عطر قهر

مدت‌ها می‌شود که با شوهرش قهر کرده؛ حرف نمی‌زند... کارهای دیگر که پیشکش!
قهرش طولانی مدت شده بود؛ عادت به قهر داشت، طولانی و زیاد. هر بار هم شوهرش برای آشتی پیش‌قدم می‌شد، اما او دوست داشت این قهرکردن‌ها را. می‌گذاشتشان به حساب ناز کردن! هر روز که شوهرش از کار برمی‌گشت خانه، بدون اینکه متوجه شود، لباس‌هایش را بو می‌کرد تا مطمئن شود بوی عطر هیچ زنی را نمی‌دهد. شوهرش هیچ گاه متوجه این تحت‌نظر بودن نشده بود. اوضاع مرتب بود تا یک روز که کت شوهرش بو می‌داد؛ یک عطر زنانه...
مدت‌ها بود همسرش با او قهر کرده بود؛ یک قهر طولانی مدت. هر بار به بهانه‌ای ساده و مسخره قهر می‌کرد و هر بار، این او بود که پیش‌قدم می‌شد، نه همسرش. این بار اما فرق می‌کرد؛ دیگر تحمل این قهرهای کودکانه را نداشت؛ باید کاری می‌کرد. یک روز در راه برگشت به خانه، یک عطر زنانه خرید و کمی از آن را به کتش زد...
.