1590
مجله اینترنتی
زنان و خانواده
کانال دخت ایران
          1. طاهره مهدوی‌نیا
              1. اندازه متن:
              2.  
              3.  
            نظرات (۰۰)
            تعداد بازدید: 1590
            نسخه مناسب چاپ
            ارسال به ديگران
            اضافه کردن به علاقمندی ها
        فواید بازی و نقش آن در پرورش جسم وروح کودکان
         
        دخت‌ایران- درباره فواید بازی و نقشی که در پرورش جسم و روح کودکان از سنین پایین تا دوران نوجوانی دارد، پژوهش‌های بسیاری انجام شده است، کارشناسان و پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که بازی نیاز اولیه و ضروری کودکان است و هر چه این تحرک در زندگی کودکان سالم و سازنده باشد، فکر، ذهن و جسم آنها بهتر پرورش‌یافته و خصوصیات اجتماعی ایشان بهبود می‌یابد.
         
        در این گزارش دخت‌ایران سعی دارد به معرفی بازی‌های متناسب با گروه‌های سنی ۹-۶ سال با توجه به خصوصیات جسمی، عاطفی و تربیتی این گروه از کودکان بپردازد. در این راستا نقش والدین در انتخاب بازی متناسب با این گروه سنی، باید‌ها و نبایدهای بازی با کودکان ۹-۶ سال، همچنین نظارت والدین بر چگونگی بازی‌ کودکان سنین دبستان با وجود انتخاب و یا عدم انتخاب هم‌بازی از میان هم‌جنسان و غیرهمجنسان خود و ....  مورد بررسی قرار می‌گیرد.
         
        *تأثیر خصوصیات جسمی –عاطفی کودکان ۹-۶ ساله بر انتخاب نوع بازی
        کودکان در ۶ سالگی وارد مرحله دوم زندگی رشدی خود می‌شوند. رشد طولی آنها نسبت به دوران قبل از آن کند‌تر می‌شود، ولی رشد عرضی آنها سریع‌تر شده به همین دلیل عضله‌ها نیز بزرگ‌تر و حجیم‌تر می‌شود. بدین ترتیب حرکات کودک در این سنین غالباً خشن است و از تمام عضلات برای اجرای یک حرکت و مهارت استفاده می‌کند. در سنین ۹-۶ سالگی شکل‌گیری بدن تدریجی و رشد استخوان‌ها در جهت افزایش ضخامت آنهاست. در این سنین، در هنگام فعالیت‌های جسمانی به دلیل کوچک بودن شُش‌ها تعداد تنفس و ضربان قلب به سرعت افزایش می‌یابد.
         
        ویژگی‌های کودکان ۹-۶ ساله با خصوصیات کودکان سنین پیشین متفاوت است، به طور مثال کودک از ۶ سالگی به بعد کم‌کم یاد می‌گیرد چگونه واکنش‌های عاطفی خود را کنترل کند. کودکان در این دوره سرشار از احساسات‌اند. واکنش‌های عاطفی در این دوره عبارت‌اند از: خشم، ترس، حسادت، کنجکاوی، لذت محبت و هیجانات شدید.
         
        ویژگی‌های خاص جسمانی کودکان ۹-۶ ساله (عضلانی شدن) باعث انتخاب بازی‌هایی می‌شود که در آن پرش، و پرتاب توپ‌های بسکتبال و والیبال شایع‌تر است. کودکان در این سنین آماده انداختن و گرفتن توپ، ضربه‌زدن به آن، راه‌رفتن، دویدن، صعود کردن، دوچرخه‌سواری، شنا می‌گردند. در این سنین جهیدن، پریدن و لی‌لی کردن خیلی سریع آموخته می‌شود. کودکان در این سنین با ورود به دبستان از بازی با مکعب‌ها، وسایل نقاشی و رنگ‌آمیزی و هر چه که محرک بازی‌های تخیلی باشد لذت می‌برند. 
        آنها شروع به انجام بازی‌های ساده با کارت‌های بازی با دو‌مینوهای تصویری (پازل) می‌کنند. کودکان در آستانه ۷ سالگی میدان تصوراتشان گسترش یافته، در بازی تمایلشان به اجرای نقش‌های مختلف و ترکیب آموخته‌ها و اعمال هدف‌دار شدت می‌یابد. انجام ورزش‌های دسته‌جمعی، بازی‌های گروهی در آنان رشد پیدا می‌کند. آنها به هنگام سوار شدن بر اسباب‌بازی‌های متحرک می‌توانند تعادل خود را حفظ کنند.
        در این سنین پسرها به فوتبال و تیراندازی با کمان و دختران از جهیدن و لی‌لی کردن لذت می‌برند؛ در ترسیم شکل‌های هندسی کودکان این سنین هنگام بازی‌های ترسیمی، در ۷ سالگی لوزی با محور طول عمودی و در ۸ سالگی، شش ضلعی می‌کشند. کودکان در ۹ سالگی قادر به ترسیم استوانه می‌شوند. 

