اندازه متن:

تعداد بازدید: 421

داشتم از پشت ویترین مغازه، شال و روسری‌ها را برانداز می‌کردم. آنقدر رنگهایشان شاد و متنوع بود که هوس کردم بروم و یک شال خوشرنگ بخرم.
اول فکر کردم قرمز بخرم؛ اما وقتی سرم کردم احساس کردم خیلی جلب توجه می‌کند و مناسب نیست.
از فروشنده خواستم یک شال زرد بدهد. اما رنگ زرد صورتم را تیره‌تر از چیزی که هست نشان می‌داد.
با توجه به شرایط، نمی‌خواستم شال سبز هم بخرم!
گفتم شال بنفش می‌خرم؛ اما یک دفعه فکر کردم حالا من شال بنفش را با چه کیف و کفشی بپوشم؟! حالا کیف و کفش هیچ، مانتو را چه کار کنم؟!
خلاصه آنقدر رنگهای مختلف را زیر و رو کردم که بالاخره کفر فروشنده در آمد و گفت: «خانم شما اصلا قصد خرید دارید یا نه؟!»
منم از ترس اینکه دو تا حرف دیگر هم بارم نکند، به سرعت یک شال سیاه بر داشتم و گفتم: «همین را می‌برم.»
وقتی داشتم از مغازه بیرون می‌آمدم، باز هم شال و روسری‌های رنگارنگ بهم چشمک می‌زدند و من نگاهی به شال سیاه توی دستم انداختم و با خودم فکر می‌کردم: «واقعا چیزی که می‌خواستم این بود؟»