سازمانی دولتی در ایران بود که به مسایل زنان در سطح کشور می‌پرداخت. فعالیت‌های سازمان زنان بیشتر جنبه خیریه‌ای داشت،  ایجاد مراکز رفاه خانواده برای زنان طبقه پایین شهری امکانات آموزشی (سوادآموزی و آموزش‌های حرفه‌ای)، تسهیلات بهداشتی (آموزش بچه‌داری و تنظیم خانواده، چکاپ‌های منظم، توزیع وسایل پیشگیری از بارداری)، مشاوره حقوقی، و مهدکودک از جمله فعالیت‌های این سازمان بشمار می‌رفت. (ویکی‌پدیا)

         

         


        4 نظر | ارسال نظر

          1.  
            با سلام میخواستم یک مشاوره برای فرزند ۴ سالم معرفی کنید
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۲۰ مرداد ۹۲
                ۱۱:۵۸
          1.  
            پاسخی به نظر سمیه
            با سلام میخواستم یک مشاوره برای فرزند ۴ سالم معرفی کنید
            با سلام مشاورها که زیادن
           
          0
           
          0
          1.  
            با سلام قید بیش از ۱۰ نفر کارگر و ۵ کودک در آیین نامه وجود ندارد. اگر لینکی راهنمایی فرموده و یا برای آیین نامه بدهید ممنون میشوم
           
          0
           
          0
              1. user-pic
              2. اسنا
                ۰۱ آذر ۹۳
                ۰۰:۴۶
          1.  
            بسیار عالی من موقعیت شغلی بسیار عالی دارم،اما بخاطر پسر شیرخوارم باید از سر کار رفتن و یا ادامه تحصیل چشم پوشی کنم!!
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