        Daily.24002.jpg
        *اهمیت بازی با کودکان ۹-۶ ساله 
        کودکان ۹-۶ ساله نیاز به فعالیت دارند و چون در مدرسه باید آرام و بی‌سرو صدا باشند، انرژی موجود خود را به صورت عادت‌های عصبی مانند مداد و ناخن جویدن، انگشت گاز گرفتن، مو پیچاندن و بی‌قراری کلی نشان می‌دهند.
         
        این گروه سنی بعد از فراغت از کلاس درس نیاز به استراحت فراوان دارند و بر اثر فعالیت‌‌های ذهنی خسته می‌شوند. در ۹-۶ سالگی بر ماهیچه‌های بزرگ بدن بیش از ماهیچه‌های کوچک و ظریف تسلط دارند؛ بدین جهت برای بسیاری از آنها کار با مداد و خودکار دشوار است. این گروه فعالیت‌های بدنی زیادی دارند، به مهارت‌های خود اعتماد دارند و خطرات بدنی را ناچیز می‌شمارند.
         
        ۹-۶ ساله‌ها در ۳ سال اول دبستان علاقه فراوانی به یادگیری دارند. درباره هر موضوعی کنجکاوی نشان می‌دهند و تمایل دارند از هر سوژه‌ای کلکسیون یا مجموعه‌ای جمع‌آوری کنند؛ اما ناگهان همه آنها را یکی‌یکی کنار گذاشته و به کار دیگری می‌پردازند. کودکان در این سنین علاقه چندانی به این که دوست غیرهمجنس داشته باشند از خودشان نشان نمی‌دهند. در حالیکه قبل از آن در سنین ۲، ۳، ۴ سالگی کودکان دختر و پسر با هم بازی می‌کنند. خاله بازی، توپ‌بازی و ... از جمله بازی‌های پیش از ۶ سالگی است، اما زمانی که کودکان به ۶ سالگی می‌رسند به ویژه از زمانی که پا به مدرسه می‌گذارند حساسیت خاصی روی جنسیت خود دارند. دخترها و پسرها به شدت به پسر بودن و دختربودنشان حساس هستند. شعرهای کودکانه‌ای که میان کودکان رد و بدل می‌شود از همین احساس به جنسیت‌شان نشأت می‌گیرد؛ مثلا: پسرا شیرن مثل شمشیرن ... دخترا موشن مثل خرگوشن ...
         
