1851
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. فهیمه حسن‌میری
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۲)
            تعداد بازدید: 1851
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        از چه زمانی وظایف این طور تقسیم‌بندی شد که خانواده عروس باید تمام یا بیشتر وسایل زندگی را تهیه کند؟

         

        دخت‌ایران - در کنار مهریه‌های بالا که ممکن است پسران را از ازدواج منصرف کند، جهیزیه‌های سنگین هم گاهی به کابوس برای خانواده عروس تبدیل می‌شود، به ویژه وقتی در شرایط اقتصادی باشیم که سر زدن به چند فروشگاه و تنها قیمت گرفتن از کالاها جرات زیادی می‌خواهد، خریدن آنها و آن هم اجناس درجه یک برای این که مبادا حرف و حدیثی پیش بیاید، برای بسیاری از خانواده‌ها کار ساده‌ای نیست.

         

        جهاز؛ کجا، چگونه؟

        اما اصلا جهیزیه یا جهاز چیست و از چه زمانی وظایف اینطور تقسیم‌بندی شد که خانواده عروس باید تمام یا بیشتر وسایل زندگی را تهیه کند؟ آنطور که گفته می‌شود، جهاز دادن رسمی بسیار قدیمی و تاریخی است و حتی در قدیمی‌ترین گزارش‌های موجود یعنی در قانون حمورابی هم به جهاز اشاره شده و از روی آن می‌توان فهمید جهاز برای عروس از قبل یک رسم بوده است. علاوه بر آن، چنین آیینی تنها به ایران یا کشورهای آسیایی منحصر نمی‌شود، بلکه در کشورهای آفریقایی و اروپایی هم وجود داشته، در انگلیس اهمیت خاصی داشته و رومی‌ها هم به این موضوع معروف بودند که قوانین ویژه‌ای برای جهاز داشتند.

         

        با این حال این رسم امروزه در کشورهای دیگر چندان شکل سنتی‌اش را حفظ نکرده و بیشتر در کشورهای آسیایی است که نه تنها هنوز وجود دارد، بلکه روزبه‌روز بر ابعاد آن افزوده هم می‌شود. اگرچه کشورهایی مانند کشورهای عرب‌زبان حاشیه خلیج فارس چنین رسمی ندارند و تامین وسایل زندگی بر عهده داماد است، در بیشتر کشورهایی با فرهنگ مشابه و نزدیک ما رسم جهیزیه دادن از طرف خانواده عروس وجود دارد؛ به عنوان مثال در کشور هند هم مانند کشور ما جهیزیه از اهمیت خاصی برخوردار است و می‌تواند خانواده‌ها را هنگام ازدواج دخترانشان با مشکل مواجه کند.

         

        اگرچه همانطور که گفته شد این که هزینه مراسم عروسی را خانواده داماد بپردازد و هزینه بیشتر وسایل زندگی مشترک را خانواده عروس، در کشور ما مربوط به چند سال اخیر نیست، بلکه در تهران و بیشتر شهرهای ایران سال‌های سال است چنین رسمی وجود دارد، با این حال از آن زمان تاکنون تفاوت‌های محسوسی در شکل و شمایل آن ایجاد شده است.

         

        volume47-16.jpg

        در سال‌های گذشته این وسایل را که بسیار مختصرتر از شکل امروزی آن بودند و روی چند سینی یا «طبق» جا می‌شدند، چند نفر به اسم طبق‌کش‌ همراه با ساز و آواز به خانه داماد می‌بردند تا به این شیوه، هم به بقیه اعلام کنند که زندگی جدیدی در حال شکل گرفتن است و هم این که اهالی محل و همسایه‌ها را در این شادی شریک کنند، اما امروزه در شهرها خبری از آن طبق‌کش‌ها نیست و وسایل اهدایی خانواده آنقدر زیاد شده‌اند که نمی‌توان به شکل سنتی این مراسم را اجرا کرد.

         

        وقتی راه‌حل، معضل می‌شود!

