اندازه متن:

تعداد بازدید: 534

عکاس حرفه‌ای و خوبی بود. اتوبوس که از راه رسید، سوار شد و روی صندلی تک نفره‌ای نشست. مثل هر عکاسی که همه چیز رو سوژه عکساشون می‌بینند، مسافرها رو می‌پایید. یکدفعه متوجه چند خانمی شد که پشت سر هم، بین ردیف صندلی‌ها ایستاده بودند و فقط سرشون، در واقع تقریبا فقط موهاشون در دیدرس او بود. اولی موهای بورش رو به طرف بالا زده بود؛ دومی موهای قهوه‌ای خوش رنگی داشت که دسته زیادیش رو توی صورتش ریخته بود؛ نفر سوم انگار خوش‌سلیقه‌تر بود که رنگ مو و سایه و شالش رو ست کرده بود؛ چهارمی، هی بد نبود! ولی باید هایلایتش رو سبک‌تر می‌گرفت؛ نفر پنجم... هنوز نفر پنجم را برانداز نکرده بود که رد نگاه پسرک جوانی را بر روی اون 5 خانم دید؛ «عجب سوژه‌ای!» به سرعت دست کرد تو کیفش تا این صحنه را از دست نده، اما دوربین کامپکتش را جا گذاشته بود!