        از سویی محققان بسیاری با تأکید بر انتخاب نوع اسباب‌بازی و بازی متناسب با سن کودکان این مسأله را به انتخاب شغل مناسب در آینده ربط داده‌اند. در نتیجه تحقیقات بسیاری نشان می‌دهد که بیش از ۶۰ درصد بزرگسالانی که در مشاغلی از جمله طراحی و معماری فعالیت می‌کنند، خانه‌سازی با لگو‌ها از بازی‌های مورد علاقه‌شان بوده است و بیش از ۶۶ درصد کسانی که در مشاغل مرتبط با ریاضیات مثل بانکداری یا حسابداری کار می‌کنند، پازل اسباب‌بازی مورد علاقه دوران کودکی‌شان بوده است. (همشهری آن‌لاین/ ۲ فروردین ۱۳۹۳)
        از آنجا که هر فردی از بازی‌های دوران کودکی‌اش خاطراتی در ذهن دارد که تا بزرگ‌سالی نیز باقی می‌ماند و گاهی در جمع هم‌سالان هم آنها را مرور می‌کند و یا با تأثیر‌پذیری از بازی‌های آن دوران در ناخودآگاه ذهنش خود را در شغلی متصور می‌کرده که بازی مورد نظر با آن ارتباط غیرمستقیم داشته است؛ پس چه بسا در بازی‌های گروهی کودکان ۹-۶ ساله نیز یکی راننده قطار می‌شود و دیگران را مسافران خود فرض می‌کند و یا یکی آرزوی خلبان شدن را در ذهن می‌پروراند و با هواپیمای خیالی‌اش از باند فرودگاه بلند می‌شود و در آسمان رویایی‌اش به پرواز درمی‌آید؛ و این خیال‌پردازی‌ها، واقعیت‌های زندگی دوران بزرگ‌سالی را به وجود می‌آورد که اهمیت و ضرورت بازهای سازمان‌یافته کودکان این گروه سنی را بیش از پیش روشن می‌سازد.
         
        * ویژگی بازی‌های کودکان ۹-۶ ساله
        بازی‌های فردی کودکان از ۶ سالگی که به صورت دویدن و بالا رفتن است، به صورت بازی‌های جمعی نمود می‌یابد. این کودکان به دلیل ویژگی‌های روحی – روانی که گفته شد، بیشتر اوقات با کودکان دیگر بازی می‌کنند ولی یک هم‌بازی را ترجیح می‌دهند و تمایل به بازی در گروه‌های کوچک در آنها دیده می‌شود. در این سنین آنها حتی بازی ابداع می‌کنند و در هنگام بازی قواعد و مقررات آن را تغییر می‌دهند.
         
        در این سن کودکان علاقه‌مند به بازی‌های نمایشی هستند و از این طریق احساس لذت می‌کنند.
         
        در طول سال‌های دبستان (۹-۶ ساله‌ها) دویدن، پریدن، لی‌لی کردن و مهارت‌های پرتاب توپ بهتر می‌شود. کودکان سوم تا ششم به سرعت در زمین بازی می‌دوند، سریعا از روی طناب‌های گردان می‌پرند، به توپ فوتبال لگد می‌زنند و دریبل می‌کنند و هنگامی که روی پنجه پا از لبه‌های باریک رد می‌شوند می‌توانند تعادل خود را حفظ کنند. این مهارت‌های گوناگون؛ بیانگر پیشرفت‌هایی در چهار توانایی حرکتی اصلی هستند. انعطاف‌پذیری، تعادل، چالاکی و نیرو از جمله ویژگی‌های حرکتی در بازی‌های کودکان ۹-۶ ساله است. 
         
        بیشتر بچه‌ها در این سن از بازی‌های کامپیوتری و ویدیویی مانند پلی‌استیشن لذت می‌برند. بچه‌های امروزی به خاطر جذابیت تلویزیون و بازی‌های ویدیویی و کامپیوتری، وقت کمتری را صرف بازی غیررسمی خارج از خانه می‌کنند و این تا اندازه‌ای مایه نگرانی والدین است. درعین‌حال ورزش‌های سازمان‌یافته، مانند فوتبال و والیبال بسیار گسترش یافته و ساعات زیادی از وقت کودکان را که قبلا صرف جمع شدن در پیاده‌روها و زمین‌های بازی می‌شد پر می‌کند. 
         
        *‌ضرورت حضور و نظارت والدین دَر و بَر بازی کودکان ۹-۶ ساله
        ۶ تا ۹ سالگی یعنی از زمانی که کودک وارد دبستان می‌شود تا زمانی که سال‌های میانی این دوره را پشت سر می‌گذارد، دوران گذر از زمانی است که با یک اسباب‌بازی ساده، عروسک و یا ماشینی کوکی می‌شد سرش را گرم کرد و او را مشغول ساخت. گذر از دوره تنها به یک اسباب‌بازی مشغول بودن تا زمان انتخاب هم‌بازی توسط کودک و یا والدین درست مواجه با دوره سواد‌آموزی او و آشنایی‌اش با محیط مدرسه، کتاب، نقاشی و بازی‌های گروهی می‌شود. نقش والدین در انتخاب کتاب، دوست، هم‌بازی و ... شرایط مناسب بازی حایز اهمیت است.
         