        می‌توان گفت وجود چنین آیینی در کشورها و فرهنگ‌های مختلف، ناشی از نیازی بوده که جوان‌ترها در ابتدای زندگی برای تامین هزینه‌ها و اسباب و لوازم خانه داشته‌اند. این روزها با این که در بسیاری از موارد، هم پسرها شاغلند و هم دخترها، اما با توجه به هزینه‌های سنگین زندگی شاید هنوز به کمک خانواده‌ها و آشنایان عروس و داماد نیاز باشد و بتوانند با هدیه دادن بخشی از لوازم زندگی مقداری از موانع ازدواج را کم کنند. اما سوالی که پیش می‌آید این است که چرا همین کمک گاهی خودش به مشکل تبدیل می‌شود؟

         

        شاید مشکل از جایی آغاز شد که چشم و هم‌چشمی‌ها وارد کار شد و بنابر قانونی نانوشته هرکس سعی کرد جهیزیه بیشتری فراهم کند تا احترام بیشتری داشته باشد. این مسابقه بزرگ وقتی اهمیت خاصی پیدا می‌کند که روزی برای دیدن وسایلی که عروس برای زندگی مشترک آماده کرده تعیین می‌شود و در اصطلاح همه خودشان را آماده می‌کنند تا در مراسم «جهازبران» شرکت کنند. به این ترتیب جهیزیه دادن که قرار بود کمکی باشد برای شروع زندگی مشترک، حالا شکل تجملاتی به خودش گرفته و به جای آن که با شادی همراه شود، با هزینه و زحمت زیاد برای خانواده‌ها و در مواردی حرف و حدیث‌های بعد از آن همراه شده است. مساله‌ای که جای نگرانی دارد و رفته‌رفته کار خانواده‌ها را سخت‌تر می‌کند تا هر بار مجبور شوند بیشتر از قبل زیر بار قرض و وام بروند و وسایلی را برای زوج جوان تدارک ببینند که شاید سال‌های سال هم مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

         

        کاری می‌توان کرد؟

        همین جاست که این نگرانی برای خانواده‌ها پیش می‌آید که با گذشت زمان، بیشتر از این وسایل غیرلازم و تجملاتی جزو ارکان اصلی جهیزیه حساب شود و اگر کسی به داشتن وسایل ضروری بسنده کرده بود، زیر نگاه‌های سنگین دیگران احساس کند گناه بزرگی انجام داده است؛ اما برای رفع این نگرانی چه کاری می‌توان کرد؟ جوابی که کارشناسان به این سوال می‌دهند این است که طبیعتا یک‌شبه نمی‌توان فرهنگی که اینطور ریشه دوانده را عوض کرد، بلکه باید با گام‌های کوچک‌تر از چنین فضایی دور شد. کارهایی که باید در این راستا انجام داد کارهایی از نوع دستوری نیستند، بلکه باید رفته‌رفته و از خودمان شروع کنیم و چنین فرهنگی را در خانواده، اطرافیان و درنهایت جامعه وارد کنیم. به عنوان مثال یکی از این گام‌ها می‌تواند این باشد که مراسم جهیزیه‌بران را برگزار نکنیم و به چنین مراسمی که از طرف دیگران برگزار می‌شود نرویم.

         

        راه دیگر می‌تواند این باشد که باب بحث را در خانواده‌ها و در جمع دوستان و آشنایان راجع به این قضیه باز کنیم تا پیش‌فرض‌هایی که در این رابطه شکل گرفته به مرور زمان عوض شود. حرف زدن راجع به این قضیه در مراسم خواستگاری و تاکید بر داشته‌های فردی و انسانی، آموزش‌ و فرهنگ‌سازی برای کم یا حذف کردن مهریه و هزینه‌های سنگین مراسم عروسی و درعوض مشارکت هر دو خانواده عروس و داماد در تهیه وسایل زندگی و همچنین اقدامات دیگری که به تناسب شهرها، فرهنگ‌ها و موقعیت‌های مختلف می‌تواند اتفاق بیفتد، شاید بتوانند جامعه را به سمتی ببرند که در سال‌های آینده تصور و توقعی برای جهیزیه‌های گران‌قیمت و تهیه وسایل غیرضروری برای شروع یک زندگی وجود نداشته باشد.

         

         


        2 نظر | ارسال نظر

              1. user-pic
              2. نامشخص
                ۰۲ آبان ۹۲
                ۰۱:۵۴
          1.  
            این خیلی خوبه که راه حل ارائه دادین براش
           
          0
           
          0
          1.  
            عملا جهاز دادن توسط دختر رو تایید کردید و حالا کمکی از طرف خانواده پسر. در صورتی که اسلامیش اینه که تامین زندگی با مرده و البته در مثالی مثل ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س)، حضرت پیامبر (ص) هدایایی! برای کمک به شروع زندگی دادند. ولی وظیفه ی اصلی بر دوش مولا (ع) بود. باید روی این نکته تاکید کرد در شهرهایی در ایران هم جهیزیه وظیفه ی پسر است و خانواه ی دختر در مواردی کمک می کنند. این شیوه و جا افتادن این نوع نگرش در کل کشوربه اضافه ی قناعت حقیقی در ضروریات مهمتر است
           
          0
           
          0
          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