        طلعت تشکری، روان‌‌شناس، مشاور و مدرس دانشگاه در گفتگو با خبرنگار دخت‌ایران در ارتباط با کودکان ۹-۶ ساله به آغاز سن اجتماعی‌شدن این گروه اشاره کرده و می‌گوید: «در این سنین به علت اینکه اکثر بازی‌های کودکان جمعی و گروهی است و کمتر به بازی‌های فردی می‌پردازند، میل به اجتماعی‌شدن و آغاز این میل در آنها شکل می‌گیرد. البته این موضوع در ارتباط با همه کودکان این دوره سنی صدق نمی‌کند و این یک حکم کلی نیست. به همین علت والدین نباید کودک را ناچار به شرکت در بازی‌های گروهی کنند؛ زیرا ممکن است این مسأله برای برخی از کودکان (دختر یا پسر) دیرتر اتفاق بیافتد.» 
         
        گزینش گروه و شرکت در بازی‌های گروهی برای کودکان ۹-۶ سال به عقیده این روانشناس بستگی به تربیت خانوادگی و آموخته‌هایی دارد که از پیش از این سنین، کودکان در خانواده فراگرفته‌اند. ۹-۶ سالگی، سن به تجربه گذاردن آموخته‌های کودکی است. وی در ادامه به مثالی اشاره می‌کند و می‌افزاید: «به عنوان مثال کودک در گروه قرار گرفته و در بازی دسته‌جمعی هر چه که توسط مادر یا پدر از جمله باید‌ها و نبایدها است بر زبان می‌آورد و بر اساس آن عمل می‌کند مثلاً می‌گوید مامان گفته این کار را بکن و یا بابا گفته این کار را نکن.»
         
        تشکری خاطرنشان کرد، این مسئله که برخی کودکان خود را در جمع و بازی گروهی جا نمی‌دهند مهم نیست؛ برخی کودکان ممکن است نقش تماشاچی را ایفا کنند و به تدریج وارد بازی گروهی شوند. مثل اینکه لزوم ندارد همه خوب باشند، انصافاً هم آیا باید همه در همه جا خوب باشند؟ و آیا مشارکت کودک در بازی‌های گروهی به معنای خوب بودن است و تماشاچی بودن به معنای بد بودن؟ پاسخ این است که لزوما این‌گونه نیست. شرکت و یا عدم شرکت کودک در بازی‌های گروهی نشانه شخصیت مثبت و یا منفی او نیست؛ وی ادامه می‌دهد: «همواره به والدین توصیه می‌شود مدرسه‌های کوچک را برای تحصیل فرزندانشان انتخاب کنند به این علت که کنترل نامحسوسی بر کودکان و بازی‌های آنها داشته باشند. والدین بدون اینکه دیده شوند می‌توانند در محیط‌های خانوادگی و جمع‌های خودمانی نیز بر بازی‌های کودکانشان نظارت داشته باشند.»
         
        وی در ادامه به عدم حساسیت کودکان به بازی با هم‌جنسان پرداخته و می‌افزاید: «حساسیت کودکان در سن ۹-۶ سالگی نسبت به غیرهمجنس خود در مرحله خفتگی یا کمون قرار دارد. این موضوع به خانواده‌ها و محیط تربیتی کودک برمی‌گردد. هر چقدر در خانواده به نقش جنسیتی پسر‌ها و قدرتمندی‌شان و دخترها و ضعف‌هایشان بیشتر و پررنگ‌تر پرداخته شود این حساسیت در کودکان زودتر بروز می‌کند. برخی از کودکان دوست دارند با غیرهمجنس‌شان بازی کنند و برای برخی دیگر به راستی تفاوتی ندارد که در گروه دخترها بازی کنند یا پسرها. مهم هم‌بازی شدن و شرکت در بازی‌های گروهی است. در این سن و در بازی‌های گروهی بحث «مهارتی» به جای موضوع «جنسیتی» مطرح است. کودکان در ۶ سال اول می‌آموزند که جنسیت مهم نیست همبازی می‌تواند از هر جنس باشد و کافی است که تنها همبازی باشد. اگر این حساسیت که همبازی دخترها باید دختر باشد و همبازی پسرها لزوماً پسر در کودک ایجاد شود، در نتیجه حساسیت نسبت به موضوع جنسیت زودتر در کودک ظاهر می‌شود. در حالیکه بهتر این است که  هر اتفاقی در سن خودش رخ دهد، در غیر این صورت کودک مراقبت بسیاری می‌خواهد.» 
         
        به گفته این روان‌شناس خانواده نظارت پدر و مادر به تفکیک بر بازی کودکان در سنین ۹-۶ ساله مطرح نیست. هر یک از والدین که با کودک هم‌سوترند می‌توانند راهنمای او در انتخاب بازی و شرکت در بازی‌های گروهی باشند. در این صورت؛ کودک با پدر یا مادر هم‌سو راحت‌تر حرکت کرده و هدایت می‌شود.
         
        کودکان ۹-۶ ساله از انتخاب اسباب‌بازی خاص و بازی با آن به صورت فردی فاصله گرفته‌اند، اما در بازی‌های گروهی مثل طناب‌بازی، خاله‌بازی از اسباب‌بازی مختص آن بازی استفاده می‌کنند. 
         
        تشکری به دخت‌ایران می‌گوید: «کودک در این سنین پازل درست نمی‌کند؛ اما در یک حرکت گروهی ممکن است در درست کردن پازل گروهی شرکت داشته باشد. این موضوع که کودک در سنین ۹-۶ ساله ممکن است در بازی‌های گروهی کمتر شرکت کند و سن اجتماعی شدن خود را دیرتر پشت سربگذارد در ارتباط با کودکانی است که درون‌گرا هستند. ممکن است کودک وارد جمع شود، اما با اسباب‌بازی خودش بازی کند. این کودکان معمولا خیلی قوی نیستند و کنار گود می‌نشینند. در برخی گروه‌ها برخی کودکان نقش رهبر و برخی نقش زیردست را بازی می‌کنند.» به گفته این مدرس دانشگاه، آنها که گوشه‌نشین هستند در آینده ممکن است کارمندهای خوبی باشند، به این علت که گوشه‌نشینی را دوست دارند و شغل‌های محتاطانه را برمی‌گزینند. این افراد معمولا تاجر نمی‌شوند، زیرا همواره دنبال محیط‌های امن هستند.

        Daily.2403.jpg
        * تأثیر والدین در انتخاب بازی‌های رایانه‌ای، بازی اعداد و شیوه انجام بازی کودکان ۹-۶ ساله
        از آنجا که با شروع سن ۶ سالگی کودکان در دوره پیش‌دبستان و دبستان قرار می‌گیرند، شرکت در بازی‌های قانونمند و گروهی چون فوتبال، بسکتبال و گرگم به هوا، یک قل و دوقل و ... و صدها بازی دیگر با توجه به قرار گرفتن در میان هم‌سالان و جمع هم شاگردی‌هایشان طبیعی است. این گروه سنی در انتخاب گروه بازی نیاز به راهنمایی دارند و بهترین افراد برای هدایت این گروه سنی در انتخاب نوع و شیوه و بازی انتخاب هم گروه در بازی والدین هستند. تفکیک جنسیت در کودکان ۹-۶ ساله باعث می‌شود نگرش مادران به بازی‌های دخترانه و پدران به بازی‌های پسرانه، معطوف به جنسیت باشد. آگاه کردن والدین از تفاوت‌های جزئی بین توانایی‌های جسمانی پسرها و دختران دبستانی و حساس کردن آنها نسبت به سوگیری‌های غیرمنصفانه علیه توانایی بازی دخترها مفید واقع می‌شود. در ضمن تأکید بیشتر بر آموزش دادن مهارت در دخترها، همراه با توجه بیشتر به موفقیت‌های آنها در بازی و رقابت‌های ورزشی؛ علاقه و عملکرد آنها را افزایش خواهد داد. 
         
        نشانه مثبت این است که در مقایسه با نسل گذشته، اکنون دخترهای بیشتری در ورزش‌های فردی و تیمی مانند ژیمناستیک و فوتبال شرکت می‌کنند. اواسط کودکی دوره مهمی برای ترغیب دخترها به مشارکت در بازی‌هاست، زیرا در طول این دوره کودکان درمی‌یابند در چه چیزی مهارت و عملکرد خوبی دارند و خود را به آنها متعهد می‌سازند. 
         
        والدین در نظارت بر زمان استفاده کودکان از بازی‌های رایانه‌ای و ویدیویی مثل پلی‌استیشن تأثیر‌گذارند. چه بهتر که تطابق سنی این بازی‌‌ها با کودکان ۹-۶ ساله و توجه به اینکه زمان بازی در روز به بیش از ۲ ساعت نرسد توسط والدین کنترل می‌شود.  
         
        قبل از اینکه کودک در این سن شروع به بازی کند درباره اینکه چگونه و چه زمانی بازی را به پایان خواهید برد با او صحبت کنید. بیشتر کودکان در جواب والدین به پایان بازی می‌گویند: «اگر الان خاموش کنم بازی را می‌بازم یا الآن نمی‌توانم خاموش کنم» و بعد دوباره ۱۵ تا ۳۰ دقیقه به بازی ادامه می‌دهند. والدین می‌توانند اگر این اتفاق هم می‌افتد زمان بازی آنها را محدود کنند و از آنها بخواهند نیم‌ساعت قبل از اینکه والدین به آنها یادآوری کنند بازی را به پایان ببرند. 
         
        والدین می‌توانند هرازگاهی با فرزندشان بازی کنند. خیلی از این بازی‌ها دونفره یا بیشتر هستند، کودکان از مسابقه دادن با والدین لذت می‌‌برند. بنابراین بازی کردن با آنها حس خوبی به آنها می‌دهد. در سنین ابتدایی (۹-۶ سالگی) بازی بدنی والدین با بچه‌ها مخصوصا پدرها و پسرها آغاز می‌شود. بازی جنگ و دعوا بین پسرها بیشتر شایع است. احتمالا به این علت که قرار گرفتن پیش از تولد در معرض آندروژن‌ها (هورمون‌های جنسی مردانه) پسرها را برای بازی فعال آماده می‌کند. نظارت پدر بر بازی بدنی کودک دبستانی باعث می‌شود برنده و بازنده بودن در این بازی که شاید نتیجه‌ای خطرناک نیز داشته باشد، مطرح نبوده و این بازی با هدف تخلیه انرژی انجام گیرد.
        ضرورت دارد والدین به کودکان ۹-۶ ساله اجازه دهند از بین فعالیت‌های مناسب یکی را که بهتر و با سن آنها هم‌خوان است، انتخاب کنند. کودکان به هیچ‌وجه نباید مجبور به انتخاب بازی شوند که لذتی از آن نمی‌برند. والدین در مورد کودکان زیر ۹ سال روی مهارت‌های اساسی، مانند لگدزدن و پرتاب کردن و بازی‌های ساده‌ای که به تمام شرکت‌کنندگان وقت بازی کافی می‌دهند، تأکید کنند.
         
        والدین می‌توانند با دادن امکان مشارکت کودکان در مقررات و راهبردهای ویژه بازی‌ها آنها را درگیر تصمیم‌گیری‌هایی کنند که بازی منصفانه و کار تیمی را تضمین کند.
         
        سن ۹-۶ سالگی، سن تبعیت از قواعد و قانون در بازی‌هاست. در این دوره کودکان باید قانونمند بشوند. معمولا سر ساعت می‌خوابند، سر ساعت درس‌هایشان را می‌خوانند و .... آنها در این سن آن‌چنان مشکلی با قانون و رعایت آن ندارند. به گفته طلعت تشکری، روان‌شناس بعضی کودکان برای اینکه تجربه کنند که در صورت عدم رعایت قانون چه اتفاق رخ می‌دهد قانون را زیر پا بگذارند؛ مثلا به پدر یا مادر می‌گویند اگر ساعت ۹ نخوابم و ۱۰ بخوابم چه فرقی دارد؟ معمولا در این سنین توضیح دادن قانون و منطق بازی برای کودکان آسان‌تر است، زیرا آنان پذیرا می‌شوند. آنان در مقابل توضیح والدین برای ساعت ۹ خوابیدن و تفاوتش با ساعت ۱۰ تسلیم می‌شوند. به شرط آنکه زبان کودکان این سنین را فهمید و با همان زبان، دلیل و منطق آن را به کودکان فهماند.
         
        در ارتباط با رعایت قوانین بازی هم به این صورت است که منطق بازی برای کودکان باید تشریح شود، به این علت که کودک در سنین دبستان دارای تفکر است و اگر فرضاً از قانون بازی تخطی کنند هم رعایت حق دیگران مطرح است و همین که آن بازی دیگر از بازی واقعی فاصله می‌گیرد.
         
        اغلب کودکان در سنین دبستان به ویژه در ۶ سالگی می‌توانند حروف الفبا، نام و نام‌خانوادگی و اعداد ۱ تا ۱۰ را به طور واضح بنویسند. با این حال اندازه حروف آنها بزرگ است، زیرا به جای مچ و انگشتان از کل دست خود استفاده می‌کنند؛ والدین می‌توانند در این سنین برای بازی با اعداد و یا ترسیم نقاشی، کشیدن اشکال هندسی، کودکان را برای استفاده صحیح از انگشتان خود یاری کنند. کودکان سنین ابتدایی در ترسیم جزئیات نقاشی‌هایشان، تواناتر می‌شوند. 
         
        نگاه والدین در تصویرسازی و توجه به جزئیات و نظارت بر دقت کودکان در تجسم واقعیت‌ها و نمایش آنها، به بهبودسازی واقعیت‌ها کمک موثری خواهد کرد.
         
        امتیاز ژنتیکی پسرهای دبستانی در تراکم عضله آن قدر زیاد نیست که برتری حرکتی درشت آنها را توجیه کند، بلکه محیط اجتماعی نقش مهم‌تری ایفا می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد والدین از پسرها برای عملکرد ورزشی و بازی انتظارات بیشتری دارند و کودکان به راحتی این پیام‌ها را جذب می‌کنند؛ اما ذکر این تفاوت‌ها توسط والدین آن‌قدر هم در تشویق به مشارکت کودکان (چه دختر و چه پسر) تأثیر‌گذار نیست و به بیان دیگر ضرورتی ندارد. 
         
        *و در نهایت ...
        با دقت در خلاقیت و پویایی کودکان سنین دبستان می‌توان آنها را برای چگونه درست و مفرح بازی کردن آماده ساخت. در نظر گرفتن شخصیت آنان و تربیت و شرایط محیطی که در آن قرار گرفته‌اند باعث می‌شود تفاوت کودکان سنین ۹-۶ ساله در چگونگی بازی کردن آشکار شود. تا جایی که برخی شرکت در بازی‌های گروهی را می‌پذیرند و بعضی تنها تماشاگر هستند و یا با اسباب‌بازی خود بازی می‌کنند، اما همچنان در کنار گروه قرار دارند، مسلم است اگر به بازی کودکان اهمیت دهیم شبیه‌سازی‌مان از زندگی واقعی‌شان به آنان راه و منطق درست زندگی کردن را می‌آموزد، زیرا کودکان سنین دبستان علاوه بر شادی، سرگرمی و تفریح، چگونگی تفکر درست و منطقی فکر کردن را نیز می‌آموزند.

        منابع: 
        - کتاب روان‌شناسی رشد، از لقاح تا کودکی- جلد اول، تألیف لورا برک، ترجمه یحیی سید محمدی
        - همشهری آ‌ن‌لاین/۲ فروردین ۱۳۹۳
         

          1. ارسال نظر



    1. خبرنامه
      جهت اطلاع از به روز شدن مجله اطلاعات خود را وارد نماييد .

      پایگاه اطلاع رسانی حورا ساده ماده مستر چنگال انجمن سلامت ایران مجله ایرانی انجمن بیان با حجاب سبک زندگی بچه شیعه ها کودک و مادر عمار کلیپ مجتمع نیکوکاری رعد خانواده سرآمد بلاغ سمن فروشگاه اینترنتی محصولات حجاب سلام نو علوم اجتماعی خبر اقتصادی وبلاگ نیوز تعامل تصویر دل چی بپزم؟ ایران زنان به دخت راز۵۷